Από την τελευταία φουρνιά των δημοσκοπήσεων προέκυψαν σε γενικές γραμμές τα ίδια στοιχεία που βλέπουμε στις περισσότερες μετά τη ΔΕΘ μετρήσεις. Φθορά της κυβέρνησης, προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας στην πρόθεση ψήφου, αναιμικές επιδόσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης, επιρροή σχημάτων – Τσίπρα, Σαμαρά – που ακόμη δεν έχουν δημιουργηθεί καθώς και τα προβλήματα που προκαλούν κόστος στο σύστημα που διοικεί τη χώρα.
Η ακρίβεια στην πρώτη θέση (σε μόνιμη βάση), το έγκλημα των Τεμπών στη δεύτερη, το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ στην τρίτη . Δεν μπορείς όμως να μη σημειώσεις κάτι που μόνο θλίψη φέρνει σε όσους εξακολουθούν να πιστεύουν ότι, εκτός από την οικονομία, υπάρχει και η δημοκρατία, η οποία δεν περνάει τις καλύτερες μέρες της.
Στον πάτο του καταλόγου των προβλημάτων οι πολίτες τοποθετούν την υπόθεση των υποκλοπών Ένα σκάνδαλο που αν είχε γίνει σε άλλη χώρα της Ευρώπης θα είχε παραιτηθεί η κυβέρνηση
Φοβάμαι πως η αιτία για την αδιαφορία του κόσμου είναι ότι οι περισσότεροι έχουν συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι στην Ελλάδα το πολιτικό προσωπικό που καταπατά τους νόμους είναι στο απυρόβλητο. Οι μηχανισμοί άμυνας μιας ευνομούμενης πολιτείας έχουν αλωθεί. Οι ελέω εκλογικού νόμου κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες κάνουν ό,τι γουστάρουν και οι κοινωνικές πλειοψηφίες επιλέγουν ως μορφή αντίστασης την αδιαφορία και την αποχή.
