Βρίσκομαι στην ανάγκη να εξηγήσω το τι πραγματικά λέει ή «κρύβει» το άρθρο 7 του ν. 5174/2025 για τους εκπαιδευτικούς, γιατί οι περισσότεροι δεν το έχουν μελετήσει και όποιο «παραμύθι» ακούγεται γίνεται πιστευτό !!!!!!!!
1. Τυπική «διασφάλιση» – ουσιαστική κατάργηση της οργανικής θέσης
Το άρθρο 7 εμφανίζεται να προστατεύει τους εκπαιδευτικούς, δηλώνοντας ότι δεν χάνουν την οργανική τους θέση. Στην πραγματικότητα, όμως, καταργεί την οργανική σύνδεση του εκπαιδευτικού με το σχολείο στο οποίο υπηρετεί. Η παύση της οριστικής τοποθέτησης στο συγκεκριμένο σχολείο ισοδυναμεί με αποσύνδεση από τη σχολική μονάδα, δηλαδή με ουσιαστική απώλεια οργανικής θέσης, έστω κι αν αυτή μεταφέρεται «αφηρημένα» εντός της περιοχής μετάθεσης.
Πρόκειται για κλασικό παράδειγμα νομικού ευφημισμού: δεν αφαιρείται ο τίτλος της οργανικής θέσης, αλλά αφαιρείται το περιεχόμενό της.
2. Μετατροπή της μονιμότητας σε καθεστώς αίρεσης
Με τη μετατροπή του σχολείου σε ΔΗΜ.Ω.Σ., όλοι οι εκπαιδευτικοί τίθενται αυτοδικαίως σε καθεστώς θητείας. Η παραμονή τους στο σχολείο παύει να αποτελεί θεμελιωμένο υπηρεσιακό δικαίωμα και μετατρέπεται σε αίτηση υπό αξιολόγηση.
Η αλλαγή αυτή δεν είναι διοικητική· είναι θεσμική και πολιτική:
- υπονομεύει τη συνταγματικά κατοχυρωμένη μονιμότητα (άρθρο 103 Συντ.)
- εισάγει λογική ανακλητότητας
- δημιουργεί εκπαιδευτικούς «υπό δοκιμή» σε μόνιμη βάση. Η μονιμότητα παραμένει μόνο κατ’ όνομα.
3. Η «κατά προτεραιότητα» τοποθέτηση ως εργαλείο απορρύθμισης
Το άρθρο 7 προβλέπει ότι όσοι δεν παραμείνουν στο ΔΗΜ.Ω.Σ. τοποθετούνται «κατά απόλυτη προτεραιότητα». Η διατύπωση αυτή αποκρύπτει τρία κρίσιμα στοιχεία:
- Δεν διασφαλίζεται σχολείο επιλογής
- Δεν διασφαλίζεται σχολείο ίδιας εκπαιδευτικής και κοινωνικής συνθήκης
- Δεν διασφαλίζεται άμεση οριστική τοποθέτηση
- Δεν υπάρχουν τόσες κενές οργανικές θέσεις στην Ηλεία
Ο εκπαιδευτικός λοιπόν τίθεται στη διάθεση του ΠΥΣΔΕ, χωρίς χρονικό όριο. Αυτό συνιστά μόνιμο καθεστώς υπηρεσιακής επισφάλειας, το οποίο αντίκειται στην αρχή της διοικητικής ασφάλειας δικαίου.
4. Κατάργηση της παιδαγωγικής συνέχειας και της σχολικής κοινότητας
Η διάρρηξη της οργανικής σχέσης εκπαιδευτικού–σχολείου παραβιάζει βασικές αρχές της παιδαγωγικής επιστήμης και της διοικητικής πρακτικής:
- ακυρώνεται η συνέχεια στη μαθησιακή διαδικασία
- διαλύεται η σχέση εμπιστοσύνης με μαθητές και γονείς
- υποβαθμίζεται ο ρόλος του συλλόγου διδασκόντων
Το άρθρο 7 αντιμετωπίζει τον εκπαιδευτικό ως κινητή μονάδα προσωπικού, όχι ως παιδαγωγικό υποκείμενο ενταγμένο σε κοινότητα.
5. Η αξιολόγηση ως μηχανισμός επιλογής και όχι βελτίωσης
Η αξιολόγηση που προβλέπεται για την ανανέωση της θητείας δεν έχει βελτιωτικό χαρακτήρα. Έχει αποφασιστικό χαρακτήρα παραμονής ή απομάκρυνσης.
Αυτό σημαίνει ότι:
- η αξιολόγηση μετατρέπεται σε εργαλείο πειθάρχησης
- περιορίζεται η παιδαγωγική ελευθερία
- ενισχύεται η συμμόρφωση στο «πρότυπο» του ΔΗΜ.Ω.Σ.
Η σύνδεση αξιολόγησης και παραμονής στο σχολείο αποτελεί ποιοτική τομή εις βάρος των εργασιακών δικαιωμάτων.
6. Εμπλοκή ιδιωτικού φορέα σε θεσμικό πυρήνα του δημόσιου σχολείου
Το άρθρο 7 δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τη Σύμβαση με το Ίδρυμα Ωνάση. Η επιμόρφωση, η υποστήριξη και τα κίνητρα παρέχονται από ιδιωτικό ίδρυμα, το οποίο αποκτά έμμεσο αλλά ουσιαστικό ρόλο στη διαμόρφωση του ανθρώπινου δυναμικού.
Αυτό παραβιάζει:
- την αρχή της κρατικής ευθύνης για την εκπαίδευση
- την ισονομία μεταξύ εκπαιδευτικών
- την ουδετερότητα της δημόσιας παιδείας
7. Δημιουργία προηγούμενου γενικευμένης απορρύθμισης
Το άρθρο 7 δεν αφορά μόνο τα ΔΗΜ.Ω.Σ.
Δημιουργεί επικίνδυνο θεσμικό προηγούμενο:
- προσωρινότητα σε μόνιμες θέσεις
- θητεία αντί οργανικής
- αξιολόγηση με συνέπειες παραμονής
Με ιδιαίτερο προβληματισμό…..
Μια καθηγήτρια από τους « Ωνασειόπληκτους»
Τριανταφυλλιά Τζεβελέκου
Φιλόλογος 2ου ΓΕ.Λ. Πύργου
