Ο πρόεδρος του τμήματος Μεταποίησης του ΕΒΕ Ηλείας μιλάς στην Πρωινή για τις δυσκολίες της τοπικής επιχειρηματικότητας
Το υψηλό κόστος λειτουργίας και η περιορισμένη πρόσβαση στη χρηματοδότηση είναι τα κυρίοτερα προβλήματα των μεταποιητικών επιχειρήσεων στην Ηλεία, όπως τονίζει σε συνέντευξή του στην «Πρωινή» ο επιχειρηματίας και πρόεδρος του τμήματος Μεταποίησης του Επιμελητηρίου Ηλείας, Παντελής Μυλωνάς. Παράλληλα, αφηγείται την ιστορία της Ποτοποιίας Μυλωνά και αποκαλύπτει το μυστικό της επιτυχίας του «Διάφορου λικέρ».
Συνέντευξη Πρωινή
Πώς ξεκινά η ιστορία της ποτοποιίας «Μυλωνάς»;
Η ιστορία της ξεκινά από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Το εγχείρημα το ξεκίνησε ο ιδρύτης Δημήτρης Παπαπολυχρονίου το 1902-03. Μετά ήταν ο παππούς μας Παντελής Μυλωνάς, συνονόματος. Στη συνέχεια, στα μέσα της δεκαετίας του ΄60, ανέλαβαν ο πατέρας μου με τον θείο μου και τώρα είμαστε οι δύο Παντελήδες, τα πρώτα ξαδέρφια πλέον, η τέταρτη γενιά.
Τι είναι το διάφορο λικέρ και τι είναι αυτό που το κάνει ξεχωριστό;
Το διάφορο λικέρ είναι ένα λικέρ ηδύποτο, γλυκό ποτό δηλαδή, το οποίο παράγεται κατά παράδοση στην Ηλεία και τη Μεσσηνία. Ξεκίνησε να παράγεται από την πρώτη γενιά της επιχείρησης, από τον Δημήτρη Παπαπολυχρονίου, από το 1902-1903, που είναι ουσιαστικά η ίδρυση της δικιάς μας ποτοποιίας. Είναι πολύ ιδιαίτερο, γιατί έχει γεύση η οποία παραπέμπει και σε αρώματα λουλουδιών και φρούτων, όπως και μπαχαρικών. Ουσιαστικά, αυτά είναι και τα βασικά του συστατικά: κανέλα, γαρίφαλο, το οποίο παράγεται και ξεχωριστά σαν ποτό σε εμάς, τα αρώματα λουλουδιών τριαντάφυλλου, όπως επίσης αρώματα και γεύσεις φρούτων, όπως της μπανάνας. Το διαθέτουμε περισσότερο στην εγχώρια αγορά, υπάρχει όμως και ζήτηση από παλαιούς πελάτες στο εξωτερικό, λόγω και της παλαιότητας της ποτοποιίας. Επίσης το έχουμε προωθήσει πολύ και σε εκθέσεις στις οποίες συμμετέχουμε, ανά την Ελλάδα, και με συνεργάτες στο εξωτερικό. Υπάρχει ζήτηση, γιατί είναι πολύ ιδιαίτερο και σε γεύση αλλά και σε αρώματα.
Ποια είναι τα κύρια προϊόντα της ποτοποιίας Μυλωνά;
Παράγουμε ούζο, τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο και έχουμε δέκα διαφορετικές γεύσεις σε λικέρ. Επίσης παράγουμε μπράντι, το «σπέσιαλ Μυλώνα» όπως το ονομάζουμε, και την τελευταία πενταετία παράγουμε βότκα, τζιν και ρούμι ελληνικό, όχι φασόν δηλαδή, αλλά παραγωγής μας. Όλα τα προϊόντα μας έχουν βραβευτεί σε εθνικούς ή διεθνείς διαγωνισμούς. Τα περισσότερα και πιο σημαντικά βραβεία έχουν αποδοθεί στο ούζο, όπως στο Ντουμπάι του 2022, όπου πήρε χρυσό, στα Olymp Awards τελευταία τέσσερα-πέντε χρόνια συνέχεια, στα Μεσογειακά Βραβεία και στον Διεθνή Διαγωνισμό Οίνων & Αποσταγμάτων Θεσσαλονίκης. Επίσης, το τζιν έχει διακριθεί τα τελευταία τρία χρόνια με χρυσό βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό Οίνων και Αποσταγμάτων Θεσσαλονίκης, ο οποίος είναι ίσως ένας από τους καλύτερους και πιο αντικειμενικούς διαγωνισμούς στην Ελλάδα.
Πόσο εύκολο είναι για μια οικογενειακή μικρομεσαία επιχείρηση να επιβιώσει και να αναπτυχθεί;
Αυτή τη στιγμή, ο λόγος που μπορούμε και αναπτυσσόμαστε και διατηρούμαστε στην αγορά, είναι η ποιότητα των προϊόντων μας και η άμεση επικοινωνία και επαφή με τους πελάτες. Αυτό είναι το προτέρημά μας. Έχουμε ένα μεγάλο κομμάτι που κάνουμε εμείς ήδη τις διανομές, οπότε κρατάμε άμεσα επαφές με το πελατολόγιο μας. Από εκεί και πέρα έχουμε κάποιους χονδρέμπορους και στην τοπική αγορά, αλλά και εκτός τοπικής αγοράς. Αυτό που προσπαθούμε και είναι το «κλειδί» πλέον, είναι να μπορέσουμε να μεγαλώσουμε και να αυξήσουμε τον όγκο των εξαγωγών, γιατί η τοπική αγορά είναι αρκετά περιορισμένη.
Το κόστος της παραγωγής και λειτουργίας είναι υποφερτό;
Αυτή τη στιγμή είναι, αλλά δυστυχώς μέρα με τη μέρα αυξάνεται. Είτε μιλάμε για το κόστος ενέργειας, είτε των πρώτων υλών, είτε για τις συνεχόμενες φορολογικές απαιτήσεις, είτε για τις συνεχείς αναβαθμίσεις των λογιστικών ή εμπορικών προγραμμάτων που μας ζητάνε και τα οποία είμαστε υποχρεωμένοι να τηρούμε για να κόβουμε τιμολόγια. Υπήρχαν κάποια επιδοτούμενα προγράμματα, αλλά δεν είναι πάντα όλοι δικαιούχοι και δεν είναι εφικτό να ενταχθούμε σε όλα τα προγράμματα που βγαίνουν. Επομένως, ένα μεγάλο μέρος του κόστους λειτουργίας το επωμιζόμαστε σαν επιχειρήσεις εμείς οι ίδιοι. Επιπλέον, η φορολογία στα ποτά είναι πολύ μεγάλη. Μπορεί να φτάσει το 60%-70% ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης και το ΦΠΑ, που πληρώνουμε ανά φιάλη ή ανά κατανάλωση που γίνεται και το οποίο αυξάνει πολύ την τιμή. Μεγάλο πρόβλημα είναι και η λαθρεμπορία, άρα και η φοροδιαφυγή. Κάποιοι επιτήδειοι πωλούν ποτά ακατάλληλα για κατανάλωση, γι’ αυτό βλέπουμε φαινόμενα με νέους που πηγαίνουν στο νοσοκομείο. Δεν πηγαίνουν τόσο από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, όσο από κακής ποιότητας αλκοόλ, κάτι που έχουμε τονίσει στις αρχές και ευτυχώς βλέπουμε πως κάνουν πραγματικά ό,τι καλύτερο μπορούν.
Ποια είναι η εικόνα της μεταποίησης στην Ηλεία και ποια προβλήματα αντιμετωπίζει;
Δυστυχώς, την τελευταία δεκαετία η Μεταποίηση έχει συρρικνωθεί τουλάχιστον κατά 40% στις επιχειρήσεις και η πορεία παραμένει φθίνουσα. Αυτή στη στιγμή στην Ηλεία, μεταποιητικές επιχειρήσεις είναι κατά 70% τα ελαιοτριβεία, είναι τα οινοποιεία, οι φούρνοι και τα αρτοποιεία, κάποια εργαστήρια που ουσιαστικά μεταποιούν αλουμίνια, σιδεράδες δηλαδή, ποτοποιεία και τυροκομεία. Είναι και κάποια συσκευαστήρια μεγάλα, αλλά επειδή αυτά κάνουν και εξαγωγές, υπόκεινται στο εξαγωγικό τμήμα.
Θεωρώ ότι πολύ μεγάλο πρόβλημα είναι η δανειοδότηση, αφού όπως γνωρίζετε, οι περισσότερες παλιές επιχειρήσεις έχουν προβλήματα με τα «πυροδάνεια», τα οποία βασανίζουν όλη την επιχειρηματική κοινότητα της Ηλείας. Επίσης, ελάχιστες επιχειρήσεις, -ακόμα και καινούργιες- μπορούν με τις προδιαγραφές και τις προϋποθέσεις που βάζουν οι τράπεζες να δανειοδοτηθούν για να εξελιχθούν. Χωρίς χορήγηση χρήματος, δυστυχώς δεν μπορεί να υπάρξει επιχειρηματικότητα.
