Πανελλήνιος Σύνδεσμος Πασχόντων από Καρδιοπάθειες: Μείωση της φαρμακευτικής συμμετοχής για ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια σταδίου 3 και 4

ΠΡΟΣ: Υπουργό Υγείας κ. Άδωνι Γεωργιάδη

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: Πίνακας Αποδεκτών

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,

Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Πασχόντων από Καρδιοπάθειες ιδρύθηκε το 2022 από πάσχοντες από καρδιαγγειακά νοσήματα και έκτοτε εκπροσωπεί θεσμικά, σε όλα τα επίπεδα, τη συγκεκριμένη πολυπληθή και ιδιαίτερα ευαίσθητη κατηγορία χρονίως πασχόντων. Αποτελεί τακτικό, αρωγό μέλος ή εταίρο πολλών εγχώριων και ευρωπαϊκών οργανώσεων εκπροσώπησης χρονίων ασθενών.

Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων μας και κατόπιν πολλών διαμαρτυριών που έχουν υποβληθεί προς τον Σύνδεσμό μας από μέλη και άλλους πάσχοντες, έχει αναδειχθεί ένα ιδιαίτερα σοβαρό ζήτημα, το οποίο άπτεται ευθέως των αρμοδιοτήτων σας.

Ειδικότερα, αφορά το υψηλό ποσοστό συμμετοχής (25%) στη φαρμακευτική δαπάνη ασθενών που πάσχουν από συμπτωματική καρδιακή ανεπάρκεια σταδίου 3 και 4. Η συγκεκριμένη μορφή καρδιοπάθειας χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα χαμηλό κλάσμα εξώθησης και συνεπάγεται σημαντικούς περιορισμούς στην καθημερινότητα του ασθενούς, καθώς ακόμη και ήπια σωματική δραστηριότητα (π.χ. περπάτημα λίγων μέτρων) προκαλεί έντονα συμπτώματα.

Πρόκειται για μια κυριολεκτικά «σιωπηλή» επιδημία, καθώς εκτιμάται ότι περίπου το 3% του ενήλικου πληθυσμού παρουσιάζει αντίστοιχα συμπτώματα, ποσοστό που προσεγγίζει το 10% στις ηλικίες άνω των 70 ετών. Ο αριθμός των πασχόντων, μάλιστα, κατά γενική διαπίστωση υποεκτιμάται, ιδίως στα άτομα προχωρημένης ηλικίας, ενώ καμία ηλικιακή ομάδα δεν εξαιρείται πλήρως.

Η καρδιακή ανεπάρκεια αποτελεί την κύρια αιτία εισαγωγής στο νοσοκομείο για άτομα άνω των 65 ετών, με εκατοντάδες νοσοκομειακά κρεβάτια στη χώρα μας να είναι μόνιμα κατειλημμένα από ασθενείς που αντιμετωπίζουν έξαρση της νόσου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Η φαρμακευτική αγωγή συνιστά τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπείας, με κύριους στόχους τη μείωση των συμπτωμάτων (δύσπνοια, κόπωση), την προστασία της καρδιακής λειτουργίας και τη βελτίωση της επιβίωσης, δεδομένου ότι το προσδόκιμο ζωής των ασθενών αυτών παραμένει ιδιαίτερα περιορισμένο.

Η φαρμακευτική αγωγή, στην οποία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό η αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας, περιλαμβάνει πέντε βασικές κατηγορίες σκευασμάτων και φαρμακευτικών ουσιών, ενώ επικουρικά χρησιμοποιούνται και άλλες θεραπευτικές επιλογές.

Ειδικότερα:

ARNI (Αναστολείς των Υποδοχέων της Αγγειοτενσίνης και της Νεπριλυσίνης)
Σακουβιτρίλη/Βαλσαρτάνη (Sacubitril/Valsartan).
Β-αναστολείς (Beta-blockers)
Βισοπρολόλη (Bisoprolol), Καρβεδιλόλη (Carvedilol), Μετοπρολόλη (Metoprolol), Νεμπιβολόλη (Nebivolol).
Ανταγωνιστές των Υποδοχέων της Αλδοστερόνης (MRA)
Σπιρονολακτόνη (Spironolactone), Επλερενόνη (Eplerenone).
Αναστολείς SGLT2 (SGLT2 inhibitors)
Εμπαγλιφλοζίνη (Empagliflozin), Νταπαγλιφλοζίνη (Dapagliflozin).
Διουρητικά
Ενδεικτικά: φουροσεμίδη (Lasix).

Ο ασθενής είναι, κατά κανόνα, υποχρεωμένος να λαμβάνει σε καθημερινή βάση δύο, τρία ή και περισσότερα από τα ανωτέρω σκευάσματα, ώστε η κατάστασή του να παραμένει ελεγχόμενη και να εξασφαλίζεται ένα ανεκτό επίπεδο ποιότητας ζωής.

Η φαρμακευτική θεραπεία είναι απολύτως αναγκαία για τον μετριασμό των συμπτωμάτων και τη βελτίωση του προσδόκιμου ζωής. Δυστυχώς, όπως γνωρίζετε, αρκετά από τα αναντικατάστατα αυτά σκευάσματα είναι ιδιαίτερα δαπανηρά. Ως εκ τούτου, όταν απαιτείται η ταυτόχρονη λήψη πολλών φαρμάκων, το κόστος που προκύπτει από τη συμμετοχή 25% καθίσταται δυσβάστακτο ή εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπιστεί, ιδίως εάν ληφθεί υπόψη ότι η συγκεκριμένη πάθηση συνοδεύεται συχνά από πολλαπλές συνοσηρότητες.

Επιπλέον, δεν υπάρχουν διαθέσιμα γενόσημα για όλες τις θεραπευτικές κατηγορίες ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν συνιστάται η χρήση τους, με αποτέλεσμα το συνολικό κόστος να αυξάνεται σε επίπεδα δυσανάλογα προς τις οικονομικές δυνατότητες του μέσου Έλληνα πολίτη.

Κύριε Υπουργέ,

Δεδομένου ότι πρόκειται για ζήτημα μείζονος σημασίας για τη δημόσια υγεία και με ιδιαίτερα σοβαρές κοινωνικές προεκτάσεις, θεωρούμε ότι, πέραν των λόγων κοινωνικής και πολιτικής ευαισθησίας, υφίσταται και σαφές δημοσιονομικό όφελος από τη μείωση της συμμετοχής των ασθενών.

Η αποφυγή ή η αδυναμία συμμόρφωσης με την πλήρη και αποτελεσματική θεραπεία λόγω οικονομικού κόστους επιβαρύνει τελικά την ίδια την Πολιτεία και το Εθνικό Σύστημα Υγείας, καθώς οδηγεί σε σημαντικό αριθμό νοσηλειών που θα μπορούσαν να έχουν προληφθεί.

Για τον λόγο αυτό ζητούμε, κατ’ αναλογία προς ό,τι ισχύει ήδη για άλλες κατηγορίες παθήσεων, τα εξής:

Για τους ασθενείς με διάγνωση «συμπτωματική καρδιακή ανεπάρκεια σταδίου 3 ή τελικού σταδίου 4», όπως αυτή ορίζεται διεθνώς από την επιστημονική κοινότητα, το ποσοστό συμμετοχής στα συγκεκριμένα φαρμακευτικά σκευάσματα που αναφέρονται ανωτέρω να περιοριστεί νομοθετικά στο 10%, όπως ισχύει επί σειρά ετών για την ένδειξη «συγγενής καρδιοπάθεια».

Η ρύθμιση αυτή θα έχει ευεργετικές συνέπειες για χιλιάδες πάσχοντες, θα βελτιώσει ουσιαστικά την καθημερινότητά τους και θα τους επιτρέψει να τηρούν με συνέπεια τα θεραπευτικά πρωτόκολλα που οφείλουν να ακολουθούν σε μόνιμη βάση.

Παράλληλα, το όποιο δημοσιονομικό κόστος εκτιμούμε ότι θα αντισταθμιστεί πολλαπλάσια από τη μείωση των νοσηλειών, τη βελτίωση της κλινικής εικόνας των ασθενών και τη συνολικά ευνοϊκότερη πρόγνωση της νόσου.

Η αναμόρφωση και ο εκσυγχρονισμός του Ενιαίου Κανονισμού Παροχών Υγείας συνιστούν βασικό πυλώνα μιας σύγχρονης ασθενοκεντρικής προσέγγισης και, κατά την άποψή μας, θα πρέπει να αποτελέσουν άμεση προτεραιότητα του Υπουργείου Υγείας και των εποπτευόμενων φορέων του, ιδίως του ΕΟΠΥΥ, σε συνεργασία με την επιστημονική κοινότητα, τη φαρμακευτική βιομηχανία και, ασφαλώς, τους φορείς εκπροσώπησης των χρονίως πασχόντων.

Αναμένοντας την ανταπόκρισή σας,

Με εκτίμηση

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΡΤΗΣ ΜΗΝΑΣ ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΠΟΔΕΚΤΩΝ