Του Κώστα Πλιάγκου
proinisports@gmail.com
Στο τουρνουά Beach Volley στις όχθες της λίμνης Τριχωνίδας με την ονομασία «Lake Volley Trichonida», οι διοργανωτές τίμησαν την μνήμη του 18χρονου Πυργιώτη πρωταθλητή Ελλάδας του beach volley, Ασημάκη Διονυσόπουλου, που έφυγε πρόωρα από την ζωή τον περασμένο Μάρτιο. Κατά τη διάρκεια του τελικού των Ανδρών απονεμήθηκε τιμητική πλακέτα στον πατέρα του Ασημάκη, Γιάννη Διονυσόπουλο, ο οποίος είχε αποδεχτεί φυσικά την πρόσκληση και βρέθηκε στην Τριχωνίδα. Ένα τουρνουά όπου ο Ασημάκης είχε πάρει δύο φορές μέρος σημειώνοντας επιτυχίες.
O Γιάννης Διονυσόπουλος μέσω ανάρτησής του ευχαρίστησε θερμά τους διοργανωτές για την πρόσκληση και για την τιμή στην μνήμη του Ασημάκη, μέσω της απονομής πλακέτας, η οποία αναγράφει: «Τιμής ένεκεν εις μνήμην Διονυσόπουλου (Μάκη) Ασημάκη για το ήθος σου και την μεγάλη προσφορά σου στο beach volley». Μάλιστα, ο νικητής στην κατηγορία των Ανδρών, Νίκος Τάτσης, αφιέρωσε το μετάλλιο στον φίλο του, Ασημάκη.
Ο Γιάννης Διονυσόπουλος έγραψε χαρακτηριστικά, με ιδιαίτερη συγκίνηση, για την βράβευση στην Τριχωνίδα: «Μια ακόμη όμορφη στιγμή στη μνήμη του Ασημάκη μας… Με ιδιαίτερη συγκίνηση βρέθηκα στην Τριχωνίδα, σε ένα τουρνουά Beach Volley που είχε ξεχωριστή σημασία για τον Ασημάκη. Έναν τόπο όπου ο Μάκης είχε καταφέρει να φέρει την πρώτη και τη δεύτερη θέση σε δύο σημαντικά τουρνουά και είχε αφήσει κι εκεί το δικό του αποτύπωμα. Θέλω μέσα από την καρδιά μου να ευχαριστήσω τους διοργανωτές για την πρόσκληση, αλλά κυρίως για την αγάπη και τον σεβασμό με τον οποίο τίμησαν τη μνήμη του παιδιού μας, προσφέροντάς μας μια πλακέτα στη μνήμη του.
Για έναν γονιό, τέτοιες στιγμές είναι δύσκολες και πολύτιμες μαζί. Ο Ασημάκης δεν είναι πια κοντά μας, όμως κάθε φορά που το όνομά του ακούγεται μέσα σε ένα γήπεδο, νιώθουμε πως ένα κομμάτι του επιστρέφει για λίγο κοντά μας.
Και θέλω να πω ένα ξεχωριστό ευχαριστώ στον φίλο του, τον Τάτση, που κατέκτησε την πρώτη θέση και, μέσα στη χαρά της δικής του νίκης, δεν ξέχασε τον Μάκη. Αφιέρωσε το μετάλλιό του στη μνήμη του.
Τάτση, αυτή η κίνηση μπορεί να φαίνεται μικρή στα μάτια κάποιων, όμως για εμάς είναι τεράστια. Γιατί μας έδειξες πως η φιλία, η αγάπη και η μνήμη δεν τελειώνουν όταν ένας άνθρωπος φεύγει από τη ζωή.
Μάκη μας, κάποτε μαζί φωνάζατε μέσα στα γήπεδα. Σήμερα οι φίλοι σου συνεχίζουν να σε θυμούνται και να σε τιμούν. Και κάθε τέτοια στιγμή μας θυμίζει πως, όσο υπάρχει κάποιος που λέει το όνομά σου, όσο υπάρχει ένα γήπεδο όπου ακούγεται η ιστορία σου, όσο υπάρχουν άνθρωποι που σε αγαπούν, δεν θα φύγεις ποτέ πραγματικά από κοντά μας.
Σε ευχαριστούμε όλους από καρδιάς. Για τον Μάκη μας. Για τον φίλο μας. Για τον αθλητή που άφησε το αποτύπωμά του. Για το παιδί μας που θα ζει για πάντα μέσα στις καρδιές μας».
