Την παρουσίασε σε εκδήλωση του Herit Adapt η αρχιτέκτονας Μαρία Παπανδρέου από τη Ν. Φιγαλεία
Mια πρωτοποριακή πρόταση για την προστασία του Ναού του Επικούριου Απόλλωνα παρουσιάστηκε την περασμένη εβδομάδα σε ειδική εκδήλωση για το πρόγραμμα HERIT ADAPT στην Αθήνα.
Εμπνεύστρια της ιδέας είναι η αρχιτέκτονας μηχανικός Μαρία Παπανδρέου, με καταγωγή από τη Νέα Φιγαλεία, η οποία παρουσίασε τη συγκεκριμένη πρόταση στο πλαίσιο της διπλωματικής εργασίας της στο Πανεπιστήμιο Πατρών.
Η πρότασή προβλέπει μια «αέρινη» και διακριτική μεταλλική κατασκευή, που προστατεύει το μνημείο από τις φθορές που προκαλούν τα ακραία καιρικά φαινόμενα αλλά ταυτόχρονα το επανασυνδέει με το φυσικό τοπίο που τον περιβάλλει. Η πρόταση προϋποθέτει την αντικατάσταση της σημερινής κάλυψης του μνημείου, η οποία δεν εξασφαλίζει κατάλληλα επίπεδα υγρασίας και συνθήκες αερισμού.
Παράλληλα με την αρχιτεκτονική μελέτη, η Μαρία Παπανδρέου πραγματοποίησε και επιπλέον ερευνητική εργασία γύρω από τις διαφορετικές απεικονίσεις του Ναού από περιηγητές του 19ου αιώνα.
Η πρόταση της κ. Παπανδρέου βασίζεται στη λογική της έμμεσης στέγασης: ενός μόνιμου μεταλλικού στεγάστρου που δεν θα εφάπτεται στο μνημείο, αλλά θα το περιβάλλει διακριτικά, προστατεύοντάς το από τα έντονα καιρικά φαινόμενα της περιοχής, χωρίς να αλλοιώνει την εικόνα του.
Η κατασκευή σχεδιάζεται ώστε να αποστασιοποιείται μορφολογικά από τον Ναό, διατηρώντας όμως αρμονική σχέση με τη γεωμετρία και τις αναλογίες του μνημείου, προκειμένου ο Ναός να παραμένει το κυρίαρχο στοιχείο στο βλέμμα του επισκέπτη.
Το προτεινόμενο στέγαστρο περιλαμβάνει συνολικά 28 μεταλλικά υποστυλώματα κυλινδρικής διατομής, τοποθετημένα σε ορθογωνικό κάνναβο, ως αποτέλεσμα ειδικής γεωμετρικής μελέτης. Η διάταξή τους επιδιώκει να συνδιαλέγεται αρμονικά με τους αρχαίους κίονες, χωρίς να τους ανταγωνίζεται μορφολογικά. Για τον λόγο αυτό επιλέχθηκε η μικρότερη δυνατή διατομή, ικανή να φέρει τα απαραίτητα φορτία με διακριτικό τρόπο.
Βασικός στόχος της πρότασης είναι η προστασία του ασβεστολιθικού μνημείου από τη βροχή και το χιόνι, αποφεύγοντας παράλληλα τη δημιουργία «θερμοκηπιακών» συνθηκών που προκαλούν υγρασία και επιταχύνουν τη φθορά του Ναού.
