Μια βραδιά γεμάτη συγκίνηση και θαυμασμό για τον Αλέκο Σταυρόπουλο, τον επιστήμονα, τον εκπαιδευτικό, τον ενεργό πολίτη με τις σπάνιες αρετές και την κοινωνική ευαισθησία, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο το βράδυ στο Παλιοχώρι από τον Πολιτιστικό Σύλλογο του χωριού με αφορμή τα δεκαπέντε χρόνια από τον θάνατό του.
Στην εκδήλωση που συντόνισε ο δημοσιογράφος και πρώην πρόεδρος του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας Χρήστος Κωνσταντόπουλος, μίλησαν ο πρώην βουλευτής και υπουργός Κώστας Τζαβάρας, ο μαθητής του, καθηγητής σήμερα στη Σχολή Χημικών Μηχανικών και πρώην πρύτανης του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Ανδρέας Μπουντουβής, ο εκπαιδευτικός και πρώην δήμαρχος Γαστούνης, Τάκης Πεπελάσης, ο εκπαιδευτικός Φυσικός Ηλίας Καλογήρου, ο γεωπόνος Δήμος Κουτσοδήμος, και ο δικηγόρος και εξάδελφός του Φώτης Δημητρακόπουλος. Παρενέβησαν επίσης οι μαθητές του Πέτρος Τσίπουρας, καθηγητής Γενετικής στο Πανεπιστήμιο Yale των ΗΠΑ και ο Κώστας Κωνσταντόπουλος, καθηγητής Παθολογίας-Αιματολογίας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ χαιρετισμούς απηύθυναν ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Παλαιοχωρίου Γιώργος Βερμές, ο φίλος του Φώτης Σταματόπουλος και η αδελφή του Σοφία Σταυροπούλου – Νικολούτσου.
Αναφορά στη ζωή και στο έργο του Αλέκου Σταυρόπουλου που άφησε ένα ξεχωριστό και ευδιάκριτο αποτύπωμα στην εκπαίδευση, στην κοινωνία και γενικότερα στη δημόσια ζωή του τόπου μας έκανε στην εισαγωγική του ομιλία ο Χρήστος Κωνσταντόπουλος, αναφέροντας τα εξής:
Ο Αλέκος Σταυρόπουλος γεννήθηκε το 1941 στο Παλιοχώρι και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του με άριστα το 1959 στο τότε εξατάξιο Γυμνάσιο Γαστούνης ως σημαιοφόρος του σχολείου. Την ίδια χρονιά δίνει εξετάσεις στη Φυσικομαθηματική και στη Γεωπονική Σχολή του ΑΠΘ, επιτυγχάνει την εισαγωγή του και στις δύο, και επιλέγει τελικά να σπουδάσει στο Φυσικό Τμήμα της πρώτης.
Το 1965 θα στρατευτεί και θα υπηρετήσει τη θητεία του ως έφεδρος αξιωματικός και στη συνέχεια θα αφιερωθεί στην εκπαίδευση και στην επιστήμη του: το 1968 ξεκινά να εργάζεται στα φροντιστήρια Μπερτσάτου – Τσίκα – Αντωνόπουλου αλλά και στο Ηλειακό Εκπαιδευτήριο, ένα πρότυπο στην εποχή του σχολείο, το 1975 η ανάγκη του να κατακτήσει σε περισσότερο βάθος την επιστήμη του θα τον οδηγήσει στην Αγγλία, όπου θα κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στην Πειραματική Φυσική και στη Χημεία ενώ αργότερα θα συγγράψει με τον συνάδελφό του Κώστα Γιαννόπουλο το βιβλίο Ασκήσεις Φυσικής που θα κυκλοφορηθεί από τις Εκδόσεις Πατάκη και επίσης θα μεταφράσει με δυο συναδέλφους του από το Παράρτημα Πάτρας της ΕΕΦ το βιβλίο διδακτικής της Φυσικής Οι Ιδέες των Παιδιών στις Φυσικές Επιστήμες.
Το 1982, ανταποκρινόμενος στο γενικότερο αίτημα της εποχής για την ανασυγκρότηση και τον εκδημοκρατισμό της παιδείας αλλά και για την ενίσχυση του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης θα ενταχθεί στη δημόσια εκπαίδευση, εργαζόμενος κατά σειρά σε σχολεία της Ζαχάρως, της Αμαλιάδας και του Πύργου, απ’ όπου και θα αφυπηρετήσει (3ο Λύκειο Πύργου).
Στο μεταξύ το 1996, παρακινούμενος από τον αδελφικό του φίλο και συμμαθητή Χρήστο Κόκκαλη ξεκινά με τον αδελφό του, Σάκη, την αμπελοκαλλιέργεια με οικολογική φιλοσοφία, δραστηριότητα που θα εξελιχθεί με την ίδρυση του Κτήματος Σταυρόπουλου, που μας φιλοξενεί σήμερα, ενός από τα πιο γνωστά οινοποιεία της ευρύτερης περιοχής της Δυτικής Ελλάδας με παραγωγή ποιοτικών κρασιών από σταφύλια βιολογικής καλλιέργειας.
Ταυτόχρονα έστρεψε το χόμπι του της φωτογραφίας στην εξερεύνηση και φωτογραφική αποτύπωση της ηλειακής χλωρίδας και ιδιαίτερα των αγριολούλουδων, εργασία που συνέχισε ο συνάδελφός του και επίσης εξαίρετος φωτογράφος Κώστας Γιαννόπουλος, ο οποίος και την ολοκλήρωσε, σε συνεργασία με την ερευνήτρια του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης Kit Tan, με το βιβλίο-λεύκωμα Η βολβώδης χλωρίδα της Ηλείας, που εξέδωσε το Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας το 2023 και είναι αφιερωμένο στη μνήμη του. Οι φωτογραφίες των αγριολούλουδων που συνοδεύουν τα βίντεο με τους ομιλητές έχουν τη δική του ματιά και προέρχονται από το φωτογραφικό του αρχείο.
Αλλά ο Αλέκος Σταυρόπουλος, δεν ήταν μόνο αυτά. Σε όλη τη ζωή του υπήρξε ενεργός πολίτης με βαθειά πίστη στις ανθρώπινες αρχές και αξίες, κοινωνική ενσυναίσθηση και δημοκρατική ευαισθησία. Μέλος της γενιάς του 1-1-4, παίρνει μέρος στους φοιτητικούς αγώνες της εποχής του και στο γενικότερο κίνημα υπέρ της προάσπισης των δημοκρατικών δικαιωμάτων σε μια περίοδο πολιτικών ανωμαλιών που τελικά οδήγησε στη δικτατορία 1967-1974.
Το 1974, αμέσως μετά από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, θα συμμετάσχει στην Επιτροπή Πρωτοβουλίας Πολιτών για την ίδρυση της τοπικής οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ στον Πύργο και θα γίνει μέλος της πρώτης Νομαρχιακής Επιτροπής του. Ωστόσο από το 1981 και εντεύθεν θα τηρήσει διακριτικές αποστάσεις και με την πολιτική του παρουσία να είναι απαλλαγμένη από τις αυστηρά κομματικές δεσμεύσεις, συμμετέχει στο αυτοδιοικητικό κίνημα και το 1982 εκλέγεται δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό του δημάρχου Λάμπη Κανελλακόπουλου.
Στην ενασχόλησή του με τα κοινά, τον βρίσκουμε ακόμη ως ιδρυτικό και από τα πιο δραστήρια μέλη της Πολιτιστικής Εταιρείας Πύργου, ενός σωματείου που ιδρύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και είχε μια αξιομνημόνευτη δραστηριότητα με εκδηλώσεις υψηλής αισθητικής και ποιοτικού καλλιτεχνικού επιπέδου. Οι παλαιότεροι ίσως θυμούνται τις εκθέσεις του Γιάννη Γαϊτη και του Δανιήλ, τη συναυλία του Σταύρου Ξαρχάκου με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Ν.Υ., την έκθεση φωτογραφίας με τα νεοκλασικά και διατηρητέα κτίρια του Πύργου κ.ά..
Τον συναντούμε επίσης ως ενεργό μέλος του τοπικού παραρτήματος της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών και βασικό εμπνευστή της δημιουργίας Πλανηταρίου και Μουσείου Φυσικής Ιστορίας στον Πύργο, οράματος για το οποίο εργάστηκε και πρωτοστάτησε επί σειρά ετών με επιμονή και πάθος και το οποίο μόλις σήμερα φαίνεται να μπαίνει σε τροχιά υλοποίησης.
Τον παρακολουθούμε ακόμη εδώ, στο Παλιοχώρι, να εμφυσεί στα νέα παιδιά την έννοια της κοινωνικής προσφοράς, να συμβάλλει στην προσπάθειά τους για επανίδρυση της ποδοσφαιρικής ομάδας Αναγέννηση και να υποστηρίζει την πορεία της στο τοπικό πρωτάθλημα, να φροντίζει και να αγαπά τα ζώα, να πρωτοστατεί στις κινητοποιήσεις για την απομάκρυνση του Πεδίου Βολής της Αεροπορίας, την απορρύπανση του Πηνειού, τη δημιουργία του πάρκου αναψυχής, την αντιμετώπιση της λειψυδρίας, την κατασκευή του δρόμου προς τη θάλασσα, την επίλυση κάθε προβλήματος του χωριού…
Αυτόν τον άνθρωπο τιμούμε σήμερα. Τον εμπνευσμένο δάσκαλο που καλλιεργούσε την κριτική σκέψη στους μαθητές του και που, όπως θα ακούσετε στη συνέχεια, ευτύχησε να παρακολουθήσει την πορεία και την εξέλιξη πολλών απ’ αυτούς στην επιστήμη και στην κοινωνία, τον επιφανή, ξεχωριστό —αν και σεμνό και αθόρυβο εξ ιδιοσυγκρασίας— πολίτη, φωτεινό παράδειγμα ήθους, ανιδιοτέλειας, ανυστεροβουλίας και κοινωνικής προσφοράς. Και σας ευχαριστούμε για άλλη μια φορά που είσαστε εδώ για να μοιραστείτε μαζί με τους διοργανωτές και την εξαίρετη οικογένειά του στιγμές από τη ζωή και το έργο του που θα αναπτύξουν οι ομιλητές της σημερινής μας εκδήλωσης.
