Αποδεχόμενος την ευγενική και φιλάδελφη πρόσκληση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ζακύνθου και Στροφάδων κ.κ. Διονυσίου Δ΄ ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. Αθανάσιος Β΄ το διήμερο 23 και 24 Αυγούστου, μετέβη στη Ζάκυνθο, προκειμένου να συμμετάσχει, μετά των λοιπών προσκεκλημένων Ιεραρχών, στις λαμπρές εορταστικές και λατρευτικές εκδηλώσεις, για την 309η επέτειο της μετακομιδής του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Διονυσίου, από την Αυτοκρατορική Μονή των Στροφάδων στη Ζάκυνθο (1717), ένα από τα μεγαλύτερα θρησκευτικά και ιστορικά τοπικά γεγονότα.
Η επέτειος αυτή αποτελεί για την Εκκλησία της Ζακύνθου, αλλά και για ολόκληρο τον Ορθόδοξο κόσμο, ιδιαίτερη ημέρα πνευματικής χαράς και ευλογίας. Η μεταφορά του σεπτού και χαριτοβρύτου Λειψάνου του Αγίου δεν αποτελεί απλώς ένα ιστορικό γεγονός του παρελθόντος, αλλά μία ζωντανή μαρτυρία της διαρκούς παρουσίας του Αγίου ανάμεσα στον λαό του Θεού. Επί αιώνες ο Άγιος Διονύσιος παραμένει πατέρας, προστάτης και παρηγορητής των Ζακυνθίων, αλλά και όλων εκείνων που με πίστη επικαλούνται τις πρεσβείες του.
Η παρουσία των Ιερών Λειψάνων στην Ορθόδοξη Εκκλησία υπενθυμίζει τη μεγάλη αλήθεια ότι ο άνθρωπος, όταν ενώνεται με τον Χριστό και αγιάζεται διά της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος, ολόκληρη η ύπαρξή του γίνεται κατοικητήριο της Θείας Χάριτος. Γι’ αυτό και το άφθαρτο Ιερό Σκήνωμα του Αγίου Διονυσίου αποτελεί πηγή ευλογίας, ενισχύσεως και πνευματικής παρηγορίας για τις γενεές των πιστών.
Ιδιαιτέρως συγκλονιστικό παραμένει το μήνυμα της ζωής του «Αγίου της Συγγνώμης». Ο Άγιος Διονύσιος δεν δίδαξε την ανεξικακία μόνο με λόγια, αλλά την έκανε πράξη στην πιο δύσκολη στιγμή της ζωής του. Όταν ο φονιάς του αδελφού του κατέφυγε κοντά του ζητώντας προστασία, ο Άγιος, αν και γνώριζε το βαρύ έγκλημα που είχε διαπραχθεί, δεν παραδόθηκε στο μίσος και στην εκδίκηση. Τον προστάτευσε, τον βοήθησε να σωθεί και με τη στάση του αποκάλυψε το μεγαλείο της χριστιανικής συγγνώμης. Η πράξη αυτή δεν ήταν αδυναμία· ήταν δύναμη Πίστεως. Δεν ήταν λήθη του πόνου· ήταν υπέρβαση του πόνου διά της αγάπης του Χριστού. Ο Άγιος απέδειξε στην πράξη τον Ευαγγελικό λόγο της συγχωρήσεως και της αγάπης προς τον πλησίον, ακόμη και όταν αυτό απαιτεί προσωπική θυσία και υπέρβαση.
Το μήνυμά Του, είναι εξαιρετικά επίκαιρο και στη σημερινή κοινωνία. Σε μία εποχή όπου συχνά κυριαρχούν η ένταση, η αντιπαλότητα, η εκδικητικότητα, ο θυμός, η συκοφαντία και η εύκολη καταδίκη του άλλου, ο Άγιος Διονύσιος, μάς υπενθυμίζει ότι χωρίς συγχώρηση δεν υπάρχει αληθινή ειρήνη. Οικογένειες, κοινωνίες και ανθρώπινες σχέσεις πληγώνονται όταν το μίσος και η μνησικακία παραμένουν στην καρδιά. Αντίθετα, η συγγνώμη ελευθερώνει τον άνθρωπο, θεραπεύει πληγές και ανοίγει δρόμους συμφιλιώσεως. Ο Άγιος της ανεξικακίας, καλεί όλους μας να αναρωτηθούμε πόσο εύκολα ζητούμε από τον Θεό να συγχωρεί τα δικά μας σφάλματα και πόσο δύσκολα πολλές φορές συγχωρούμε εμείς τους άλλους. Η αληθινή τιμή προς τον Άγιο, δεν περιορίζεται στο προσκύνημα του Ιερού του Λειψάνου, αλλά ολοκληρώνεται όταν προσπαθούμε να μιμηθούμε το ήθος και την αγάπη του!
Η δε συμμετοχή του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Αθανασίου Β΄ για μία ακόμη φορά στις Θρησκευτικές εκδηλώσεις, όπου και ορθοτόμησε θαυμάσια και με θεολογική ενάργεια τον Θείον Λόγον, κατά την Πανηγυρική πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία, αποτελεί παράλληλα έκφραση της αδελφικής κοινωνίας, μεταξύ των κατά τόπους Εκκλησιών και των Ιεραρχών τους, οι οποίοι ενώνονται γύρω από την Αγία Τράπεζα και τα ιερά πρόσωπα της πίστεώς μας, μεταφέροντας προς τον λαό μήνυμα ενότητας, αγάπης και ειρήνης.
Είθε ο Άγιος Διονύσιος, ο θαυματουργός και Άγιος της Συγγνώμης, να πρεσβεύει προς τον Κύριό μας για την Εκκλησία, την Πατρίδα και τον λαό μας, να χαρίζει υγεία και δύναμη στους δοκιμαζομένους και, κυρίως, να μας διδάσκει να διώχνουμε από την καρδιά μας τη μνησικακία και να βαδίζουμε τον δρόμο της συγγνώμης, της συμφιλιώσεως και της εν Χριστώ αγάπης. Και να μην λησμονούμε το εξής: «Αληθινά τιμούμε τους Αγίους όταν δεν θαυμάζουμε μόνο τα έργα τους, αλλά προσπαθούμε και να μιμηθούμε το παράδειγμά τους».
Π. Νικόλαος Κατσηδήμας.
