Λίγες ημέρες πριν την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, ας δούμε τον κύριο παράγοντα για την επιτυχία των μαθητών, μήπως τον σεβαστούμε λίγο περισσότερο.
Το πρώτο κουδούνι της νέας σχολικής χρονιάς, θα ακουστεί φέτος την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου, με τον καθιερωμένο αγιασμό και την παραλαβή των σχολικών βιβλίων.
Οι εκπαιδευτικοί καλούνται να είναι στα σχολεία από την 1η Σεπτεμβρίου, για τις απαραίτητες προετοιμασίες (προγραμματισμό εκπαιδευτικής διαδικασίας, οργάνωση της σχολικής χρονιάς και διοικητικές εργασίες).
Οι αλλαγές της φετινής σχολικής χρονιάς
Σύμφωνα με την παρουσίαση που έκανε πρόσφατα η υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφία Ζαχαράκη στο υπουργικό συμβούλιο, η φετινή σχολική χρονιά θα έχει κάποιες διαφορές από τις προηγούμενες.
Για παράδειγμα, μέσα στη “σεζόν” θα τοποθετηθούν lockers στα δημοτικά σχολεία, προκειμένου να αφήνουν εκεί οι μαθητές τα βιβλία τους.
Θα διατεθούν 6.479 απινιδωτές και αθλητικός εξοπλισμός σε 4.550 σχολεία, ενώ θα γίνουν μελέτες σε άλλες 500 σχολικές μονάδες για κτιριακή αναβάθμιση, μέσω ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα).
Σε ό,τι αφορά τα μαθήματα, εισάγεται αυτό της χρηματοοικονομικής ενημέρωσης και του βασικού οικονομικού αλφαβητισμού.
Οι μαθητές που θα πάρουν απαλλαγή από τα Θρησκευτικά, θα παρακολουθούν το μάθημα Ηθικής. Ο σκοπός του θα είναι “η ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού ως υπεύθυνου, ενεργού, δημοκρατικού πολίτη που σέβεται τον εαυτό του, τους άλλους και το περιβάλλον του.
Το μάθημα καλλιεργεί την ικανότητα για κριτική σκέψη, αναστοχασμό, επιχειρηματολογία, διάλογο και ενσυναίσθηση και αποβλέπει στη συνειδητοποίηση της σημασίας θεμελιωδών αξιών, όπως του σεβασμού του άλλου, της δικαιοσύνης, της αίσθησης ευθύνης και της αλληλεγγύης”.
Αναφέρθηκε και ότι η χρονιά θα αρχίσει με 5.259 νέους μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών (φτάνουν συνολικά τους 53.912) για την έγκαιρη κάλυψη των κενών στα σχολεία.
Επίσης, περίπου 30.000 αναπληρωτές θα βρίσκονται στα σχολεία από την πρώτη ημέρα, με την πρώτη φάση προσλήψεων.
Αυτό βέβαια, μένει να αποδειχθεί στην πράξη, καθώς… παραδοσιακά σε σχολεία μαθήματα αρχίζουν μήνες μετά το πρώτο κουδούνι, λόγω έλλειψης εκπαιδευτικών.
Ποιος κρίνει περισσότερο την επιτυχία των μαθητών;
Η Δρ Rebecca Winthrop, διευθύντρια στο Center for Universal Education στο Brookings Institution, με την έρευνα της να επικεντρώνεται στην παγκόσμια εκπαίδευση, με έμφαση στις ικανότητες που χρειάζονται οι νέοι άνθρωποι για να λάμψουν στην εργασία, στη ζωή και ως εποικοδομητικοί πολίτες.
Mεταξύ άλλων, έχει διατελέσει πρόεδρος της Τεχνικής Συμβουλευτικής Ομάδας της “Πρώτης Πρωτοβουλίας Παγκόσμιας Εκπαίδευσης” του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ.
Το Tech Support του Wired απάντησε σε ερωτήσεις του κοινού που τέθηκαν στα social media του μέσου, σχετικά με το πώς διαχειρίζονται διάφορες χώρες την εκπαίδευση.
Κάποιος τη ρώτησε για το φαινόμενο της επαγγελματικής εξουθένωσης των εκπαιδευτικών και αν αυτό μπορεί να είναι σύμπτωμα συστημικών προβλημάτων.
Η ειδικός αποκάλυψε το εξής:
«Όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι ο Νο. 1 δείκτης επιτυχίας των παιδιών είναι το πόσο καλός είναι ο δάσκαλός τους».
Ένας εμπνευσμένος δάσκαλος καλλιεργεί την αυτοπεποίθηση, την κριτική σκέψη και την κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη των μαθητών, στοιχεία που καθορίζουν τη μακροπρόθεσμη επιτυχία στη ζωή.
Για αυτό και «οι εκπαιδευτικοί χρειάζονται όχι μόνο να αμείβονται καλά, αλλά χρόνο για προετοιμασία, για τη βαθμολόγηση και για να εμπνευστούν και να φέρουν καινοτομία στην τάξη».
Η ανάδειξη του εκπαιδευτικού σε πρώτο παράγοντα, για την ακαδημαϊκή πρόοδο των μαθητών, αφορά το ενδοσχολικό περιβάλλον, όπως επιβεβαιώνουν εκτεταμένες έρευνες, αρχής γενομένης από μετα-ανάλυση του John Hattie (Visible Learning Research).
Είναι η μεγαλύτερη του είδους, στην εκπαιδευτική έρευνα, με πάνω από 2.100 μετα-αναλύσεις που καλύπτουν εκατομμύρια μαθητές και αναλύει τους παράγοντες που επηρεάζουν τη μάθηση, κατατάσσοντας την αποτελεσματικότητα και την «συλλογική επάρκεια των εκπαιδευτικών» (Collective Teacher Efficacy), ως τον κορυφαίο ενδοσχολικό δείκτη.
Μετά τον εκπαιδευτικό βρίσκονται
- οι προσδοκίες του ίδιου του μαθητή (η αυτοπεποίθηση και η εκτίμηση που έχει ο μαθητής για τις δυνατότητές του. Όταν ένας μαθητής πιστεύει ότι μπορεί να πετύχει έναν στόχο, η πιθανότητα να το καταφέρει αυξάνεται κατακόρυφα).
- η προηγούμενη γνώση και η μαθησιακή ετοιμότητα (όσα ήδη γνωρίζει ο μαθητής πριν μπει στην τάξη. Η μάθηση λειτουργεί συσσωρευτικά, οπότε τα γέρα θεμέλια διευκολύνουν την πρόσληψη νέων πληροφοριών).
- η συστηματική ανατροφοδότηση (η ποιότητα και η συχνότητα της ανατροφοδότησης που λαμβάνει ο μαθητής. Δεν πρόκειται για απλούς βαθμούς, αλλά για σαφείς οδηγίες σχετικά με το τι κάνει σωστά, πού σφάλλει και πώς μπορεί να βελτιωθεί) και
- οι γνωστικές στρατηγικές μάθησης (το να μαθαίνεις στο παιδί πώς να μαθαίνει -αυτορρύθμιση, οργάνωση διαβάσματος, κριτική σκέψη-, αντί να αποστηθίζει απλώς την ύλη).
Oι εξωσχολικοί παράγοντες που κρίνουν την επιτυχία ενός μαθητή
Πράγματα που συμβαίνουν εκτός των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων έχουν επίσης, “λόγο” στο πόσο επιτυχημένος θα είναι ένας μαθητής, με πρώτο το οικογενειακό και το κοινωνικοοικονομικό υπόβαθρο.
Έρευνες δείχνουν ότι παράγοντες όπως το μορφωτικό επίπεδο των γονέων, η οικονομική σταθερότητα και η εμπλοκή της οικογένειας επηρεάζουν συνολικά έως και το 60-70% των μαθησιακών αποτελεσμάτων.
Τη σήμερον ημέρα «είναι αδύνατο να είσαι δάσκαλος στην τάξη»
Η Δρ Winthrop τόνισε το βασικό πρόβλημα που υπάρχει σήμερα, στα σχολεία όλου του κόσμου: «Για τους περισσότερους εκπαιδευτικούς σε όλο τον κόσμο, το να είσαι δάσκαλος στην τάξη είναι σχεδόν αδύνατο.
Φανταστείτε να είστε γιατρός και να έρχονται 30 ασθενείς ταυτόχρονα και να πρέπει να τους εξετάσετε και να διαγνώσετε αμέσως, μέσα σε 45 λεπτά, τι συμβαίνει με τον καθένα, και στη συνέχεια να έχετε ένα σχέδιο παρακολούθησης για τον καθένα τους, κάθε μέρα.
Αυτό πρέπει να κάνουν οι δάσκαλοι. Είναι απίστευτα δύσκολο».
Οι τρόποι υποστήριξης των εκπαιδευτικών
Προφανώς και πέραν του προβλήματος, η ειδικός έδωσε και τους τρόπους που ένα εκπαιδευτικό σύστημα μπορεί να υποστηρίξει τους εκπαιδευτικούς, για να υποστηρίξουν εκείνοι με τη σειρά τους, τους μαθητές.
«Μπορούμε να τους δώσουμε διαλείμματα.
Μπορούμε να τους ζευγαρώσουμε με άλλους εκπαιδευτικούς, ώστε να μοιράζονται μαθήματα, δίνοντάς τους ευκαιρίες να ταξιδέψουν και να λάβουν έμπνευση.
Μπορούμε να υποστηρίξουμε πραγματικά τη «συν-διδασκαλία». Γνωρίζουμε ότι η ευημερία των εκπαιδευτικών αυξάνεται όταν έχουν μια ομάδα για να διδάσκουν μαζί και να μοιράζονται την έμπνευση και τα προβλήματά τους».
Καλή σχολική χρονιά, να ευχηθούμε στη χώρα που η “παπαγαλία” παραμένει στην κορυφή των προτιμήσεων.
