Την ανάπλαση της οικίας Σταυρόπουλου με 2,7 εκατ. ευρώ σχεδιάζει ο δήμος
Στη διάσωση και ανάδειξη του διατηρητέου κτιρίου της οικίας Σταυρόπουλου προχωρά ο δήμος Ζαχάρως, καθώς θα καταθέσει πρόταση χρηματοδότησης ύψους 2,7 εκατ. ευρώ.
Η πρόταση προβλέπει σε πρώτη φάση τη νομιμοποίησή του, καθότι έχει χτιστεί πριν από το 1955, και στη συνέχεια εργασίες αποκατάστασης και στερέωσης για να αξιοποιηθεί ως πολιτιστικό κέντρο».
Πρόκειται για ακίνητο που είναι στη θέση «Άγιος Σπυρίδωνας» και το οποίο χαρακτηρίστηκε με απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού (ΦΕΚ Β΄ φύλλο 130/3-2-2006), ως διατηρητέο μνημείο διότι πέρα από την αρχιτεκτονική του αξία, συνιστά ζωντανή μνήμη για τους κατοίκους της Ζαχάρως.
Σύμφωνα με στοιχεία από την Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων και Τεχνικών Έργων Δυτικής Ελλάδας του Υπουργείου Πολιτισμού με την από 28/5/2004 έκθεσή της, πρόκειται για αρχοντική κατοικία, η οποία χτίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα, γύρω στο 1909. Σύμφωνα με μαρτυρίες, από το 1919 έως το 1939 και από το 1942 έως το 1947, μέρος του κτιρίου χρησιμοποιήθηκε ως χώρος στέγασης του δημοτικού σχολείου της περιοχής.
Κυρίαρχο αρχιτεκτονικό στοιχείο του κτιρίου, είναι ο χώρος του λιακωτού στο β΄ όροφο, που ήταν κύριος χώρος διημέρευσης της οικογένειας και γενικότερα το κτίριο αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως έκφραση του «πλατυμέτωπου τύπου κατοικίας με προστώο», που κατά τον Μουτσόπουλο, έχει τις ρίζες του –ως βασικός πυρήνας κατοικίας-, στην αρχαία Ελλάδα και στη συνέχεια με παραλλαγές κυριαρχεί στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα.
Το κτίριο αποτελείται από ένα συμπαγή όγκο διαστάσεων 12,70 Χ 14,90 τ.μ., κατασκευασμένο από φέρουσα τοιχοποιία από πέτρα και στεγάζεται από τετράριχτη ξύλινη στέγη με επικάλυψη κεραμιδιών βυζαντινού τύπου. Το εσωτερικό του, διαχωρίζεται σε δύο ζώνες, η μία της εισόδου του λιακωτού και η άλλη για τις υπόλοιπες χρήσεις.
Το ακίνητο αγοράστηκε το 2015 από τον δήμο Ζαχάρως, καθώς τότε αξιολογήθηκε ως επιλογή ιδανική για την χρήση του ως χώρου πολιτιστικών εκδηλώσεων, εκθέσεων ημερίδων συνεδρίων, ανάδειξης του φυσικού και πολιτισμικού πλούτου της περιοχής αλλά και των τοπικών προϊόντων της.
