Όποιος επισκέπτεται το δημαρχείο της Αρχαίας Ολυμπίας και βγαίνει στο ευρύχωρο μπαλκόνι, εντυπωσιάζεται από τη θέα στον Κρόνιο Λόφο. Το σχολιάζουν ακόμα και οι υπουργοί που έχουν έρθει στην Ολυμπία, με πιο πρόσφατο τον Νίκο Ταχιάο.

Η απάντηση του Άρη Παναγιωτόπουλου είναι ότι όντως η θέα στον Κρόνιο Λόφο βοηθάει στην ψυχολογία του, αλλά ταυτόχρονα αποτελεί υπόμνηση της «βαριάς» ιστορίας του τόπου που υπηρετεί από τον Ιανουάριο του 2024.

Στο δημαρχείο πηγαίνει τις καθημερινές γύρω στις 8 το πρωί και, αφού πιει τον πρώτο καφέ της ημέρας (από τους πέντε συνολικά ως το απόγευμα) ξεκινά τη δουλειά. Πότε φεύγει; Καμιά φορά και νύχτα. Όπως λέει σε φίλους του όταν κατεβαίνει στον Πύργο, «η δουλειά του δημάρχου είναι κάτι παραπάνω από «πλήρους απασχόλησης».

Σταδιακά βρίσκει ισορροπία ανάμεσα στη δουλειά γραφείου και στην καθημερινή επαφή με τους δημότες, αν και στην πράξη δεν είναι εύκολο. Η γραφειοκρατία μπορεί να σε «πνίξει» ανά πάσα στιγμή, ενώ πάντα περνάνε πολίτες που θέλουν να δουν τον δήμαρχο για να του πουν ή να ζητήσουν κάτι.

Έχει πει στις συνεργάτιδές του ότι όποιος κι αν έρθει, ακόμα κι αν δεν έχει κλείσει ραντεβου, θα τον δεχθεί έστω και για λίγο. «Δεν υπάρχει περίπτωση να έρθει να με δει κάποιος και να μην τον δεχθώ ακόμα και για λίγα λεπτά».

Άλλωστε, είναι κοινό μυστικό ότι απολαμβάνει τι συζητήσεις με τους πολίτες, ειδικά στα καφενεία των χωριών. «Είμαι δήμαρχος του καφενείου», έχει πει σε φίλους του, επισημαίνοντας ότι η πολιτική πάνω από όλα είναι η ώσμωση με τον κόσμο.

«Πρέπει να ακούς και να αφουγκράζεσαι τις σκέψεις τους και τις αγωνίες τους. Δεν πρέπει να κλείνεσαι στη γυάλα». Συζητώντας με δήμαρχο της Πελοποννήσου σε συνέδριο στην Αθήνα για τη διαχείριση χρόνου, o Άρης τού έλεγε ότι είναι δύσκολη αλλά αναγκαία η ισορροπία. «Γνωρίζω ότι αν ρίξεις το βάρος σε ένα πεδίο σε βάρος του άλλου, τότε εμφανίζονται προβλήματα και δυσαρέσκειες. Ευτυχώς έχω δίπλα μου συνεργάτες που μου υπενθυμίζουν τον διττό ρόλο του δημάρχου. Μάνατζερ αλλά και πολιτικός».

H Ολυμπιάδα και οι πυρκαγιές

Η ανάληψη των δημαρχικών καθηκόντων συνέπεσε με «ολυμπιακή χρονιά», άρα έπρεπε με το… καλημέρα να προετοιμάσει την τελετή Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας, έχοντας και στο μυαλό του ότι ήταν πολύ πιθανή η παρουσία του Μακρόν το 2024 στην Ολυμπία. Παρά το ολιγόμηνο περιθώριο, όλα πήγαν καλά.

Η επόμενη χρονιά όμως τον χάραξε ψυχικά λόγω των πυρκαγιών. Όταν η φωτιά κατέβηκε στην Ηράκλεια, δεν δίστασε ούτε λεπτό να μπει στη μάχη για να βοηθήσει τους συνδημότες του.

«Στον δήμο μας μένουν αρκετοί πολίτες που ανήκουν στα ευάλωτα κοινωνικά στρώματα. Δεν το σκέφτηκα δεύτερη φορά, έπρεπε να μπω στα σπίτια να βοηθήσω όπως μπορώ. Αν δεν μπει ο δήμαρχος, ποιος θα μπει» απαντά σε όσους τον ρωτάνε για τον κίνδυνο που διέτρεξε.

Οι πυρκαγιές έχουν επηρεάσει την αντίληψή του για τις προτεραιότητες σε έναν δήμο. Για αυτόν τον λόγο, δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην πολιτική προστασία και πιέζει διαρκώς τα υπουργεία για χρηματοδοτήσεις.

Μέχρι στιγμής βρίσκει ανταπόκριση, αλλά κάποιοι σημειώνουν ότι για τον δήμαρχο Αρχαίας Ολυμπίας όλα είναι πιο εύκολα λόγω brand. Ο ίδιος δεν παριστάνει τον ανήξερο και ξέρει πως η «Αρχαία Ολυμπία» είναι δέλεαρ για να σε δεχθεί κάποιος, επισημαίνοντας όμως ότι δεν αρκεί να ανοίξει η πόρτα.

«Ναι, οι πόρτες ανοίγουν. Το ζήτημα είναι και αφού ανοίξουν, να υπάρχει συνέχεια», είπε σε φίλο του αιρετό από την Αθήνα, προσθέτοντας ότι μέχρι τώρα είναι ικανοποιημένος. «Δεν μπορώ να ξέρω συγκριτικά πώς αντιμετωπίζονται άλλοι δήμοι. Σίγουρα όμως αισθάνομαι ότι το ειδικός βάρος του ονόματός μας, μας δίνει όγκο και βαρύτητα. Η Αρχαία Ολυμπία είναι διεθνές brand και μοιραία όλοι το σέβονται», φέρεται να συμπλήρωσε.

Στα ταξίδια που κάνει εντός κι εκτός Ελλάδας, διαπιστώνει αυτό που όλοι υποψιαζόμαστε. Ότι η Αρχαία Ολυμπία παραμένει πανίσχυρο και διαχρονικό brand, ανεπηρέαστο από την εκάστοτε συγκυρία.

Επιστρέφοντας από πρόσφατο ταξίδι, έλεγε στους συνεργάτες του ότι η δύναμη του συμβολισμού και της ιστορίας του τόπου ασκεί τρομακτική έλξη. Υπογράμμισε όμως ότι αυτό δεν πρέπει να δημιουργεί εφησυχασμό, διότι το δικό του καθήκον είναι να μη θολώνει αυτή η εικόνα και να συγχρονιστεί ο ιστορικός μύθος με την σημερινή πραγματικότητα.

Η αντιπολίτευση, το τσιγάρο και η παρέα που τον χαλαρώνει

Ο Άρης Παναγιωτόπουλος δεν ενθουσιάζεται με το πολιτικό κουτσομπολιό, διότ θεωρεί πως του κλέβει χρόνο από σημαντικότερα πράγματα. Κάθε φορά που πηγαίνει όμως στα καφενεία ή σε τραπέζια στα χωριά της Ολυμπίας, όλο και κάποιος τον… τσιγκλάει να σχολιάσει τη στάση της αντιπολίτευσης.

Συνήθως αρνείται να πει κάτι, αρκούμενος στο ότι ο ρόλος της είναι θεσμικά κατοχυρωμένος και μέσα από την κριτική μπορεί να συμβάλει στην πρόοδο της τοπικής κοινωνίας.

Πρόσφατα, όμως, σε ένα «πηγαδάκι», τόνισε ότι θα ήθελε πιο μεστές και πιο παραγωγικές τοποθετήσεις, με καλύτερη προετοιμασία και μεγαλύτερη ευρύτητα στον τρόπο αντιμετώπισης των ζητημάτων.

Στην ηλικία των 46 ετών, ο Άρης έχει ένα ελάττωμα, που το επισημαίνει διαρκώς η σύντροφός του, αλλά και οι συνεργάτες στο γραφείο: το υπερβολικό κάπνισμα. Πριν από κάθε εκδήλωση, θα τον δεις να κάνει ένα τελευταίο τσιγάρο πριν μπει μέσα, λέγοντας κάθε φορά ότι όπου να ‘ναι, θα το κόψει. Το ξέρει ότι πρέπει να το σταματήσει. Έχει δώσει μια υπόσχεση ότι φέτος θα το ελαττώσει με απώτερο στόχο να το σταματήσει. Το εναλλακτικό του καταφύγιο χαλάρωσης είναι ο καφές με παλιούς συμφοιτητές και συναδέλφους δικηγόρους στον Πύργο. Το κάνει συνήθως τα πρωινά του Σαββάτου, που έχει λίγο χρόνο, και εκεί απολαμβάνει κάθε δευτερόλεπτο συζήτησης.

Η εκλογή και ο νέος «Καλλικράτης»

Η νίκη του το 2023 ήταν οριακή, κανονικό εκλογικό θρίλερ. Ο προεκλογικός αγώνας ήταν σκληρός και εξαντλητικός. Πρόσφατα, τον ρώτησε ένας φίλος του σε δικηγορικό «πηγαδάκι» έξω από τα δικαστήρια του Πύργου αν άξιζε η όλη προσπάθεια και αν έχει αντιληφθεί γιατί κέρδισε.

«Σίγουρα άξιζε και σίγουρα αξίζει – δεν έχω αναρωτηθεί για αυτό σε καμία στιγμή τα τελευταία χρόνια» είπε αρχικά και συνέχισε σε α’ πληθυντικό. «Κερδίσαμε γιατί το πιστέψαμε, γιατί είχαμε σχέδιο, γιατί πιάσαμε τον παλμό της τοπικής κοινωνίας και γιατί διεκδικήσαμε ένα καλύτερο μέλλον. Άλλους ρυθμούς, άλλες προτεραιότητες. Το θέλαμε, το παλέψαμε με πάθος, δουλέψαμε πολύ. Αυτή είναι πάντοτε η συνταγή».

Τα τελευταία χρόνια επανέρχεται στη δημόσια συζήτηση η πιθανότητα νέου «Καλλικράτη» και το παλιό σενάριο περί ενιαίου δήμου Πύργου-Ολυμπίας. Όταν του το έθεσαν σε συνεδρίαση της ΚΕΔΕ, ήταν ξεκάθαρα αντίθετος. Το θεωρεί αρνητική εξέλιξη, γιατί θα δημιουργηθεί ένας υπερμεγέθης δήμος που θα γραφειοκρατικοποιήσει τη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων.

«Εμείς για πολλούς λόγους, ιστορικούς, λειτουργικούς, αναπτυξιακούς, έχουμε το μέγεθος και τη δυνατότητα να σταθούμε ως δήμος αυτόνομος», είπε στην τοποθέτησή του.

Η επανεκλογή και ο Τσόρτσιλ

Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ έλεγε ότι δύο πράγματα απασχολούν ένα πολιτικό: η εκλογή του και η επανεκλογή του, απλά στο ενδιάμεσο πρέπει να διοικεί και να νομοθετεί.

Ο Άρης τη γνωρίζει τη ρήση από τα φοιτητικά χρόνια και ως έναν βαθμό αποδέχεται τον ρεαλισμό της. Όταν τον ρωτούν, απαντά ότι θα ήταν ψέμα αν έλεγε ότι δεν τον απασχολεί. Επισημαίνει όμως ότι η επανεκλογή δεν μπορεί να είναι ένας αποκομμένος αυτοσκοπός, αλλά θα προέλθει μέσα από την αξιολόγηση των συμπολιτών του.

«Πρώτα προσφορά, έργο, βελτίωση και μετά αξιολόγηση», λέει διαρκώς στους συνεργάτες του, υπενθυμίζοντας ότι όποιος ενεργεί με αποκλειστικό αυτοσκοπό την επανεκλογή του, στο τέλος ούτε προσφέρει ούτε και επανεκλέγεται.