Η κυβέρνηση αποδεικνύει συνεχώς ότι δεν έχει καμία πρόθεση και διάθεση να στηρίξει τους ανθρώπους του πρωτογενούς τομέα. Χαρακτηριστική είναι η απόφασή της να παραδώσει με τον ν. 5193/2025 τα χρέη των αγροτών, αλλά και των ελεύθερων επαγγελματιών και των αυτοαπασχολούμενων προς τον ΕΦΚΑ, σε ιδιωτικά συμφέροντα (εισπρακτικές εταιρείες και funds).
Η πολιτική αυτή δεν είναι απλώς ανάλγητη. Είναι βαθιά αντικοινωνική και βίαιη. Οι αγρότες δεν είναι στρατηγικοί κακοπληρωτές. Είναι άνθρωποι που αγωνίστηκαν -και αγωνίζονται- να σταθούν όρθιοι μέσα σε δύσκολες συνθήκες: ακρίβεια, ενεργειακή κρίση, αυξημένο κόστος παραγωγής, μειωμένη αγοραστική δύναμη των καταναλωτών. Ασφαλώς, εντός τεράστιων δυσκολιών προσπαθούν να ανταπεξέλθουν και οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι αυτοαπασχολούμενοι. Ναι μεν, λοιπόν, έχουν δημιουργηθεί και συσσωρευτεί χρέη, αυτά, όμως, σε καμία περίπτωση δεν είναι από επιλογή, αλλά από αδυναμία πληρωμής υποχρεώσεων, λόγω των ανωτέρω αναφερθέντων συνθηκών.
Αλήθεια, αυτό είναι το σχέδιο της κυβέρνησης, δήθεν για να εξοφληθούν οφειλές προς τον ΕΦΚΑ και να μπουν χρήματα στα δημόσια ταμεία; Να σπρώξει στην απόγνωση τον παραγωγικό ιστό της Χώρας και τους ανθρώπους της αγοράς; Να ξεριζώσει τον αγροτικό κόσμο από τη γη του και να την παραδώσει στα νύχια των εισπρακτικών εταιρειών και των funds; Να ανοίξει τον δρόμο στα μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης και στις κατασχέσεις; Να στερήσει την πρώτη κατοικία και την επαγγελματική στέγη από πολίτες που καθημερινά προσπαθούν να βγάλουν τα αναγκαία προς το ζην, για αυτούς και τις οικογένειές τους; Να κρατάει δέσμιους δεκάδες χιλιάδες ασφαλισμένους, να μην μπορούν να συνταξιοδοτηθούν;
Είναι σαφές ότι όλα αυτά δεν αποτελούν μεταρρύθμιση. Είναι ληστρική εκποίηση. Και το ερώτημα που τίθεται, είναι το εξής: Πώς είναι δυνατόν να υπάρξει πρωτογενής παραγωγή στη Χώρα και να αναπτυχθεί η ελληνική περιφέρεια, όταν οι αγρότες διώκονται από τη γη τους; Πώς θα κινηθεί η αγορά και η οικονομία όταν οι ελεύθεροι επαγγελματίες απομακρύνονται από την επαγγελματική στέγη τους;
Ασφαλώς, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είχε ταχθεί κατά της συγκεκριμένης πολιτικής επιλογής της κυβέρνησης. Προειδοποιήσαμε εγκαίρως, δυστυχώς, όμως, δεν εισακουστήκαμε. Καταστήσαμε σαφές ότι η πρακτική της κυβέρνησης όχι μόνο δεν θα είναι αποδοτική για τα δημόσια ταμεία, αλλά θα βάλει τη θηλιά στον λαιμό των αγροτών και της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας. Παράλληλα, θα ναρκοθετήσει τη δημόσια ασφάλιση, κατ’ επέκταση τη συνοχή του κοινωνικού ιστού.
Οι ασφαλισμένοι με ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τον ΕΦΚΑ, δεν ζητούν να μην αποπληρώσουν τα χρέη τους. Ζητούν να τους δοθεί πραγματικά η δυνατότητα να το κάνουν. Για να γίνει αυτό, έχουμε προτείνει ότι πρέπει να υπάρξει ένα ολοκληρωμένο πλάνο τακτοποίησης των οφειλών τους, που θα βασίζεται στα σημερινά κοινωνικά δεδομένα και στις δυνατότητες που υπάρχουν. Απαιτούνται, λοιπόν, βιώσιμες ρυθμίσεις των χρεών και ενίσχυση του Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ). Χρειάζεται η κατάργηση του πτωχευτικού νόμου της ΝΔ και η αντικατάστασή του από ένα πτωχευτικό δίκαιο, υπέρ της αναδιάρθρωσης των οφειλών. Είναι αναγκαία συνθήκη η προστασία της πρώτης κατοικίας, της επαγγελματικής στέγης και της αγροτικής γης.
Ο αγροτικός κόσμος και η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα δεν επιδιώκουν χάρες και εξυπηρετήσεις. Απαιτούν δικαιοσύνη και λογική στην αντιμετώπιση των δυσκολιών και των προβλημάτων τους. Θέλουν μια Πολιτεία που να στέκεται δίπλα τους, όχι απέναντί τους. Η κυβέρνηση έχει επιλέξει πλευρά. Και δεν είναι αυτή της κοινωνικής πλειονότητας.
