Για πρώτη φορά στη σύγχρονη πολιτική μας ιστορία ο πολιτικός λόγος αρκείται σε διαλόγους ανεπαρκών διαχειριστών του παρόντος, δίχως όραμα για το αύριο.
Η πόλωση και η τοξικότητα, αυτές οι δίδυμες αδελφές, όταν μπαίνουν στην πολιτική ζωή, δεν δείχνουν μόνο το μέγεθος της έλλειψης πολιτικού πολιτισμού, αλλά έλλειψη επιχειρημάτων, έστω ισχνών ιδεολογημάτων.
Αυτοί που θα μπορούσαν να είναι μια ισχυρή αντιπολίτευση σήμερα στην Ελλάδα -προς όφελος θεσμών, δημοκρατίας και λαού- κατέδειξαν το πώς προσλαμβάνουν τα αιτούμενα της εποχής, με τον κατακερματισμό. Όταν λείπουν το όραμα, η στοιχειώδης πρόβλεψη του επερχόμενου, η κατανόηση των συσχετισμών δυνάμεων στον κόσμο, οι υλοποιήσιμες προτάσεις -πέραν κενών περιεχομένου συνθημάτων μακρινού παρελθόντος, δεν μπορείς να στηρίξεις καμία πρόταση υπέρ του -όλο και διογκούμενου- δοκιμαζόμενου μέρους της κοινωνίας μας.
