“Όταν μια πόλη γίνεται «Βενετία» με κάθε καταιγίδα, δεν φταίει μόνο ο ουρανός – φταίει και η γη που δεν προετοιμάστηκε ποτέ”
Η εικόνα στον Πύργο και σε πολλές περιοχές της Ηλείας δεν είναι απλώς αποτέλεσμα μιας δυνατής ή παρατεταμένης βροχής. Είναι η αντανάκλαση ενός διαχρονικού τρόπου διαχείρισης: αντιδρούμε όταν έρθει η κρίση, αλλά σπάνια σχεδιάζουμε σοβαρά πριν από αυτήν. Τον χειμώνα δρόμοι και σχολεία πλημμυρίζουν, το καλοκαίρι η αγωνία μεταφέρεται στις πυρκαγιές, ενώ ανάμεσα στα δύο οι πολίτες μένουν χωρίς νερό ανά τακτά χρονικά διαστήματα και για άγνωστη χρονική διάρκεια. Δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά· είναι μια αλυσίδα προβλημάτων που δείχνει κενά στον σχεδιασμό υποδομών και στη συνεργασία των θεσμών.
Δεν αρκεί να αποδίδονται όλα στα «έντονα καιρικά φαινόμενα». Η κλιματική αλλαγή φέρνει πιο συχνές και έντονες καταστάσεις και αυτό σημαίνει ότι η πρόληψη πρέπει να γίνεται πιο συστηματική: καθαρισμός ρεμάτων και φρεατίων με σταθερό πρόγραμμα, έλεγχος των αντιπλημμυρικών έργων πριν και όχι μετά την κακοκαιρία, πραγματικός συντονισμός μεταξύ Δήμων, Περιφέρειας και κράτους. Οι συνεδριάσεις των συντονιστικών οργάνων έχουν αξία μόνο όταν μεταφράζονται σε πρακτικές παρεμβάσεις που φαίνονται στην καθημερινότητα.
Το ίδιο ισχύει και για την υδροδότηση. Οι επαναλαμβανόμενες βλάβες στο δίκτυο του Ερυμάνθου δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται κάθε φορά ως «έκτακτο γεγονός». Χρειάζεται μακροπρόθεσμο σχέδιο αναβάθμισης, εφεδρικές λύσεις παροχής νερού και διαφάνεια προς τους πολίτες για το τι γίνεται και πότε θα λυθεί οριστικά το πρόβλημα.
Η Ηλεία δεν είναι μια περιοχή που ζητά θαύματα. Ζητά σταθερότητα, σοβαρότητα και έργα που αντέχουν στον χρόνο. Λιγότερη επικοινωνία και περισσότερη ουσία. Γιατί όταν μια κοινωνία ζει κάθε χρόνο ανάμεσα σε πλημμύρες, φωτιές και διακοπές νερού, το ζήτημα δεν είναι να βρούμε ποιος φταίει περισσότερο, αλλά ποιος επιτέλους θα σχεδιάσει σωστά για να μην επαναλαμβάνεται η ίδια ιστορία.
Πρωινή
