Η ιστορία λέει επαναλαμβάνεται.
Άλλοτε σαν φάρσα και άλλοτε σαν τραγωδία.
Η περίπτωση της Ογκολογικής στην Ηλεία διεκδικεί την πρωτοτυπία να είναι ταυτόχρονα και φάρσα και τραγωδία.
Εκεί την κατάντησαν οι πολιτικοί μας από την στιγμή που ξεδιάντροπα εργαλειοποίησαν ένα τόσο σοβαρό θέμα για να πάρουν κάποια ψηφαλάκια από τους καρκινοπαθείς και τις οικογένειες τους.
Τι να πούμε.
Άνθρωποι που παίζουν με την αγωνία των καρκινοπαθών είναι ικανοί για τα πάντα.
Και η αλήθεια είναι ότι είναι ικανοί.
Τι άλλο να πούμε που δεν έχει ξαναειπωθεί τα τελευταία σχεδόν δέκα χρόνια.
Γεμίσαμε με υποσχέσεις και φωτογραφίες.
Υπουργοί, βουλευτές, πολιτευτές ποζάρουν αθώοι και γελαστοί,
Ναι γελαστοί όταν αναφέρονται στις χημειοθεραπείες κάποιων συνανθρώπων μας.
Στην ουσία αυτοί γελαστοί και εμείς γελασμένοι.
Αυτή δυστυχώς είναι η κατάσταση.
Το σήριαλ έχει παιχτεί σε πολλές συνέχειες.
Τελευταία την σκυτάλη την πήρε το Παράρτημα Ηλείας της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας στην Ηλεία.
Εδώ η αλήθεια είναι ότι προσπαθούν να δείξουν μια πιο συστηματική προσέγγιση στο θέμα μπας και πείσουν τους αρμοδίους να κάνουν επιτέλους κάτι.
Πήγαν λέει στον Υπουργό με στοιχεία.
Συγκεκριμένα κατέθεσαν αναλυτικά στοιχεία για τις χιλιομετρικές αποστάσεις και τους πραγματικούς χρόνους μετακίνησης των κατοίκων της Ηλείας προς τις δομές όπου σήμερα εξυπηρετούνται ογκολογικοί ασθενείς.
Η αλήθεια είναι ότι αυτό από μόνο του είναι ένα πολύ σοβαρό στοιχείο που μάλλον δεν θα το είχε υπ όψη του ο κος Υπουργός
Που να ξέρει ο Υπουργός πχ την απόσταση Λάλα – Πάτρα…..
Τώρα που το έμαθε είναι σίγουρο ότι θα το λάβει σοβαρά υπ όψη.
Επίσης κοινοποίησαν στον Υπουργό τη πρόθεση του κου Παπαδάκου να δωρίσει τον εξοπλισμό.
Και αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό.
Αλλά μάλλον δεν ξέρουν ότι το πιο σημαντικό από πλευράς ΚΑΙ κόστους είναι το προσωπικό που θα επανδρώσει την μονάδα της χημειοθεραπείας.
Ο κος Παπαδάκος θα δωρίσει τον εξοπλισμό δεν είναι όμως στην αρμοδιότητα του να φέρει γιατρούς και νοσηλευτές.
Μην τρελαθούμε τελείως.
Και κει που εμείς περιμένουμε τον Υπουργό να δούμε τι θα κάνει υπήρξε μια καταλυτική παρέμβαση από τον κο Διοικητή του Νοσοκομείου του Πύργου
Μας είπε λοιπόν ότι στον σχεδιασμό που προτείνεται θα υπάρχει μονάδα χημειοθεραπείας στην Αμαλιάδα και μονάδα Νοσηλείας στον Πύργο.
Για να το κάνουμε λιανά η χημειοθεραπεία θα γίνεται στην Αμαλιάδα και αν προκύψει κάποιο πρόβλημα που θα χρήζει Νοσηλείας με ασθενοφόρο που θα είναι stand by ο ασθενής θα μεταφέρεται στον Πύργο.
Τόσο απλά ….
Μπορεί αυτή η πατέντα να είναι Παγκόσμια πρωτοτυπία και μπράβο σε όποιον την σκέφτηκε.
Με αυτόν το σχεδιασμό γίνεται κάτι μαγικό.
Εκεί που χρειαζόμαστε κάποιους Ογκολόγους στην Αμαλιάδα για να γίνεται η χημειοθεραπεία θα θέλουμε και κάποιους άλλους Ογκολόγους στο Νοσοκομείο του Πύργου για να κάνουν την Νοσηλεία όποτε και αν χρειαστεί.
Ο σοφός λαός λέει.
Του φτωχού το σκοινί μόνο δεν φτάνει διπλό φτάνει και περισσεύει.
Τα λόγια είναι περιττά.
Φαίνεται ότι ο κύριος Διοικητής έχει μπει για τα καλά στο πετσί του ρόλου του όσον αφορά την διαχείριση των ηλίθιων τοπικισμών του Νομού μας.
Είπε αντί να κάνουμε κάτι στην Αμαλιάδα και να διαμαρτύρονται στον Πύργο και τούμπλαλιν θα κάνουμε μια προσπάθεια να γίνει και εδώ και εκεί για να είναι όλοι ικανοποιημένοι.
Και όλα καλά και όλα ωραία.
Από την άλλη ίσως σκέφτηκε έναν τρόπο να αναστηθεί το Νοσοκομείο της Αμαλιάδας …..
Αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν είναι αυτός ο ευκολότερος τρόπος από την στιγμή που αυτό το «Νοσοκομείο» δεν έχει καν Παθολογική κλινική.
Τι μπορούμε να περιμένουμε στην συνεχεία????
Είναι πολύ πιθανόν να βρουν μια αίθουσα να βάλουν δυο-τρία κρεβάτια και να κάνουν πανηγυρικά εγκαίνια με παρόντες την Πολιτική και θρησκευτική ηγεσία του Νομού μας.
Το έχουμε ξαναδεί το έργο
Βέβαια το να γίνουν τα εγκαίνια δεν σημαίνει απολύτως τίποτα
Γνωστό αυτό
Στην Αμαλιάδα έχουμε χάσει τον λογαριασμό πόσα εγκαίνια έχουν γίνει στην νέα πτέρυγα και ακόμη δεν λειτουργεί ….
Αν βέβαια προλάβουν να κάνουν τα εγκαίνια πριν τις εκλογές τόσο το καλύτερο.
Τώρα όσον αφορά την τύχη των καρκινοπαθών του Νομού μας τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα.
Θα συνεχίσουν την μάχη με την γενναιότητα που έχουν μάθει να την δίνουν.
Μπροστά στο καρκίνο τους όλοι αυτοί που τάχα ενδιαφέρονται για την τύχη τους είναι τόσο μα τόσο μικροί.
Και είναι σίγουρο ότι αν το ήξεραν τουλάχιστον θα σιωπούσαν…..
