Τέλος Αυγούστου.
—-Μετά τις διακοπές, για όσους έκαναν
—-Μετά τις ζέστες, για όσους άντεξαν
—-Μετά τις πυρκαγιές για όσους δεν κάηκαν
Έχουμε μπροστά μας το τσίρκο των πολιτικών στην Έκθεση της Θεσσαλονίκης.
Όλοι στην πίστα περιμένουν υπομονετικά να έλθει η σειρά να κάνουν τον νούμερο τους να πουν το ποίημα τους.
Ποιοι λαγοί, ποια πετραχήλια…
Στην Έκθεση της Θεσσαλονίκης η κοροϊδία έχει περάσει πλέον σε άλλο level.
Ποντάρετε και όλοι θα πάρετε.
Κανείς δεν θα μείνει παραπονεμένος.
Κανείς…
Και αν κάτι δεν το υποσχεθεί ο Πρωθυπουργός, θα το υποσχεθεί σίγουρα η αντιπολίτευση…
Σκέτη κοσμογονία.
Τα ακούς όλα αυτά και νομίζεις ότι ζεις σε άλλη χώρα σε άλλον αιώνα σε άλλον πλανήτη.
Και εμείς εθισμένοι στο ναρκωτικό των υποσχέσεων ζητιανεύουμε την δόση μας.
Πες κάτι και για μας…
Κολλημένοι δειλοί και άβουλοι αντάμα.
Περιμένουμε …
Έχουμε ξεχάσει τις περσυνές υποσχέσεις και θέλουμε νέες φρέσκιες για να βγάλουμε τον φετινό χειμώνα.
Και αυτοί μας ξέρουν.
Άλλωστε είμαστε τόσο προβλέψιμοι…
Και καταφέρνουν να μας πουν τα ίδια με αυτά που μας είχαν πει πέρυσι.
Ακριβώς τα ίδια.
Με άλλη σειρά όμως, με άλλο περιτύλιγμα.
Και όπως πάντα με λίγα παραπάνω ψίχουλα που περίσσεψαν από το τραπέζι τους.
Μετά από αυτό εμείς είμαστε όλοι ευχαριστημένοι.
Γυρίζουμε σπίτι κλείνουμε την πόρτα και περιμένουμε έναν ακόμη δύσκολο χειμώνα που είναι μπροστά μας…
