«Ούτε έξω πάμε καλά», θα αναφωνούσε αν ζούσε σήμερα, με θλίψη ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής, βλέποντας τι αντιμετωπίζει η εξωτερική μας πολιτική.
Μέχρι και στη σπαρασσόμενη από τον εμφύλιο πόλεμο Λιβύη, και οι δύο εμπόλεμες πλευρές δεν διστάζουν να «βγάζουν γλώσσα» στη χώρα μας. Η Αθήνα «κατόρθωσε» να βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε διαμάχη με όλους τους «κρατικούς» παράγοντες της Λιβύης, από την Τρίπολη μέχρι τη Βεγγάζη.
Στις προκλήσεις της Τρίπολης, η αντίδραση ήρθε απλά από «πηγές» του υπουργείου Εξωτερικών, ότι η Αθήνα απορρίπτει τη Ρηματική Διακοίνωση για τις «θαλάσσιες λιβυκές περιοχές» και προαναγγέλλει «επίσημη απάντηση στον ΟΗΕ».
Όσο για το Μεταναστευτικό, ο πρωθυπουργός απάντησε μέσω Facebook πως «δεν πρόκειται να κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια».
Όταν όμως η χώρα υποτίθεται ότι δέχεται «εισβολή» και ακυρώνει ουσιαστικά τη Διεθνή Συνθήκη της Γενεύης και το ευρωπαϊκό Δίκαιο, μάλλον δεν αρκεί η καθιερωμένη κυριακάτικη ανάρτηση στο Facebook.
