FOLLOW US: facebook twitter

Xρυσή Αυγή: Η άνοδος και η πτώση της ναζιστικής συμμορίας

Ημερομηνία: 07-10-2020 | Συγγραφέας:
Κατηγορίες: Έκτακτο, Νέα, Πολιτική

Χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια και ένας τεράστιος όγκος δικογραφίας μέχρι να φτάσουμε  σήμερα, στην τελευταία συνεδρίαση της πιο σημαντικής δίκης της μεταπολίτευσης, μετά από εκείνη των Συνταγματαρχών. Η εκδίκαση της απόφασης για τη Χρυσή Αυγή έρχεται στις 7 Οκτωβρίου με όλον τον δημοκρατικό κόσμο να περιμένει με αγωνία.

Τρομοκρατική οργάνωση; Ναι, λοιπόν. Γιατί η Χρυσή Αυγή, υπεύθυνη για δολοφονικές επιθέσεις και τελικά δολοφονίες, δρα εδώ και τρεις δεκαετίες, στιγματίζοντας με μία μεγάλη ήττα τη δημοκρατία όταν το 2012 εισήλθε για πρώτη φορά στη Βουλή.

Η αναμφίβολα νεοναζιστική συμμορία, αναδυόμενη από βίαιες επιθέσεις, σκληρή προπαγάνδα και την υπόσχεση ότι «θα ξεβρώμιζε τον τόπο» από ανθρώπους που βρέθηκαν στη χώρα μας ως μετανάστες, προσπάθησε να κρύψει τις σβάστικες και τους μαιάνδρους που ήταν ζωγραφισμένα στα σώματα των βουλευτών τους και συστήθηκε ως… «εθνικιστικό, πατριωτικό κόμμα». Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Η ίδρυση και η πρώτη δράση

Η Χρυσή Αυγή ιδρύθηκε το 1980 από το Νίκο Μιχαλολιάκο με ξεκάθαρη ναζιστική τοποθέτηση (ως οργάνωση με ναζιστική ιδεολογία), αλλά περιορίζεται κυρίως στην στρατολόγηση και την έκδοση ομότιτλου περιοδικού. Την εμφάνισή της κάνει το 1990, κατά την περίοδο της (τότε) κρίσης του μακεδονικού ζητήματος. Τότε αναφέρθηκαν δεκάδες επιθέσεις τόσο σε Έλληνες, όσο και σε μετανάστες. Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 η Χρυσή Αυγή πραγματοποιεί συστηματικές επιθέσεις εναντίον Αλβανών μεταναστών στον Πειραιά και το 1998 έρχεται η δολοφονική επίθεση κατά του Δημήτρη Κουσουρή, που αναγκάζει τη ναζιστική συμμορία να αλλάξει τουλάχιστον τον αυτοπροσδιορισμό της. Το 1993 ιδρύεται επίσημα ως κόμμα, αλλά λαμβάνει παταγώδεις εκλογικές αποτυχίες.

Ωστόσο «διεθνοποιείται» φιλοξενόντας νεοναζιστικά κάμπινγκ νεολαίας με εκπροσώπους από όλη την Ευρώπη, ενώ μέλη της οργάνωση πολεμούν στη Σεμπρένιτσα, συμμετέχοντας στη γενοκτονία εις το όνομα της ορθοδοξίας.

Τον Ιούνιο του 1998, ο Δημήτρης Κουσουρής, μέλος της ΕΦΕΕ και της αριστερής οργάνωσης ΝΑΡ καθόταν σε καφετέρια απέναντι από τα δικαστήρια της Ευελπίδων μαζί με τον φοιτητή Ηλία Φωτιάδη και τον εκπαιδευτικό Ιωάννη Καραμπατσόλη. Τότε υπαρχηγός της ναζιστικής οργάνωσης ήταν ο διαβόητος «Περίανδρος», ο κατά κόσμον Αντώνης Ανδρουτσόπουλος. Οι τρεις δέχτηκαν επίθεση από τα μέλη της Χρυσής Αυγής και ο Κουσουρής αφέθηκε αιμόφυρτος με πολλαπλά κατάγματα στο σώμα και το κεφάλι, χωρίς τις αισθήσεις του. Σύμφωνα με το βούλευμα, ο Κουσουρής κατάφερε να γλιτώσει επειδή τον είχαν για νεκρό.

Από την δολοφονική επίθεση εναντίον του Κουσουρή και τις συνεπακόλουθες απαγγελθέντες κατηγορίες εις βάρος της οργάνωσης, η Χρυσή Αυγή αλλάζει λεξιλόγιο, σταματώντας να προσδιορίζεται ως (φιλο)ναζιστική οργάνωση, αλλά υιοθετώντας τον τίτλο των εθνικιστών ή και των πατριωτών.

Κατά την ίδια δεκαετία, η ναζιστική οργάνωση δημιουργεί δεσμούς – παρακλάδια με το κόμμα «Πατριωτική Συμμαχία». Και ενόσω ο «Περίανδρος» είναι εξαφανισμένος, η Χρυσή Αυγή συνεχίζει το έργο της, πιο προσεκτικά, αλλά και πιο διεισδυτικά σε ό,τι αφορά την στρατολόγηση.

Η δίκη του «Περίανδρού» και ο Άγιος Παντελεήμονας

Το 2005 ο Περίανδρος θα παραδοθεί οικειοθελώς και θα παραπεμθεί σε δίκη, στην οποία και καταδικάστηκε σε ένα κατάμεστο δικαστήριο, με τους οπαδούς της Χρυσής Αυγής να πανηγυρίζουν, αφού η καταδίκη ήταν μάλλον ευνοϊκή σε σχέση με τις κατηγορίες. Στο δικαστήριο κατά την απολογία του έκανε σαφείς αναφορές στην Άρια Φυλή, φέρνοντας ως παράδειγμα τον ίδιο. Ωστόσο, ο Περίανδρος, γνωστός και ως ο «διαβασμένος» της Χρυσής Αυγής, θα αποστασιοποιηθεί αργότερα, μέσα από τη φυλακή, εγκαλώντας τη χρυσή Αυγή ως… «σοφτ» φασίστες, που, ούτε λίγο, ούτε πολύ, πρόδωσαν τα ναζιστικά ιδανικά της οργάνωσης για μία θέση στο κοινοβούλιο.

Το 2008 η Χρυσή Αυγή κάνει αισθητή την παρουσία της για πρώτη φορά τόσο μαζικά, εισχωρώντας  στις γειτονιές με προπύργιο τον Άγιο Παντελεήμονα και πρωτεργάτρια την Θέμιδα Σκορδέλη. Η πολιτική των… «αγανακτισμένων» είναι μέχρι και σήμερα ο Δούρειος Ίππος της Χρυσής Αυγής, επιτρέποντας στη συμμορία να εισβάλει σε περιοχές που βρίσκονται σε αναβρασμό ή, στην πιο απάνθρωπη από τις περιπτώσεις, στα σχολεία, με τους «αγανακτισμένους γονείς» να μη δέχονται τα προσφυγόπουλα.

Ο Άγιος Παντελεήμονας ήταν και η αρχή. Την επόμενη χρονιά, το 2010, εκλέγεται για πρώτη φορά στην Αθήνα ένας δημοτικός σύμβουλος εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής και το 2012 εισέρχονται στη βουλή, δυστυχώς, πανηγυρικά.

Η κοινοβουλευτική Χρυσή Αυγή

Με την είσοδο στη Βουλή, η ναζιστική οργάνωση ένιωσε άτρωτη. Οι επιθέσεις κλιμακώθηκαν, η πρώτη φρικώδης έρχεται όταν μέλη της συμμορίας επιτίθενται σε 14χρονο (!) παιδί από το Αφγανιστάν, χαράσσοντας το πρόσωπο του αγοριού με σπασμένο μπουκάλι. Λίγο μετά, έρχεται και η πρώτη δολοφονία, του μετανάστη Σαχζάτ Λουκμάν στα Πετράλωνα. Το 2013 δολοφονείται ο Παύλος Φύσσας στο Κερατσίνι από το Τάγμα εφόδου της περιοχής, υπεύθυνος του οποίου ήταν ο νυν ευρωβουλευτής Γιάννης Λαγός.

Ο Παύλος Φύσσας μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου από τον Γιάννη Ρουπακιά κι αυτό έμελλε να γίνει η αρχή του τέλους της Χρυσής Αυγής, με τη δικογραφία να ανοίγει και να αποκαλύπτει δεκάδες ποινικές υποθέσεις, από επιθέσεις σε κοινωνικούς χώρους και πολίτες, έως ακόμα και μαστροπεία, «προστασία» σε μαγαζιά και άλλες «μαφιόζικες» δράσεις.

Κάθε κοινοβουλευτική τοποθέτηση μελών της οργάνωσης ήταν όνειδος, ένας οχετός γεμάτος μίσος, ρατσισμό, ομοφοβία. Εκτός των κοινοβουλευτικών τειχών, τα λόγια γινόντουσαν πράξεις: Δεκάδες επιθέσεις υπογράμμισαν τις θέσεις της Χρυσής Αυγής.

Η τρομοκρατική επίθεση στο σπίτι των Αιγύπτιων Ψαράδων και ο τραμπουκισμός των λιμενεργατών στο Πέραμα, όπως και ο τραυματισμός συνδικαλιστών του ΚΚΕ (για όλες αυτές τις περιοχές υπεύθυνος ήταν ο Γιάννης Λαγός), επιθέσεις σε κοινωνικούς χώρους, όπως στο «Συνεργείο» στην Ηλιούπολη, μία φρικτή προπαγάνδα κατά την οποία υποστήριζαν ότι σώζουν ηλικιωμένες κυρίες από τα τέρατα που πετυχαίνει κανείς στις λαϊκές.

Δωροδοκίες πάμφτωχων οικογενειών, με σκοπό να οργανωθούν οι «αγανακτισμένοι γονείς» και, φυσικά, η on camera βία με το χαστούκι του Ηλία Κασιδιάρη στην Λιάνα Κανέλλη σε εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη.

Η πτώση

Όταν άνοιξε ο ποινικός φάκελος της Χρυσής Αυγής και πλέον έπρεπε ο σώζων εαυτό να σωθεί, πολύ άρχισαν να εγκαταλείπουν το καράβι ή να κλαίνε από βήματος της βουλής λέγοντας ότι… παραπλανήθηκαν, άλλοι, όπως ο Ηλίας Κασιδιάρης θέλει να ακολουθήσει σόλο καριέρα με την ίδρυση δικού του κόμματος (αν δεν μπει στη φυλακή), αλλά κυρίως οι δράσεις έπρεπε να είναι πιο προσεκτικές και πιο καλυμμένες.

Η πτώση της Χρυσής Αυγής ήταν αντίστοιχα ικανοποιητική με την απόγνωση που έφερε η άνοδός της, χωρίς να πρέπει να ξεχνάμε ότι προτού καταδικάσει σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος, υπήρχαν εκπρόσωποι από τον χώρο και της πολιτικής και της δημοσιογραφίας που είδαν στη Χρυσή Αυγή έναν πιθανό σύμμαχο.

Πηγή: in.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages

ΤΟ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ

image description
Proini_04-12-2017_olga:Layout 1.qxd
ydrotherm-ad2
ellinika-petrelaia-ad2
agro-stathmos-georgika-farmaka-viologika skeuasmata-ad
anthoulis-xaralampos-courier-ad1
iliagora-epimelitirio-ad2
althea-apartments-ad5
image description

ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Πρωινή Πρωτοσέλιδα Εφημερίδων

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ