ΘΕΜΑ Α
Α1. β
Α2. γ
Α3. α
Α4. δ
Α5.
1. ΛΑΘΟΣ
2. ΣΩΣΤΟ
3. ΛΑΘΟΣ
4. ΣΩΣΤΟ
5. ΣΩΣΤΟ
ΘΕΜΑ Β
Β1. α. Χ: 1s22s22p63s23p3, Ψ: 1s22s22p63s23p5, Ω: 1s22s22p63s1
β. Εi1Ω < Ei1Χ < Ei1Ψ
Β2. α. 6FeCl2 + K2Cr2O7 + 14HCl 🡪 6FeCl3 + 2CrCl3 + 2KCl + 7H2O
β. Ο FeCl2 δρα ως το αναγωγικό σώμα καθώς ο Fe οξειδώνεται από αριθμό οξείδωσης +2 σε +3. Το K2Cr2O7 δρα ως το οξειδωτικό σώμα καθώς το Cr οξειδώνεται από +6 σε +3.
Β3. ΗΑ: ΙΣΧΥΡΟ α = [Η3Ο+]/Cοξ = 1
ΗΒ: ΑΣΘΕΝΕΣ pH > 7 => B– ασθενής βάση
ΗΓ: ΑΣΘΕΝΕΣ nH3O+ = [H3O+] V όπου λόγω αραίωσης αυξάνονται
Β4. α. i
β. Με δεδομένο ότι η ημιπερατή μεμβράνη κινείται από το τμήμα Β προς το τμήμα Α, συμπεραίνουμε ότι το διάλυμα Α είναι το υποτονικό με συγκέντρωση C = 1M και το διάλυμα Β είναι υπερτονικό με C > 1M. Επομένως, το Μr στο διάλυμα Β πρέπει να είναι μικρότερο από 60.
Β5. α. ii
β. Στο ισοδύναμο σημείο: ΗΑ + NaOH 🡪 NaA + H2O, CοξVοξ = CβVΙΣ
Στο μέσο της ογκομέτρησης: ΗΑ + NaOH 🡪 NaA + H2O, ΗΑ: CβVΙΣ/2 και NaA: CβVΙΣ/2 Επομένως, CH3O+ = Ka = 10-5
ΘΕΜΑ Γ
Γ1. Α: HCOOCH3, Β: HCOONa, Γ: CH3OH, Δ: CH3Cl, Ε: CH3MgCl, Θ: CH2=O, Κ: CH3CH2OH, Μ: CH2=CH2, Ν: CH2Br-CH2Br, Π: CHCH, Ρ: CuCCCu
Γ2. α. Υποθέτουμε αρχικά ότι έχουμε x και y mol από την κάθε αλκοόλη. Από το πρώτο μέρος υπολογίζουμε ότι x + y = 0,6 και από το δεύτερο μέρος βρίσκουμε ότι x = 0,36 mol και y = 0,24 mol.
β. Τ: CH3CH2CH(OH)CH3 Σ: C(CH3)3OH
γ. CH3CH=O και CH3CH2MgX όπου Χ: Br, Cl, I
CH3CH2CH=O και CH3MgX όπου Χ: Br, Cl, I
Γ3. Εφόσον, στην ένωση Φ οι πυρήνες όλων των ατόμων άνθρακα βρίσκονται στο ίδια ευθεία πρόκειται για ένα αλκίνιο (CνH2ν-2) το οποίο σχηματίζει μετά την προσθήκη νερού την καρβονυλική ένωση Χ (CνH2νO). Αφού, η Χ έχει 12 σ δεσμούς υπολογίζουμε ότι ν -1 + 2ν +1 = 12 δηλαδή ν = 4. Τελικά, Φ: CH3CCCH3 και Χ: CH3CH2COCH3
ΘΕΜΑ Δ:
Δ1. α.
| mol | 2ΝΟ (g) | + O2 (g) ⬄ | 2NO2 (g) |
| ΑΡΧΙΚΑ | x | y | – |
| Α/Π | -2ω | -ω | +2ω |
| ΤΕΛΙΚΑ | x-2ω | y-ω | 2ω |
Λόγω ισομοριακού μίγματος: x-2ω = 2ω και y-ω = 2ω ή x = 4ω και y = 3ω Λόγω 12 mol αερίων: 6 ω = 12
Τελικά, x = 8 mol, y = 6 mol και ω = 2 mol
α = 2ω/x = 4/8 ή 50 % και Kc = 10/4 = 2,5
β. Με βάση την αντίδραση: 2 mol ΝΟ όταν αντιδρούν ελευθερώνεται ποσό θερμότητας ΔΗ Με βάση τα δεδομένα: 4 mol ΝΟ όταν αντιδρούν ελευθερώνεται ποσό θερμότητας 144 kj Επομένως, ΔΗ = – 72 kj.
ΔΗ = 2ΔΗf(NO2) – 2 ΔΗf(NO) => ΔΗf(NO) = 69 kj/mol
γ.
| mol | 2ΝΟ (g) | + O2 (g) ⬄ | 2NO2 (g) |
| ΧΙ1 | 4 | 4 | 4 |
| ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ | Αύξηση όγκου | -3 | |
| ΧΙ2 | 4 | 4 | 1 |
Αφού, το σύστημα παραμένει σε χημική ισορροπία μέσω της Κc βρίσκουμε ότι V2 = 160 L Δ2. α.
| mol | A (g) | + B (g) ⬄ | 2Γ (g) |
| ΑΡΧΙΚΑ | 4 | 4 | – |
| Α/Π | -x | -x | +2x |
| ΧΡΟΝ. ΣΤΙΓΜΗ t | 4-x | 4-x | 2x |
2 mol B => x = 2 mol
U1 = k1 CA CB => k1 = 64 10-3 M-1 min-1
U2 = k2 CΓ2 => k2 = 10-3 M-1 min-1
Kc = k1/k2 = 64
β.
| mol | A (g) | + B (g) ⬄ | 2Γ (g) |
| ΑΡΧΙΚΑ | 4 | 4 | – |
| Α/Π | -λ | -λ | +2λ |
| ΧΙ | 4-λ | 4-λ | 2λ |
Με εφαρμογή της σχέσης της Kc υπολογίζουμε ότι λ = 3,2
Άρα, 0,8 mol A, 0,8 mol B, 6,4 mol Γ
Δ3.
α. ii
β.
| Μ | CH3NH2 | + H2O ⬄ | CH3NH3+ | + OH |
| Ι.Ι. | 0,1 – x | x | x = 10-3 |
Σε θερμοκρασία ΘοC: KbCH3NH2 = 10-5
| Μ | NH3 | + H2O ⬄ | NH4+ | + OH |
| Ι.Ι. | 0,1 – y | y | y = 10-3 |
Σε θερμοκρασία 25οC: KbNH3 = 10-5
Λόγω του +Ι επαγωγικού φαινομένου, η CH3NH2 είναι ισχυρότερη βάση σε σχέση με την αμμωνία. Δηλαδή, σε θερμοκρασία 25οC: KbCH3NH2 < KbNH3 = 10-5. Άρα, ΘοC < 25 επειδή ο ιοντισμός είναι ενδόθερμο φαινόμενο.
ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ ΑΛΜΑ ΖΩΤΟΥ ΜΑΡΙΑ
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
