Λεπτομέρεια κρηναίας κατασκευής του 1912, από μάρμαρο Πάρνωνα, στην πλατεία του Αγίου Βασιλείου Κυνουρίας. Και οι τέσσερις βρύσες έχουν τη μορφή λιονταριού. (Φωτογραφία: Περικλής Μεράκος)Διάσημοι οι Λαγκαδινοί τεχνίτες, τα μπουλούκια τους και τα απαράμιλλης μαστοριάς σπίτια, που έχτιζαν από πέτρα. Το χωριό έφτασε σε μεγάλη ακμή στα τέλη του 19ου αιώνα, αριθμώντας 7.000 κατοίκους. (Φωτογραφία: Περικλής Μερακός)Στο καφενείο της Λάστας μπαίνεις, φτιάχνεις τον καφέ σου με τα σύνεργα που υπάρχουν διαθέσιμα, αφήνεις τον οβολό σου και φεύγεις, αφήνοντας τα πάντα τακτοποιημένα, όπως τα βρήκες. (Φωτογραφία: Δημήτρης Τοσίδης)Μνημείο αφιερωμένο στον Φωτάκο, υπασπιστή του Κολοκοτρώνη, στα Μαγούλιανα, το ορεινότερο κατοικημένο χωριό της Πελοποννήσου, σε υψόμετρο 1.240 μ. (Φωτογραφία: Περικλής Μερακός)Μνημείο αφιερωμένο στον Φωτάκο, υπασπιστή του Κολοκοτρώνη, στα Μαγούλιανα, το ορεινότερο κατοικημένο χωριό της Πελοποννήσου, σε υψόμετρο 1.240 μ. (Φωτογραφία: Περικλής Μερακός)Χρονολογούμενο στα μέσα του 13ου αιώνα, το στρατηγικής σημασίας κάστρο της Καρύταινας έλεγχε τα περάσματα που συνέδεαν την Αρκαδία με την υπόλοιπη Πελοπόννησο. (Φωτογραφία: Κωνσταντίνος Τσακαλίδης)Λεπτομέρεια από το ξυλόγλυπτο τέμπλο του ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στα Μαγούλιανα. Κατασκευάστηκε από κορμούς καρυδιάς, που μεταφέρθηκαν από τα Κρέστενα με μουλάρια. (Φωτογραφία: Περικλής Μερακός)Βόλτα στα ήσυχα καλντερίμια της Στεμνίτσας. (Φωτογραφία: Σωκράτης Μπαλταγιάννης)Εύκολο μονοπάτι μήκους 3 χλμ., το Ρέμα των Μύλων ξεκινά από τον νερόμυλο του Πελεκάση στο Δυρράχιο και ακολουθεί μια όμορφη διαδρομή μέσα από πλατάνια, έλατα και τρεχούμενα νερά. (Φωτογραφία: Περικλής Μερακός)Άποψη του ιστορικού οικισμού της Δημητσάνας. (Φωτογραφία: Σωκράτης Μπαλταγιάννης)Έχοντας καταστραφεί σχεδόν ολοσχερώς λόγω ανεξέλεγκτης υλοτόμησης και πυρκαγιών, το Δάσος Σκιρίτιδας αποκαταστάθηκε με την καταλυτική συμβολή του δασολόγου Αναστασίου Στεφάνου και με τις προσπάθειες τοπικών συλλόγων και κατοίκων. Σήμερα καταλαμβάνει περί τα 52.000 στρέμματα. (Φωτογραφία: Νικόλας Μάστορας)Έχοντας καταστραφεί σχεδόν ολοσχερώς λόγω ανεξέλεγκτης υλοτόμησης και πυρκαγιών, το Δάσος Σκιρίτιδας αποκαταστάθηκε με την καταλυτική συμβολή του δασολόγου Αναστασίου Στεφάνου και με τις προσπάθειες τοπικών συλλόγων και κατοίκων. Σήμερα καταλαμβάνει περί τα 52.000 στρέμματα. (Φωτογραφία: Νικόλας Μάστορας)
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο 15ο τεύχος της έκδοσης «Οι Τόποι μας-Αρκαδία», Μάρτιος.