Η αυξημένη κυκλοφορία γύρω από τις σχολικές μονάδες απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή από όλους: χαμηλές ταχύτητες, αυξημένη εγρήγορση στις διαβάσεις, ασφαλή αποβίβαση και επιβίβαση των μαθητών.
Η επιστροφή στα σχολεία σημαίνει καθημερινά εκατοντάδες χιλιάδες μετακινήσεις παιδιών και νέων. Η αυξημένη κυκλοφορία γύρω από τις σχολικές μονάδες απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή από όλους: χαμηλές ταχύτητες, αυξημένη εγρήγορση στις διαβάσεις, ασφαλή αποβίβαση και επιβίβαση των μαθητών, σωστή χρήση ζώνης ασφαλείας και κατάλληλων συστημάτων συγκράτησης παιδιών, αλλά και σεβασμό στους πεζούς, στους ποδηλάτες και στους υπόλοιπους ευάλωτους χρήστες του οδικού δικτύου.
Σύμφωνα με τον ΙΟΑΣ:
Μερικοί βασικοί κανόνες οδικής ασφάλειας για όλα τα παιδιά, που μπορούν να τους μάθουν οι γονείς, είναι οι εξής:
• Διδάξτε στα παιδιά σας να αναγνωρίζουν τα βασικά οδικά σήματα (Διάβαση πεζών, STOP, πεζόδρομος, ποδηλατοδρόμος κλπ.).
• Υπενθυμίστε τακτικά στα παιδιά σας το «χρυσό» κανόνα πριν διασχίσουν κάποια διάβαση: ΣΤΑΜΑΤΩ – ΚΟΙΤΑΖΩ – ΑΚΟΥΩ- ΔΙΑΣΧΙΖΩ ΤΟ ΔΡΟΜΟ.
• Μάθετε στο παιδί σας ότι πρέπει πάντα να περπάτα στο πεζοδρόμιο και να διασχίζει το δρόμο μόνο από τη διάβαση πεζών.
• Εξηγείστε τη διαφορά δρόμου – πεζοδρομίου – πεζοδρόμου. Κάνουμε σαφές ότι δεν παίζουμε στο δρόμο, γιατί υπάρχει πάντα ο κίνδυνος ενός διερχόμενου οχήματος.
• Συνοδεύετε τα παιδιά στο σχολείο τουλάχιστον μέχρι την ηλικία των 9 ετών.
• Αναζητήστε την πιο ασφαλή διαδρομή για να φθάσει και να επιστρέψει το παιδί από το σχολείο του μόνο του.
• Περπατήστε μαζί με το παιδί σας στις διαδρομές και διαβάσεις προς και από το σχολείο. Κινηθείτε σε δρόμους που έχουν διάβαση πεζών, φανάρι και ειδική σήμανση. Αποφύγετε, όπου είναι εφικτό, τους μεγάλους και πολυσύχναστους δρόμους.
• Όταν καταλήξετε στην πιο κατάλληλη διαδρομή, φροντίστε να τη διανύσετε πολλές φορές μαζί του, έτσι ώστε να του αποτυπωθεί σωστά.
• Μάθετε στο παιδί σας να αντιλαμβάνεται σωστά πότε ένα όχημα είναι μακριά ή κοντά του υπενθυμίζοντας του να χρησιμοποιεί όχι μόνο την όραση αλλά και την ακοή του.
• Κρατάτε πάντα από το χέρι το παιδί σας που πρέπει να βαδίζει στην εσωτερική πλευρά του πεζοδρομίου.
• Μάθετε στο παιδί σας ότι ακόμα και στις διαβάσεις των πεζών πρέπει να είναι εξίσου προσεκτικό. Ακόμη και αν το φανάρι είναι πράσινο, να ελέγχει αριστερά-δεξιά και πάλι αριστερά το δρόμο.
• Φορέστε στο παιδί ανοιχτόχρωμα ρούχα και ακόμα καλύτερα τσάντες με ανακλαστικά στοιχεία κατά τη μετακίνησή σας κυρίως τις απογευματινές και βραδινές ώρες.
• Φίλοι και πρότυπα (Peer pressure). Τα παιδιά αντιγράφουν τους φίλους τους, έτσι μερικές φορές συμπεριφέρονται με μη ασφαλή τρόπο (σπρώξιμο, ριψοκίνδυνα κόλπα με ποδήλατα κλπ).
Συζητούμε με τα παιδιά για τον κίνδυνο που ενέχουν αυτές οι ριψοκίνδυνες συμπεριφορές και ότι δεν χρειάζεται να υιοθετούν τέτοιες συμπεριφορές για να είναι αποδεκτοί από τους συνομηλίκους τους. Παροτρύνετέ τα να λειτουργούν με γνώμονα την ασφάλειά τους και όχι την αποδοχή από τους συνομηλίκους τους.
Σύμφωνα με τη Σταυρούλα Σανίδα, ψυχολόγο η οδήγηση απαιτεί να λειτουργούμε με σεβασμό στον εαυτό μας και τους άλλους.
“Η επιθετική οδήγηση συνδέεται συχνά με ανθρώπους που διακατέχονται από παρορμητικά χαρακτηριστικά, δυσκολεύονται να ελέγξουν το θυμό τους και αδιαφορούν για το αν θα προκαλέσουν βλάβη σε άλλους ή ακόμα και στον εαυτό τους. Ορισμένοι επιθετικοί οδηγοί έχουν την ψευδαίσθηση του ελέγχου και θεωρούν ότι δεν πρόκειται να εκθέσουν τον εαυτό τους ή τους άλλους σε κίνδυνο. Για αυτό το λόγο κάνουν χρήση ουσιών ή αλκοόλ πριν πιάσουν το τιμόνι. Αισθάνονται άτρωτοι. Παίρνουν έντονη ευχαρίστηση με το να ζουν στα άκρα νιώθοντας την αδρεναλίνη τους στα ύψη.
Εκτός όμως από τα ατομικά χαρακτηριστικά παίζει ρόλο και το περιβάλλον. Όλοι μας έχουμε νιώσει θυμό σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό ως οδηγοί. Η κίνηση στις λεωφόρους, τα ατυχήματα από τα οποία γλιτώσαμε την τελευταία στιγμή, η παραβίαση του ΚΟΚ και άλλα φαινόμενα στο δρόμο είναι ικανά να μας πυροδοτήσουν αρνητικά.
Η διαδικασία της μάθησης συμβάλλει επίσης στην αναπαραγωγή της επιθετικής οδήγησης. Ο νευρικός μπαμπάς ή μαμά “διδάσκουν” στο παιδί τους ότι είναι σωστό να βρίζουμε ή να κάνουμε άσχημες χειρονομίες στους άλλους οδηγούς. Οι άλλοι φταίνε που καθυστερήσαμε ή παραλίγο να τρακάρουμε. Και αυτή η μαθημένη συμπεριφορά είναι ακόμα πιο επικίνδυνη από την επιθετική οδήγηση..!
Η οδήγηση σε πολλούς δίνει την αίσθηση της ελευθερίας. Επιτρέπει μικρές αποδράσεις από την καθημερινότητα και ευχάριστες οδικές περιπλανήσεις. Αξίζει να λειτουργούμε με σεβασμό στον εαυτό μας και τους άλλους. Και να απολαμβάνουμε την οδήγηση καθαυτή χωρίς να χρειάζεται να τερματίσουμε το γκάζι, για να νιώσουμε ελεύθεροι. Εξάλλου, αν νιώθουμε ψυχολογικά εγκλωβισμένοι, ένα γρήγορο αυτοκίνητο δεν θα μας βγάλει από την εσωτερική μας φυλακή.”
