Στα σχολεία μας φέτος θα εγγραφούν πολύ λιγότεροι μαθητές και σε βάθος δεκαετίας θα έχει αλλάξει προς το χειρότερο. Όλες οι μελέτες δείχνουν ότι είμαστε σε μη αναστρέψιμη πορεία. Η ερημοποίηση των ορεινών χωριών είναι εδώ και δεκαετίες δεδομένη, τώρα έχουν πάρει σειρά ημιορεινές περιοχές και οι πρώην εύφορες κοιλάδες.
Το να προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε το σύνολο των παραγόντων που μας έχουν φέρει σε αυτή την κατάσταση, στην κοινωνία των γκρίζων κροτάφων, θα χρειαστεί να γεμίσουμε σελίδες…
Στο ζήτημα δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, ούτε αφορισμοί, ούτε φταίει μόνο αυτός ο δρόμος που βαδίζουμε. Ο διάλογος που έχει αρχίσει δειλά να γίνεται και θα γίνει με πιο έντονο και επιτακτικό τρόπο το επόμενο διάστημα πρέπει να μην ευτελιστεί, να μην πέσει στο επίπεδο των προεκλογικών αντεγκλήσεων.
Οι έως τώρα επταετής πορεία της κυβέρνησης δεν έχει δείξει σημάδια ότι θα αλλάξει ρότα. Δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς κυβερνητικός ότι οι παρεμβάσεις προς όφελος της οικογένειας έχουν πιάσει τόπο. Με επιδοματική πολιτική εν είδει δώρου πριν τα Χριστούγεννα και το Πάσχα δε γυρίζει το δημογραφικό…
Σοβαρές παρεμβάσεις υπέρ της οικογένειας και του παιδιού πρέπει να κινητοποιούν με ολιστικό τρόπο το σύνολο της δημόσιας διοίκησης. Τα θεμέλια της κοινωνικής ηλικιακής πυραμίδας είναι η οικογένεια και το παιδί και η όραση των παρεμβάσεων πρέπει να γίνεται υπό αυτό το πρίσμα.
Σε μια χώρα δυστυχώς, που τα απροστάτευτα παιδιά από ακατάλληλα οικογενειακά περιβάλλοντα, τα ασυνόδευτα προσφυγάκια, τα γυφτάκια είναι παιδιά ενός κατώτερου θεού που χρειαζονται ενα ενισχυμένο δημοσιο συστημα παρεμβασης για να τα υποδεχθεί και να τους προσφέρει όχι μόνο τα απαραίτητα αλλά και τις προοπτικές για ένα καλύτερο αύριο.
Η λογική του κοινωνικού αυτοματισμού και της αναλγησίας της αγοράς έχει εισχωρήσει παντού. Δεν έχει ατομική ευθύνη ένα απροστάτευτο παιδί για την κατάσταση του, την ευθύνη την έχουν αυτοί που δεν δίνουν δεκάρα για κοινωνική πολιτική. Να ξεκινήσουμε από τα βασικά λοιπόν, να βάλουμε ένα τέρμα στο σπιράλ της πτώσης.
Η προστασία της οικογένειας περνά αναγκαστικά μέσα από την αμφισβήτηση των οικονομικών πολιτικών που έχει επιβληθεί. Η ευημερία αποκλειστικά των κοινωνικών ελίτ σβήνει τα παιδικά χαμογέλα και ούτε φωνή δεν θα ακούγεται από τα άδεια προαύλια αν συνεχίσουν να εφαρμόζονται αυτές οι πολιτικές…
