Οι ερευνητές μελέτησαν πτώματα ελεφάντων διαφορετικής ηλικίας, μετρώντας τις αλλαγές στο έδαφος, τα μικρόβια, τα φυτά και τα φυτοφάγα ζώα
Το 2009, ένας μεγάλος ελέφαντας με το όνομα Alexander πέθανε δίπλα σε έναν δρόμο στο Εθνικό Πάρκο Κρούγκερ της Νότιας Αφρικής και η σορός του τους επόμενους μήνες έγινε αντικείμενο μελέτης από τον ερευνητή Ντέιβ Τόμπσον.
Ο ερευνητής προσπαθούσε να καταλάβει πώς η σορός του ελέφαντα επηρέαζε τα οικοσυστήματα και, δη, αυτό της σαβάνας. Περνώντας τακτικά από το κουφάρι του Alexander, καθ’ οδόν προς διαφορετική δουλειά, είχε πει τα εξής: «Παρατηρώντας την αποσύνθεση του πτώματος μού προκλήθηκε περιέργεια». Τα λόγια αυτά αποτέλεσαν έμπνευση διενέργειας σχετικής έρευνας.
Τι συμβαίνει μετά τον θάνατο ενός ελέφαντα;
Σύμφωνα με το Discover Wildlife, ενθέτου ατόμων που εργάζονται για το περιοδικό άγριας φύσης του BBC, οι ελέφαντες, ζωντανοί, μπορούν να χαρακτηριστούν ως «μηχανικοί οικοσυστημάτων». Όταν τρώνε φυτά, ρίχνουν δέντρα, διασπείρουν σπόρους, λιπαίνουν το έδαφος και πατούν το έδαφος, δημιουργούν ευκαιρίες για να ευδοκιμήσουν άλλα είδη.
Αλλά τι συμβαίνει με αυτή την επιρροή όταν ένας ελέφαντας πεθαίνει; αναρωτιούνται, με τη νέα έρευνα να δίνει περισσότερες απαντήσεις στο ερώτημα.
Για να διαπιστώσουν τι ακριβώς συμβαίνει, οι ερευνητές μελέτησαν πτώματα ελεφάντων διαφορετικής ηλικίας, μετρώντας τις αλλαγές στο έδαφος, τα μικρόβια, τα φυτά και τα φυτοφάγα ζώα, που βόσκουν γύρω τους. Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS).
Αρχικά, εντόπισαν ότι η φυτική ζωή εξαλείφθηκε. Χαρακτηριστικά, τα θρεπτικά συστατικά από το σώμα των νεκρών ελεφάντων, διοχετεύτηκαν στο έδαφος, επηρεάζοντας τη χημεία του. Διευκρινίζουν μάλιστα πως γύρω από σορούς θηλαστικών, οι συγκεντρώσεις αζώτου ήταν έως και 3.000 φορές υψηλότερες από το κανονικό: «Αυτή η ποσότητα αμμωνίου δεν ήταν στα σχέδιά μου», αναφέρει η Tercia Midzi, που εργάζεται στο Εθνικό Πάρκο Κρούγκερ. Τα επίπεδα ήταν τόσο υψηλά που τα φυτά δυσκολεύονταν να αναπτυχθούν.
Νεκροί ελέφαντες: Τι αλλάζει για βακτήρια, φυτά και φυτοφάγα ζώα
Παράλληλα, από τη σχετική έρευνα διαπίστωσαν πως επηρεάστηκαν τα βακτήρια που ζουν στο έδαφος. Αν και η ποικιλομορφία τους μειώθηκε, η δραστηριότητα αυτών που επιβίωσαν εκτοξεύτηκε, καθώς λίγα, ταχέως αναπτυσσόμενα είδη έγιναν κυρίαρχα: «Σε τοποθεσίες με πολύ “φρέσκα” πτώματα, οι συγκεντρώσεις αζώτου στο έδαφος μπορεί να είναι έως και 3.000 φορές υψηλότερες», λέει η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Courtney Reed, για να προσθέσει: «Αυτό είναι τρελό».
Την ίδια ώρα, τα φυτά παρουσίασαν ένα πανομοιότυπο μοτίβο. Μόλις η χημεία του εδάφους έγινε πιο ήπια, η ποικιλομορφία των φυτών παρέμεινε χαμηλή, με έναν μικρό αριθμό θρεπτικών, ταχέως αναπτυσσόμενων ειδών να επικρατούν. Αντίστοιχα, τα φυτοφάγα ζώα επέστρεφαν επανειλημμένα για να τραφούν με τα θρεπτικά χόρτα, ενώ η κοπριά τους πρόσθετε ακόμη περισσότερα θρεπτικά συστατικά στο έδαφος.
Οι επιπτώσεις παρέμειναν για τουλάχιστον οκτώ χρόνια, αποκαλύπτοντας έναν προηγουμένως παραβλεφθέντα τρόπο με τον οποίο οι ελέφαντες διαμορφώνουν τα οικοσυστήματα, καταλήγει το δημοσίευμα του περιοδικού.
Με πληροφορίες από Discover Wildlife
