Απλησίαστο για εργαζόμενους και συνταξιούχους το πασχαλινό τραπέζι

Ρεπορτάζ Πρωινή

Με προβλέψεις για αυξημένο κόστος, επιλεκτική κατανάλωση και αγορά δύο ταχυτήτων έρχεται το Πάσχα 2026 εν μέσω ενός κλίματος εντεινόμενης αβεβαιότητας εξαιτίας του πολέμου στη Μέση Ανατολή.

Όμως η συνήθεια και το πολιτισμικό χάραγμα στις ψυχές των Ελλήνων δεν αλλάζει. Σε κάθε περίπτωση, το «Ελλήνων Πάσχα» είναι εδώ και «απειλεί» το κλίμα εσωστρέφειας και φόβου με «όπλο» τον καιρό και την παράδοση.

Παρά την ακρίβεια, την αβεβαιότητα και την πίεση στο εισόδημα, η ανάγκη για συνάντηση, για μοίρασμα και για παράδοση παραμένει ισχυρότερη. Απλώς, φέτος, κοστίζει λίγο περισσότερο.

Το πρώτο «φρένο» στη διάθεση για γιορτή έρχεται από τον ίδιο τον πρωταγωνιστή του πασχαλινού τραπεζιού: τα αμνοερίφια. Ο οβελίας φέτος ακολουθεί ανοδική πορεία. Πασχαλιά, όμως, δεν είναι μόνο το κόστος του κρέατος, αλλά και όλα τα απαραίτητα συνοδευτικά – από τα κάρβουνα μέχρι τα πιο απλά λαχανικά και βέβαια τα καύσιμα.

Με… απαγορευμένη λέξη λοιπόν μοιάζει το πασχαλινό τραπέζι για την πλειονότητα των εργαζομένων και των συνταξιούχων, αφού η νέα εκτόξευση του πληθωρισμού συμπιέζει το λαϊκό εισόδημα και επιδεινώνει την ήδη δύσκολη και «ακριβή» τους καθημερινότητα.

Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Καταναλωτών, η αύξηση του κόστους φτάνει το 15—20%, αφού θα διαμορφωθεί στα 412,29 ευρώ για 6 έως 8 άτομα, αντί για 361,95 ευρώ την περσινή χρονιά.

Όπως δήλωσε στην «Πρωινή» η πρόεδρος του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ηλείας, Ελένη Τσίγκλα, σήμερα ένας μισθωτός δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες του, εξαιτίας των χαμηλών αμοιβών και της ακρίβειας στα περισσότερα αγαθά.

Η ακρίβεια «έκαψε» τους μισθούς

«Ο μισθός φτάνει για τις μισές μέρες του μήνα. Είχαμε ήδη υψηλό κόστος ζωής, που είναι ορατό όταν πάει κάποιος στο σούπερ μάρκετ, και τώρα που η βενζίνη έφτασε δύο ευρώ, δεν μπορούμε ούτε το ρεύμα να πληρώσουμε ούτε να μετακινηθούμε με άνεση», τόνισε και χαρακτήρισε «ψίχουλα» τις αυξήσεις που δόθηκαν από την κυβέρνηση.

«Αυτές οι αυξήσεις για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, είναι σταγόνα στον ωκεανό. Μιλάμε για ένα ευρώ τη μέρα, αυτό είναι κοροϊδία. Δεν μπορεί ένας ιδιωτικός υπάλληλος να αντεπεξέλθει, πόσο μάλλον όταν μιλάμε για το Πάσχα που ανάγκες αυξάνονται. Και μέσα σε αυτές τις συνθήκες ψηφίζονται νομοσχέδια για δεκατρείς ώρες δουλειάς ενώ υπάρχουν οι δυνατότητες σήμερα να δουλεύει λιγότερο και να αμείβεται καλύτερα ο εργαζόμενος. Παρ’ όλα αυτά, βάζουν ως προτεραιότητα τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και ξεζουμίζουν τους εργαζομένους, που δουλεύουν ήλιο με ήλιο και φτάνουν να παρακαλάνε για τα αυτονόητα όπως η ασφάλιση», επισήμανε η κ. Τσίγκλα και υπογράμμισε την ανάγκη να συσπειρωθούν οι μισθωτοί στα σωματεία τους για να διεκδικήσουν καλύτερες αμοιβές και συνθήκες εργασίας.

«Μόνο μέσα από τη συλλογική διεκδίκηση στα σωματεία θα διασφαλίσουμε τα αυτονόητα, όπως οι καλύτεροι μισθοί, η ασφάλιση και οι αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας», σημείωσε.

Ανάπτυξη μόνο στα… χαρτιά

Η πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Περιφέρειας Πρωτοδικείου Αμαλιάδας, Νατάσα Παναγιωτάρα, δήλωσε στην Πρωινή ότι η κατάσταση για τους μισθωτούς έχει χειροτερέψει κι άλλο.

«Υπάρχει μια αναντιστοιχία αριθμών-κοινωνίας. Στα χαρτιά ευημερούμε και στην πραγματικότητα πεινάμε. Αυτό δεν είναι ανάπτυξη αλλά υπανάπτυξη. Φροντίζουμε τους αριθμούς και ξεχνάμε τους ανθρώπους. Όταν ένας ιδιωτικός υπάλληλος στην περιοχή μας παίρνει το πολύ 700 ευρώ μισθό καθαρά, πώς να ζήσει. Μόνο για τον μανάβη θες 50 ευρώ την εβδομάδα, χώρια οι δαπάνες στο σούπερ μάρκετ και φυσικά το ενοίκιο. Δυστυχώς, αρκετοί συμπολίτες μας έχουν φτάσει στο σημείο να αγοράζουν κατεψυγμένο ψωμί και να μην πλησιάζουν στους φούρνους. Πετρέλαιο θέρμανσης δεν βάζει κανένας πλέον. Τώρα που η βενζίνη πήγε στα δύο ευρώ, οι οικογένειες που μεταφέρουν τα παιδιά τους στο σχολείο από τις γύρω κοινότητες, επιβαρύνονται υπέρμετρα. Επομένως, είναι βέβαιο ότι στο Πασχαλινό τραπέζι δεν θα έχουν όλοι αρνί, παρά μόνον οι προνομιούχοι.

O πρόεδρος των συνταξιούχων ΙΚΑ Πύργου & Περιχώρων, Χρήστος Τσαγκάρης έκανε λόγο για δύσκολη καθημερινότητα των συνταξιούχων εξαιτίας της ακρίβειας, επισημαίνοντας ότι πρέπει η πολιτεία να επαναφέρει τα ποσά που είχαν περικοπεί κατά την προηγούμενη δεκαετία.

«Η ακρίβεια, σε συνδυασμό με τις ελλείψεις στην υγεία και την περίθαλψη, έχει συρρικνώσει τις συντάξεις μας. Κάθε μέρα αδειάζουν την τσέπη μας, πολύ πριν έρθει η επόμενη σύνταξη. Εμείς διεκδικούμε πραγματικές αυξήσεις στο σύνολο των συντάξεων, την καταβολή της 13ης και 14ης σύνταξης, καταβολή των παρανόμως παρακρατηθέντων αναδρομικών σε όλους, κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης και την υγεία. Ό,τι έχει περικοπεί, το έχουμε πληρώσει με τη δουλειά μας. Ερχόμαστε σε σύγκρουση με όλους όσοι “παπαγαλίζουν” ότι η οικονομία δεν αντέχει αυξήσεις, διότι δεν αποδεχόμαστε τη μιζέρια».