Του Γιώργου Παναγόπουλου
Οι ελαιοπαραγωγοί στην Ιταλία, με σειρά κινητοποιήσεών τους ζητούν μέτρα προκειμένου να στηριχθεί η τιμή του προϊόντος. Μέτρα για αποθεματοποίηση και έμμεση συγκράτηση της τιμής ζητούν και από την Ισπανία. Στην Ελλάδα, οι κινητοποιήσεις των αγροτών κινούνται σε εντελώς άλλο πλαίσιο, μεταξύ Οκτωβριανής Επανάστασης και Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα! Αυτό, όπως είναι φυσικό, έχει προφανείς συνέπειες τόσο στη μαζικότητα όσο και στο προσδοκώμενο αποτέλεσμα. Κανένας δεν μπορεί να πάρει κάποιον στα σοβαρά όταν παριστάνει τον Κολοκοτρώνη ή τον Βελουχιώτη.
Το πόσο αδύναμοι διεκδικητικά είναι οι Έλληνες αγρότες φαίνεται και από το γεγονός πως, ενώ σε όλες τις άλλες χώρες της Ε.Ε. έχει καταβληθεί η προκαταβολή της επιδότησης, στην Ελλάδα δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί ούτε καν η υποβολή των αιτήσεων! Η αδυναμία της κυβέρνησης να λειτουργήσει ένα αντικειμενικό και διαφανές σύστημα οδήγησε στη ληστεία των πόρων από τους πραγματικούς αγρότες. Και σαν να μην έφτανε αυτό, θεσπίστηκε στη συνέχεια ένα δυσκίνητο σύστημα, με αποτέλεσμα να πληρώνουν εκ νέου αυτοί που δεν ευθύνονται. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ πληρώνεται ξανά από τους έντιμους αγρότες, που δεν μπορούν να πάρουν εγκαίρως αυτά που δικαιούνται, και αυτό είναι πραγματικά τραγικό.
Η κυριαρχία του αφηγήματος της «σοβαρής διανόησης», σύμφωνα με το οποίο οι επιδοτήσεις είναι πρόβλημα για τον αγροτικό τομέα επειδή δήθεν έκαναν τους αγρότες τεμπέληδες, ελαχιστοποιεί το πολιτικό κόστος της υπεξαίρεσής τους. Έχουμε λοιπόν, από τη μία, αυτούς που θέλουν να φύγουμε από την Ε.Ε. για να απελευθερωθούμε από τα «ζυγά της καταπίεσης», και από την άλλη, αυτούς που θέλουν να μένουμε στην Ε.Ε., αλλά να μην παίρνουν επιδοτήσεις οι αγρότες επειδή «τις τρώνε στα μπουζούκια». Οι επιδοτήσεις και οι κρατικές ενισχύσεις δεν είναι άλλωστε για τα δόντια όλων μπορούν να τις ροκανίζουν οι παρέες γύρω από το Κολωνάκι που διαχρονικά ξέρουν πώς γίνονται οι «επενδύσεις»!
Υπάρχει τέλος και η κατηγορία «μην μιλάτε γιατί δυσφημείτε τα προϊόντα και την προοπτική τους». Το κουκούλωμα και η σιωπή θεωρούν πως είναι αυτό που θα σώσει το ελαιόλαδο από την κατρακύλα των τιμών, παρότι αυτή έχει παγκόσμια χαρακτηριστικά. Η σιωπή και η άγνοια είναι προφανώς συνταγή επιτυχίας για να κάνουν τη «δουλίτσα» τους διάφοροι «λαδέμποροι» της συμφοράς και της κακιάς ώρας. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, είναι προφανές ότι ακόμα και το ότι υπάρχουν παραγωγοί που προσπαθούν να επιβιώσουν αποτελεί πραγματικό θαύμα!
