Εάν παρακολουθήσει κανείς τον ελληνικό Τύπο θα διαπιστώσει, σε γενικές γραμμές ότι εκείνοι που εκτοξεύουν ιερεμιάδες κατά του Ντόναλντ Τραμπ και προβλέπουν περίπου την καταστροφή της Αμερικής από τους δασμούς που επιβάλλει, είναι οι ίδιοι που έκαναν παρόμοιες βαρυσήμαντες αναλύσεις για το Ουκρανικό προβλέποντας την πτώση του Πούτιν και την καταστροφή της Ρωσίας.
Επικαλούμενοι δε την δημοκρατία, απαγόρευαν τις παραστάσεις των Μπολσόι, του Τσέχοφ και τις συναυλίες του Τσαϊκόφσκι και ήταν έτοιμοι να ρίξουν στην πυρά τον Ντοστογιέφσκι και τον Τολστόι διαγράφοντας έτσι ένα σημαντικό μέρος του ευρωπαϊκού πολιτισμού.
Μέχρι που ο Κυριάκος άρχισε τις κολοτούμπες. Οι καημένοι, ενώ εξακολουθούν να αποτάσσονται τον «τραπισμό», παραμένουν και με τον Κυριάκο παρότι έχει κάνει «τραμπική» στροφή.
Φυσικά το να πας με τον εκάστοτε ισχυρό μπορεί και να είναι όρος επιβίωσης. Αλλά τελικά προκύπτει το ερώτημα: Παραμένουμε στην σωστή πλευρά της Ιστορίας τώρα που η Ιστορία άλλαξε πλευρά;
