Του Παναγιώτη Φλεβοτόμου
Οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη ήταν δημιουργικές και διδακτικές.
Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι η ιδανική συνθήκη για να απολαύσει κάποιος τα οφέλη των φορολογικών απαλλαγών θα πρέπει ταυτόχρονα να είναι ζευγάρι κάτω των 25 ετών, με τέσσερα παιδιά, ετήσιο εισόδημα κάτω των 20.000 € και διαμονή σε πρώτη κατοικία σε χωριό ή κωμόπολη με πληθυσμό κάτω των 1500 κατοίκων. Υποθέτουμε ότι κάτι τέτοιο ενισχύει την αποκέντρωση. Ποιες όμως είναι οι επαγγελματικές ευκαιρίες που μπορούν να επιτρέψουν σε ένα νεαρό ζευγάρι να βιοποριστεί σε μια τέτοια περιοχή;
Επιπλέον, ο πρωθυπουργός μας είπε ότι δεν πρέπει να διαμαρτυρόμαστε για τα υψηλά ενοίκια και τις ακόμα υψηλότερες τιμές πώλησης ακινήτων, διότι το να μην μπορείς εσύ – πτωχέ, να βάλεις ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι σου, από την άλλη αυξάνει την οικονομική απολαβή που θα καρπωθεί ο ιδιοκτήτης. Μην βλέπετε τα πράγματα μονόπλευρα!
Για το πρόβλημα της φοιτητικής στέγης ο πρωθυπουργός μας πρότεινε να μην ψάχνουμε για σπίτι όπου το βλαστάρι μας που πέρασε σε σχολή σε άλλη πόλη θα πρέπει ντε και καλά να μείνει μόνο του. Η ιδανική λύση βρίσκεται στην συγκατοίκηση. Με σημαντικό όφελος, 2 ή 3 ή ακόμα περισσότεροι φοιτητές θα μπορούν να στριμωχτούν – λιγότερο ή περισσότερο – σε γκαρσονιέρες των 20 έως 35 τετραγωνικών.
Για το θέμα της ακρίβειας μας είπε ότι οι τιμές είναι μεν υψηλές αλλά με κάποιον μαγικό τρόπο έχουν σταθεροποιηθεί. Ο Μητσοτάκης πάντως θα έπρεπε να μας πει που ψωνίζει και βρίσκει τις τιμές σταθερές. Εκτός και αν έχει τη δυνατότητα να παγώνει το χρόνο και καθυστερεί το συνεχές σκαρφάλωμα των τιμών που όλοι οι άλλοι βλέπουμε στα ράφια του σούπερ μάρκετ.
Δυστυχώς, σε κάτι πιο εξοργιστικό, ο Μητσοτάκης μας είπε ότι με το πόρισμα της Πυροσβεστικής, μπήκε ένα τέλος στις απίστευτες θεωρίες περί ξυλολίου και άλλων υδρογονανθράκων, κατηγόρησε τα άλλα κόμματα για απρεπή εργαλειοποίηση της τραγωδίας και ότι έχει εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη, η οποία επιτέλους έκλεισε τη φάση της προανάκρισης, κατηγορώντας παράλληλα τους συγγενείς των θυμάτων για προσπάθεια καθυστέρησης της νομικής διαδικασίας.
Αν μη τι άλλο, το αποτέλεσμα του ελέγχου του Γενικού Χημείου του κράτους των συντριμμιών του εγκλήματος δυο χρόνια μετά, δείχνουν ότι υπήρχαν ίχνη ξυλολίου. Η Μαρία Καρυστιανού συγκέντρωσε μέσα σε δύο μέρες, μέσω διαδικτυακού καλέσματος τόσο κόσμο στο Σύνταγμα και σε άλλες πόλεις της χώρας. Οι δίκαιες κατάρες που έπεφταν από τις μανάδες και τους πατεράδες των νεκρών είναι η καλύτερη απάντηση στην αλαζονεία της κυβέρνησης. Το δε αίτημα για κατάργηση των ασυλιών και της νομικής διερεύνησης όλων των εμπλεκομένων με το έγκλημα των Τεμπών μόνο από αυτή την ομάδα εκστομίζεται.
