Συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης από τον Ηλείο πρώην Υπουργό
Τις εσωκομματικές εξελίξεις στη Νέα Δημοκρατία, τον σημερινό ρόλο του βουλευτή την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, αλλά και τα όσα συμβαίνουν στη Δικαιοσύνη σχολίασε σε ραδιοφωνική συνέντευξή του στο «Κόκκινο» ο πρώην υπουργός Πολιτισμού και πρώην βουλευτής Ηλείας, Κώστας Τζαβάρας.
Για τα εσωκομματικά της ΝΔ: Στη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι ατύπως έχει ξεκινήσει και μία μάχη περί τη διαδοχή του κυρίου Μητσοτάκη. Γιατί το πιο σημαντικό, από όσα τουλάχιστον εγώ κατάλαβα, ήταν αυτή η επίθεση που έγινε στον κ.Δένδια. Αυτά που έχουν μεταφερθεί στη δημόσια σφαίρα, είναι ζητήματα τα οποία στρέφονται ευθέως με τρόπο πολύ αρνητικό εναντίον του προσώπου του κ.Δένδια και μάλιστα στο τέλος από ό, τι κατάλαβα, αν είναι αλήθεια, έτσι όπως μεταφέρθηκε το κλίμα, όλες αυτές οι επιθέσεις είχαν και ως έναν βαθμό τη σύμφωνη γνώμη και του ίδιου του πρωθυπουργού.
Για την οικονομική πολιτική: Η οικονομία είναι «ισχυρό χαρτί» στα χέρια του πρωθυπουργού της οικονομίας εάν δεχθούμε την αντίληψη που έχει για την οικονομία ως κυβερνητική πρακτική: πιστεύει δηλαδή ότι συσσωρεύοντας υπερεισπράξεις από τους έμμεσους και τους άμεσους φόρους, έχει τη δυνατότητα με επιδόματα ή με μια σειρά τέτοιου είδους πολιτικές να έχει τον λαό σε μια κατάσταση αναμονής. Αυτή την αναμονή προσδοκά μάλλον ότι θα την εξαργυρώσει με θετική ψήφο στις εκλογές. Αυτό όμως δεν είναι οικονομία. Πολλοί βουλευτές έθεσαν στον κύριο πρωθυπουργό το πρόβλημα της χαμηλής φορολόγησης των μερισμάτων από τα κέρδη που παράγουν οι εισηγμένες στο χρηματιστήριο επιχειρήσεις, οι οποίες συσσωρεύουν κέρδη δις. Ευρώ. Δυστυχώς πρέπει να είμαστε η μοναδική χώρα σε όλο τον ελεύθερο κόσμο, που τα κέρδη αυτά φορολογούνται με τη μορφή των μερισμάτων με ποσοστό 5%.
Για τη μη παρουσία του Κώστα Καραμανλή στο συνέδριο της ΝΔ: Η δήλωση του κ. Καραμανλή είναι βαρυσήμαντη, γιατί είναι ένας αρχηγός, ένας πρόεδρος, ένας πρωθυπουργός της παράταξης, ο οποίος και πολλά υπέφερε χάριν της αποστολής του και πάντοτε έχει έναν λόγο που είναι μετρημένος και πολύ υπεύθυνος. Όταν λοιπόν ο Κώστας Καραμανλής λέει και θίγει κάποια ζητήματα, αυτό έχει αποδέκτες όλους όσους κινούνται στον χώρο και όχι μόνο τους ανθρώπους της λαϊκής Δεξιάς. Εγώ π.χ. δεν ανήκω στη λαϊκή Δεξιά, αλλά έχω μια κοινωνικά φιλελεύθερη ενατένιση του πολιτικού φαινομένου. Υπό αυτή την έννοια ανήκω στο χώρο αυτόν και στεναχωριέμαι να βλέπω ότι βασικές αρχές από εκείνες που επέλεξε να καταστήσει βάση του πολιτικού εγχειρήματος της ΝΔ ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής, έχουνε αλλοιωθεί ως προς το περιεχόμενό τους.
Για τον σημερινό ρόλο του βουλευτή: Από τότε που δήλωσα ότι δεν θα ξαναείμαι υποψήφιος, είχα παρατηρήσει ότι η Επικοινωνία έχει πλέον αναχθεί στη λυδία λίθο κάθε πολιτικής δράσης. Αυτό είναι ξεπεσμός για την Πολιτική. Το σοβαρότερο είναι ότι έχει οδηγήσει τον βουλευτή, που είναι ο αντιπρόσωπος του λαού και που χάρη σε αυτή τη σχέση της αντιπροσώπευσης υπάρχει Δημοκρατία, να τον αντιμετωπίζουνε όλοι ως κάποιον ο οποίος πρέπει ή να χειροκροτά τον αρχηγό ή αν είναι στη συμπολίτευση, να μη μιλάει και να ψηφίζει. Αυτό λοιπόν μια σοβαρή μερίδα βουλευτών της ΝΔ το έχουν ανοιχτά αμφισβητήσει και αυτό είναι πολύ θετικό σημάδι και για τη Νέα Δημοκρατία και για τη Δημοκρατία την ίδια.
Για την έννοια του ρουσφετιού: Η ιστορία με τους βουλευτές που έπαιρναν τηλ στον ΟΠΕΚΕΠΕ και ζητούσαν εξηγήσεις, αυτό δεν είναι ρουσφέτι. Για να κρατάμε την απόσταση των μεγεθών, ρουσφέτι είναι να παίρνεις κάποιον κλητήρα από το Υπουργείο Παιδείας και να τον κάνεις σταθμάρχη στη Λάρισα, χωρίς να διαθέτει τα προσόντα. Αυτό είναι το ρουσφέτι για το οποίο δεν μάθαμε ποιος είναι πίσω από αυτή την ιστορία. Το να μπαίνει όμως κάποιος τηλέφωνο τον Πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ και να του λέει ότι εδώ μου καταγγέλλεται αυτή η αδικία, δεν είναι ρουσφέτι αυτό. Είναι υποχρέωση που έχει ο βουλευτής.
Για τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου:
Επειδή είμαι συλλειτουργός της δικαιοσύνης επί 45 χρόνια, το παράπονο για τον κ. Τζαβέλα, -αν είναι αλήθεια αυτό το οποίο έχει καταγγείλει και ο ίδιος ο πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου κ.Βερβεσός- ότι έδωσε την έγκριση να παρακολουθηθεί για λόγους εθνικής ασφάλειας και συνάδελφός του εισαγγελέας. Και λυπάμαι που η Ένωση Εισαγγελέων μέχρι σήμερα, η τόσο λαλίστατη, δεν έχει βγάλει μια ανακοίνωση να μας ενημερώσει τι έκανε αυτός ο Εισαγγελέας και αν εξακολουθούσε να υπηρετεί τη Δικαιοσύνη και μετά την παρακολούθησή του, τι έχει γίνει. Άρα εδώ υπάρχουν ζητήματα φθοράς των δικαιοκρατικών θεσμών. Αυτό το νοσηρό κλίμα εναντίον της δικαστικής εξουσίας, που φθείρει ανεπανόρθωτα τους δικαιοκρατικούς θεσμούς της χώρας, εν πολλοίς οφείλεται και στην εφεκτική στάση που τηρεί μια σοβαρή μερίδα εκπροσώπων της ίδιας της δικαστικής εξουσίας.
Για τη λειτουργία της Δικαιοσύνης: Δεν θα μπορούσε καμία κυβέρνηση να επιτυγχάνει τους σκοπούς της όσον αφορά τη χειραγώγηση της δικαιοσύνης εάν δεν έβρισκε πρόθυμους λειτουργούς της Δικαιοσύνης. Δυστυχώς αυτή την προθυμία, από ό,τι φαίνεται, την «εξαγοράζει» με το να προσφέρει αξιώματα χωρίς κανένα αξιοκρατικό κριτήριο σε ανθρώπους τους οποίους τους παίρνει από τα βάθη της επετηρίδας. Δεν λέω ότι δεν έχουν υπάρξει και εξαιρέσεις στο σύστημα αυτό της επιλογής της ηγεσίας της δικαιοσύνης. Και πράγματι Πρόεδροι Εισαγγελείς του Αρείου Πάγου, οι Πρόεδροι του Συμβουλίου της Επικρατείας και των άλλων δικαστηρίων που είχαν την αξία τους, αλλά αυτό λειτουργεί ως κάποια περίπτωση που δεν επιβεβαιώνει τον κανόνα. Ο Μαρσέλ Μος έλεγε ότι το δώρο, μία μόνο υποχρέωση επιβάλλει: την ανταπόδοσή του. Όταν λοιπόν σε κάποιον δωρίζεις κάτι που δεν του αξίζει, είναι λογικό και επόμενο ότι αυτός, στο πλαίσιο της ανταπόδοσης της υποχρέωσης που του κάνατε θα σας κάνει τα χατίρια. Αυτή είναι η λογική των πραγμάτων στην κοινωνία από τότε που ιδρύθηκαν οι έννοιες και οι σχέσεις των ανθρώπων.
