Στη δεκαετία του 1980, όταν η χώρα έβλεπε την αποβιομηχάνιση να έρχεται με όρτσα τα πανιά, κάθε γειτονιά στην Ελλάδα είχε το δικό της βιντεάδικο, μέχρι που ο χρόνος και το ίντερνετ τα σάρωσαν. Σήμερα, αντί βιντεάδικα, έχουμε καφέ και καταστήματα παροχής υπηρεσιών αισθητικής σε γυναίκες που σαν τα μανιτάρια εμφανίζονται παντού, για να εξαφανιστούν τα περισσότερα και να αντικατασταθούν από νέα με την ίδια τύχη.
Μελέτη του Ελληνικού Παρατηρητηρίου του London School of Economics (LSE) εντοπίζει το φαινόμενο που μπαίνει και στον τίτλο του πονήματος: «Η Οικονομία του Καφέ – Διαρθρωτικός μετασχηματισμός στην Ελλάδα την επαύριο της λιτότητας και των μεταρρυθμίσεων». Στην εισαγωγή του κειμένου αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η Ελλάδα είχε πάντοτε πολλά καφέ -αποτέλεσμα του σημαντικού ρόλου που κατέχει ο καφές στην ελληνική κουλτούρα-, ωστόσο δεν ήταν παρά μετά την κρίση, που ξεκίνησε στα τέλη του 2009,που ο αριθμός τους εκτοξεύτηκε».
Η χώρα έχει σήμερα τη δεύτερη χαμηλότερη παραγωγικότητα στις χώρες του ΟΟΣΑ, η οποία είναι στο 60% του μέσου όρου έναντι του 80% που ήταν την εποχή πριν από την κρίση. Αυτό που αναδεικνύει η μελέτη του LSE είναι το γενικότερο πρόβλημα της οικονομίας, που τροφοδοτεί με υπερβολικούς πόρους τον τομέα των υπηρεσιών σε αντίθεση με τον πρωτογενή και τον δευτερογενή τομέα.
Με άλλα λόγια θα συνεχίσουμε να φτιάχνουμε καφέ που θα τα βαφτίζουμε μεταρρυθμίσεις!
