Είμαστε μια χώρα που δουλεύουμε πολύ. Πάρα πολύ. Δεν το λέει η προσωπική εμπειρία του καθενός, το επιβεβαιώνει η Eurostat. Ο ένας στους πέντε Έλληνες εργάζεται περισσότερες από 45 ώρες την εβδομάδα.

Και όμως: Σε αυτή τη χώρα που δουλεύουμε τόσο πολύ, ετοιμαζόμαστε να θεσμοθετήσουμε τις… 13 ώρες απασχόληση σε έναν εργοδότη. Λαμπρά!

Βέβαια, το μέτρο υπήρχε ήδη σε δύο εργοδότες. Φρόντισε γι’ αυτό ο «νόμος Γεωργιάδη» προ διετίας. Διαπιστώθηκε, όμως, κενό. Έρχεται, λοιπόν, ο «νόμος Κεραμέως» για να το καλύψει. Γιατί όχι να μην επιτρέπεται και σε έναν εργοδότη, το 13ωρο;

Μικρή λεπτομέρεια: Πάντα με τη συναίνεση του εργαζόμενου. «Συναίνεση». Βέβαια, το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι έφυγαν την τελευταία 15αετία από την Ελλάδα περίπου 1 εκατ. εργαζόμενοι, μάλλον «φωτογραφίζει» την έλλειψη συναίνεσης. Ίσως και την απουσία σεβασμού και αλληλοκατανόησης στην αγορά εργασίας. Μπορεί να δείχνει και την ύπαρξη συνθηκών γαλέρας που κάποιοι χαρακτηρίζουν «Εργασιακό Μεσαίωνα». Όμως όλα αυτά δεν αφορούν τις διατάξεις νόμου που προωθεί το αρμόδιο υπουργείο.

Θα μπορούσε να είναι φάρσα, αλλά δυστυχώς, είναι η σκληρή πραγματικότητα. Στην Ελλάδα της υπερεργασίας και των χαμηλών μισθών, στην Ελλάδα του αρνητικού ρεκόρ εργατικών ατυχημάτων  θεσμοθετείται η 13ωρη απασχόληση σε έναν εργοδότη...