Είναι κανονικότητα, πλέον, η Ευρωπαϊκή Ένωση να μας εκπλήσσει κάθε φορά δυσάρεστα. Λες και δεν είχαν τι άλλο να κάνουν οι ηγέτες της Ε.Ε., διοργάνωσαν Διάσκεψη στη Ρώμη με θέμα την Ανάκαμψη και την Ανασυγκρότηση της Ουκρανίας.
Σχέδια ανασυγκρότησης προκαταβολικά, καθώς οι μάχες μαίνονται, είναι άνευ αντικειμένου.
Πρώτα τελειώνει ο πόλεμος, ώστε να γνωρίζεις την έκταση των ζημιών, και μετά προσδιορίζεις το κόστος.
Στο πλαίσιο αυτό, εκείνο που προέχει είναι η κατάπαυση του πυρός και η λήξη του πολέμου που πέραν των υποδομών -οι οποίες ξαναγίνονται- αφαιρεί και καταστρέφει ζωές, κυρίως νέων ανθρώπων, οι οποίες δεν ξαναγίνονται με κανένα σχέδιο ανασυγκρότησης.
Στον τομέα αυτόν η Ευρώπη αποδεικνύεται ξανά λίγη. Αντί να λάβει μια ειρηνευτική πρωτοβουλία, επιλέγει να συντηρεί τη συνέχιση ενός πολέμου και παράλληλα κάνει σχέδια ανοικοδόμησης της Ουκρανίας.
Αναφορικά δε με το κόστος ανοικοδόμησης της Ουκρανίας, στη Ρώμη ακούστηκαν διάφορα νούμερα. Η Τζόρτζια Μελόνι εξέφρασε την αισιοδοξία ότι θα εξευρεθούν πάνω από 10 δισ. ευρώ για τη στήριξη του Κιέβου αλλά τελικά βρέθηκαν μόλις 2,3 δισ.
Ο Ζελένσκι θέλει ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ, το οποίο δεν θέλει κανείς άλλος. Ο Ουκρανός πρωθυπουργός εκτίμησε ότι το τελικό κόστος θα κυμανθεί στο 1 τρισ. ευρώ, ενώ διεθνείς τραπεζικοί όμιλοι εκτιμούν ότι αφετηρία είναι τα 500 δισ. δολάρια.
Ένα ερώτημα αποφεύχθηκε να απαντηθεί στη διάσκεψη της Ρώμης. Ποιος θα πληρώσει αυτόν τον λογαριασμό;
