Τι ορίζει η Εκκλησία για την αναστάσιμη προσευχή και τον χαιρετισμό «Χριστός Ανέστη».
Άπαντες οι ορθόδοξοι χριστιανοί γιόρτασαν το Πάσχα 2026 με μεγαλοπρέπεια την Κυριακή 12 Απριλίου με το «Χριστός Ανέστη» να αντηχεί σε όλη την επικράτεια. Σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση το «Χριστός Ανέστη» αποτελεί τον βασικό αναστάσιμο χαιρετισμό των πιστών και χρησιμοποιείται καθημερινά από το βράδυ της Ανάστασης του Χριστού και για διάστημα 40 ημερών. Το «Χριστός Ανέστη» είναι ένας χαιρετισμός και μια προσφώνηση που διατηρείται μέχρι και την παραμονή της Ανάληψης του Χριστού, η οποία τελείται 40 ημέρες μετά την Ανάσταση και σηματοδοτεί το τέλος της αναστάσιμης περιόδου. Η φετινή γιορτή της Αναλήψεως «πέφτει» ανήμερα της γιορτής του Αγίου Κωνσταντίνου ήτοι στις 21 Μαίου. Με τα δεδομένα αυτά οι ορθόδοξοι πιστοί θα λένε μεταξύ τους το «Χριστός Ανέστη» που θα λέγεται καθημερινά μέχρι και την παραμονή της εορτής της Αναλήψεως ήτοι στις 20 Μαίου.
Τι ισχύει για την αναστάσιμη προσευχή: Πότε σταματάμε να τη λέμε
Αντίστοιχη πρακτική ακολουθείται και για την αναστάσιμη προσευχή που την ψάλλουμε ευλαβικά από την Κυριακή του Πάσχα μέχρι και την παραμονή της Αναλήψεως. Σημειωτέον είναι η προσευχή που λένε καθημερινά στα σχολεία οι μαθητές επιστρέφοντας από τις πασχαλινές διακοπές.
Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι,
προσκυνήσωμεν ἅγιον, Κύριον,
Ἰησοῦν τὸν μόνον ἀναμάρτητον.
Τὸν Σταυρόν σου Χριστὲ προσκυνοῦμεν
καὶ τὴν ἁγίαν σου Ἀνάστασιν
ὑμνοῦμεν καὶ δοξάζομεν·
προσκυνήσωμεν τὴν τοῦ Χριστοῦ ἁγίαν ἀνάστασιν·
ἰδοὺ γὰρ ἦλθε διὰ τοῦ Σταυροῦ
χαρὰ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ.
Διὰ παντὸς εὐλογοῦντες τὸν Κύριον,
ὑμνοῦμεν τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ·
Σταυρὸν γὰρ ὑπομείνας δι᾿ ἡμᾶς,
θανάτῳ θάνατον ὤλεσεν.
Ἀναστὰς ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ τάφου καθὼς προεῖπεν, ἔδωκεν ἡμῖν τὴν αἰώνιον ζωὴν καὶ μέγα ἔλεος.
Η σημασία της Γιορτής της Αναλήψεως 2026
Μετά την εκ νεκρών Ανάστασή Του, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός δεν εγκατέλειψε αμέσως τον κόσμο, αλλά συνέχισε επί σαράντα ημέρες να εμφανίζεται στους μαθητές Του, έως και την Ανάληψή Του στους ουρανούς (Πραξ.1,3). Αυτό έπραξε για να βιώσουν οι πρώην δύσπιστοι και φοβισμένοι Μαθητές Του το γεγονός της Ανάστασής Του και να αποβάλλουν κάθε δισταγμό και ψήγμα απιστίας για Εκείνον.]Το γεγονός της Αναλήψεως περιγράφεται από τους ευαγγελιστές Μάρκο (16.19), Λουκά (24.50-52) και Ιωάννη (6.62 και 20.17), στις Πράξεις των Αποστόλων (1.2-9), στις επιστολές του Αποστόλου Παύλου (Προς Εφεσίους 4.8-10, Προς Εβραίους 4.14 και 7.26, Α’ Προς Τιμόθεον 3.16) και στην Α’ Καθολική Επιστολή του Αποστόλου Πέτρου (3.22).
Την τεσσαρακοστή ημέρα μετά την Ανάστασή Του, ο Κύριος «εξήγαγε» τους μαθητές του στο όρος των Ελαιών, όπου τους έδωσε διάφορες συμβουλές και οδηγίες και την ρητή εντολή να πορευτούν σε όλα τα έθνη κηρύττοντας και βαπτίζοντας. Επίσης τους υποσχέθηκε ότι θα τους αποστείλει τον Παράκλητο, «το Άγιο Πνεύμα» (Πραξ.1.8) και αφού σήκωσε τα χέρια τους ευλόγησε (Λουκά 24,50). Και «ευλογώντας τους, εχωρίσθηκε απ’ αυτούς και εφέρετο προς τα πάνω, στον ουρανό», μέχρι που τον έχασαν από τα μάτια τους. «Ανελήφθη εις τον ουρανόν και εκάθισεν εκ δεξιών του Θεού. Εκείνοι δε εξελθόντες εκήρυξαν πανταχού, του Κυρίου συνεργούντος και τον λόγον βεβαιούντος δια των επακολουθούντων σημείων» (Μαρκ.16,19-20).
Το έργο του Κυρίου μετά την Ανάληψή Του στους ουρανούς συνεχίζει η Εκκλησία. Η Δεσποτική εορτή της Ανάληψη του Χριστού είναι μία από τις σημαντικότερες εορτές του χριστιανικού λειτουργικού έτους, μαζί με τα Χριστούγεννα, τη Σταύρωση και την Ανάσταση, πάνω στις οποίες θεμελιώνεται η χριστιανική πίστη. Η εορτή της Αναλήψεως σηματοδοτεί το επισφράγισμα του λυτρωτικού έργου του Χριστού και το θριαμβευτικό αποκορύφωμα όσων έπραξε υπέρ των ανθρώπων. Μέχρι τον 4ο αιώνα, η εορτή της Ανάληψης του Χριστού συνεορταζόταν με την Πεντηκοστή, οπότε και καθιερώθηκε ο αυτοτελής εορτασμός της.
