Δυο μήνες μετά τη δημοσίευση του Ν 5313/2026 (ΦΕΚ Α102), με τον οποίο αυξήθηκαν μέχρι και 100% οι μισθοί Μητροπολιτών, δικαστών, υπαλλήλων της Προεδρίας της Δημοκρατίας και Ανεξάρτητων Αρχών η ολομέλεια του Συμβουλίου Επικρατείας έκρινε δυστυχώς συνταγματική την κατάργηση των Δώρων.

Είχε προηγηθεί προ μηνός η δήλωση του κεντρικού τραπεζίτη που εξέπληξε το πανελλήνιο ότι »η αναβίωση των Δώρων συνιστά τρέλα»!!

Σύμφωνα με την υπ. αριθ. 1201/2026 απόφαση, η Ολομέλεια του ΣτΕ αποφάνθηκε ότι για δημοσιονομικούς λόγους δεν πρέπει να επαναχορηγηθούν τα Δώρα στους δημοσίους υπαλλήλους, χωρίς τα οποία μάλιστα μπορούν να διαβιώσουν αξιοπρεπώς! Επανέλαβε δηλαδή το πρωτοφανές σκεπτικό Σακελλαροπούλου που με την υπ. αριθ. 1307/2019 απόφαση ΟλΣτΕ είχε αναφερθεί ότι «Οι δημόσιοι υπάλληλοι μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς και χωρίς τα Δώρα»

Η απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας για τη μη επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στους δημοσίους υπαλλήλους δεν αποτελεί είδηση, είδηση θα ήταν να είχε κάνει δεκτή την προσφυγή.

Προκαλεί όμως οργή και αγανάκτηση στους εργαζόμενους που δίνουν καθημερινά μάχη για να τα βγάλουν πέρα απέναντι στην ακρίβεια, στην εκτίναξη του κόστους ζωής και στη συνεχή συρρίκνωση του εισοδήματός τους.

Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο δεν ζητούν προνόμια.

Ζητούν πίσω χρήματα που τους αφαιρέθηκαν. Ζητούν πίσω τον μισθό που έχασαν. Ζητούν το αυτονόητο: αξιοπρεπείς αποδοχές για την εργασία τους.

Για περισσότερα από δεκατέσσερα χρόνια, οι δημόσιοι υπάλληλοι πληρώνουν το τίμημα μιας οικονομικής πολιτικής που φόρτωσε στις πλάτες τους τις συνέπειες της κρίσης. Την ίδια ώρα, η ακρίβεια συνεχίζει να λεηλατεί το εισόδημά τους και η Κυβέρνηση πανηγυρίζει για την «ανάπτυξη» και τα δημοσιονομικά πλεονάσματα.

Και σήμερα έρχεται η Δικαιοσύνη να μας πει ότι η μη επαναφορά των δώρων δεν παραβιάζει ούτε το Σύνταγμα ούτε το ευρωπαϊκό δίκαιο.

Εμείς, ως εργαζόμενοι, έχουμε διαφορετική άποψη για το τι είναι δίκαιο.

Δίκαιο είναι ο εργαζόμενος που εργάζεται όλο τον χρόνο να αμείβεται με τρόπο που να μπορεί να ζήσει αξιοπρεπώς.

Δίκαιο είναι ο εργαζόμενος του Δήμου που βρίσκεται καθημερινά στην καθαριότητα, στους δρόμους, στις κοινωνικές υπηρεσίες, στα αμαξοστάσια, στις τεχνικές υπηρεσίες, στις διοικητικές υπηρεσίες, στα σχολεία και σε κάθε γωνιά της Τοπικής Αυτοδιοίκησης να μπορεί να ζήσει με τον μισθό του.

Δίκαιο είναι να μην υπάρχουν εργαζόμενοι δύο ταχυτήτων, με τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα να λαμβάνουν 14 μισθούς, ενώ οι δημόσιοι υπάλληλοι να έχουν χάσει τα δώρα τους.

Η Κυβέρνηση έχει πλέον την πολιτική ευθύνη.

Δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από τις δικαστικές αποφάσεις.

Αν πραγματικά πιστεύει ότι η οικονομία της χώρας έχει πλέον ξεπεράσει τα δύσκολα, αν πραγματικά πανηγυρίζει για τα πλεονάσματα και την ανάπτυξη, τότε ας αποδείξει στην πράξη ότι η ανάπτυξη αφορά και αυτούς που κρατούν όρθιο το Δημόσιο.

Γιατί όταν υπάρχουν χρήματα για φοροελαφρύνσεις, επιδοτήσεις, εξοπλισμούς και κάθε είδους οικονομικές διευθετήσεις, δεν μπορεί η απάντηση στους εργαζόμενους να είναι μονίμως «δεν υπάρχουν χρήματα».

Οι εργαζόμενοι στους Δήμους είναι ήδη εξαντλημένοι από την υποστελέχωση, την εντατικοποίηση της εργασίας, τα εξαντλητικά ωράρια και την ακρίβεια. Και τώρα καλούνται να αποδεχθούν ότι θα συνεχίσουν να εργάζονται χωρίς 13ο και 14ο μισθό, την ώρα που το κόστος ζωής έχει εκτοξευθεί.

Δεν θα το αποδεχθούμε.

Η σημερινή απόφαση δεν τελειώνει τον αγώνα μας. Αντίθετα, τον κάνει ακόμη πιο αναγκαίο.

Και γι’ αυτό, στις 31 Αυγούστου, στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ, η πρότασή μας θα είναι ξεκάθαρη:

Να κλείσει οριστικά το Δημόσιο!

Να σταματήσει η λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών, όχι για να ταλαιπωρηθεί ο πολίτης, αλλά για να καταλάβουν όλοι τι σημαίνει ένα Δημόσιο χωρίς τους εργαζομένους του.

Θέλουμε γιατρούς στα νοσοκομεία;

Θέλουμε δασκάλους και καθηγητές στα σχολεία;

Θέλουμε πυροσβέστες να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή;

Θέλουμε νοσηλευτές

Θέλουμε εργαζόμενους στους Δήμους να καθαρίζουν τις πόλεις, να στηρίζουν τις κοινωνικές υπηρεσίες και να εξυπηρετούν καθημερινά τους πολίτες;

Θέλουμε υπαλλήλους σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες που κρατούν όρθια την κοινωνία και το κράτος;

Τότε πρέπει να θέλουμε και τους εργαζόμενους αξιοπρεπώς αμειβόμενους.

Δεν γίνεται να απαιτούν από τους εργαζόμενους να δίνουν τα πάντα και όταν έρχεται η ώρα να πάρουν πίσω ένα μέρος από αυτά που έχασαν, να τους λένε ότι «δεν γίνεται».

Ε, λοιπόν, χωρίς εργαζόμενους δεν υπάρχει Δημόσιο.

Και χωρίς ισχυρό, στελεχωμένο και αξιοπρεπώς αμειβόμενο Δημόσιο, δεν υπάρχει κοινωνικό κράτος.

Θα πρέπει να περάσουμε από τα λόγια στις πράξεις και να οργανώσουμε έναν αγώνα που θα κάνει ξεκάθαρο σε όλους ότι οι δημόσιες υπηρεσίες δεν λειτουργούν μόνες τους. Λειτουργούν χάρη στους εργαζόμενους.

Δεν ζητάμε χάρη.

Δεν ζητάμε προνόμια.

Ζητάμε πίσω τον 13ο και τον 14ο μισθό.

Και αυτή τη φορά, δεν πρόκειται να κάνουμε πίσω.

Αν θέλουν Δημόσιο, να επενδύσουν στους ανθρώπους του.

Αν θέλουν υπηρεσίες για τον πολίτη, να σεβαστούν αυτούς που τις κρατούν όρθιες.

Ο αγώνας τώρα ξεκινά.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ