Η Πρωινή παρουσιάζει αποκαλυπτικά στοιχεία για το Νοσοκομείο Πύργου: Μειώθηκαν κατά 44% οι εθελοντές αιμοδότες σε δέκα χρόνια και μας λείπουν 1.400 μονάδες ετησίως
Ρεπορτάζ Πρωινή
Ηχηρό «καμπανάκι» χτύπησε η συντονίστρια διευθύντρια της Μονάδας Αιμοδοσίας του Νοσοκομείου Πύργου, Έλσα Ζαχαριαδάκη, παρουσιάζοντας αποκαλυπτικά στοιχεία για την επάρκεια αίματος και τις ανάγκες των ασθενών.
Με βάση τα αποκαλυπτικά στοιχεία που παρουσιάζει σήμερα η Πρωινή, ο αναδεικνύεται μια δύσκολη κατάσταση, καθώς έχουμε μείωση των εθελοντών αιμοδοτών και ταυτόχρονη αύξηση των αναγκών σε αίμα.
Όπως εξηγεί η κ. Ζαχαριαδάκη, το 2015 πραγματοποιήθηκαν στην Αιμοδοσία του Πύργου 2.320 αιμοληψίες ενώ το 2025 πραγματοποιήθηκαν 2.040. «Μιλάμε για μείωση περίπου 12,7%, δηλαδή κατά απόλυτη τιμή, 280 αιμοληψίες λιγότερες. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι ανάγκες μας εξακολουθούν να υπερβαίνουν σημαντικά τις δυνατότητες της τοπικής συλλογής», σημειώνει.
Η πιο σοβαρή μείωση εμφανίζεται στους εθελοντές αιμοδότες, καθώς μέσα σε μια δεκαετία μειώθηκαν από 516 σε 290, καταγράφονας σοκαριστική μείωση κατά 43,8%
Την ίδια περίοδο, οι μεταγγίσεις μειώθηκαν πολύ λιγότερο, μόλις 2,7%, αφού από τις 3.533 έπεσαν στις 3.436.
«Αυτή η διαφορά είναι ιδιαίτερα σημαντική. Η δυνατότητά μας να συλλέγουμε αίμα μειώνεται ταχύτερα από τις ανάγκες μας για μεταγγίσεις. Και εδώ πρέπει να σταθούμε σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη κατηγορία ασθενών: τους ασθενείς με Μεσογειακή Αναιμία. Η Μονάδα Μεσογειακής Αναιμίας του νοσοκομείου μας πραγματοποιεί περίπου 1.080 έως 1.150 μεταγγίσεις ετησίως. Πρόκειται για ανθρώπους που εξαρτώνται από τη συστηματική και έγκαιρη εξασφάλιση αίματος. Για αυτούς, η μετάγγιση δεν είναι κάτι που μπορεί να αναβληθεί μέχρι να βρεθούν οι κατάλληλες μονάδες. Είναι μια σταθερή, ανελαστική ανάγκη, συνδεδεμένη με την ίδια την καθημερινότητα και την υγεία τους», τόνισε.
Το ετήσιο έλλειμμα του Νοσοκομείου Πύργου υπολογίζεται περίπου στις 1.400 μονάδες αίματος και διαρκώς καλύπτεται μέσα από καθημερινή υπερπροσπάθεια των γιατρών και των νοσηλευτών να βρουν μονάδες αίματος σε άλλα νοσοκομεία.
«Το κενό αυτό καλύπτεται χάρη στη συνεργασία με άλλες Υπηρεσίες Αιμοδοσίας του Εθνικού Συστήματος Υγείας και με την υποστήριξη του Εθνικού Κέντρου Αιμοδοσίας. Θέλω να τονίσω ότι αυτή η συνεργασία είναι πολύτιμη. Αποδεικνύει ότι η αλληλεγγύη μεταξύ των υπηρεσιών μπορεί να προστατεύσει τους ασθενείς και να αντιμετωπίσει κρίσιμες ελλείψεις», αναφέρει η κ. Ζαχαριαδάκη αλλά κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.
«Παρ’ όλα αυτά, κάποιες σημαντικές δυσκολίες παραμένουν. Και κάποια ερωτήματα πρέπει να απαντηθούν: Είναι η βοήθεια πάντα διαθέσιμη στον χρόνο που ακριβώς τη χρειαζόμαστε; Πόσο ποιοτικές υπηρεσίες προσφέρουμε; Πόσο ακόμη μπορούμε να βασιζόμαστε στην κάλυψη ενός μεγάλου και διαρκούς ελλείμματος, όταν η τοπική δυνατότητα συλλογής περιορίζεται; Στόχος μας δεν είναι να απομονωθούμε από το εθνικό δίκτυο. Είναι να ενισχύσουμε την τοπική αυτάρκεια, ώστε να μπορούμε να ανταποκρινόμαστε με μεγαλύτερη επάρκεια στις ανάγκες των δικών μας ασθενών, συμβάλλοντας παράλληλα στην εθνική προσπάθεια», τόνισε.
Γιατί μειώνονται οι αιμοδοτήσεις;
Η Ηλεία αντιμετωπίζει τρεις σημαντικές δυσκολίες, τις οποίες επισημαίνει η κ. Ζαχαριαδάκη. Η πρώτη είναι η δημογραφική συρρίκνωση και η υπογεννητικότητα, η δεύτερη η παντελής απουσία πανεπιστημιακών σχολών που θα μπορούσαν να κρατήσουν στον τόπο μια σημαντική ομάδα νέων, ηλικίας 18 έως 30 ετών και η τρίτη είναι η σταδιακή αποχώρηση, λόγω γήρανσης, παλαιότερων, σταθερών αιμοδοτών, ανθρώπων που για χρόνια αποτελούσαν τη βάση της προσφοράς αίματος.
Πρόσθετα προβλήματα είναι η διαχρονική έλλειψη ιατρικού προσωπικού, η παντελής έλλειψη επισκεπτών υγείας στην Αιμοδοσία και η απουσία κινητής μονάδας αιμοληψιών.
«Δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε να εμφανιστούν από μόνοι τους οι αυριανοί αιμοδότες. Πρέπει να τους αναζητήσουμε, να τους ενημερώσουμε, να τους εμπνεύσουμε και να τους βοηθήσουμε να κατανοήσουν ότι η εθελοντική αιμοδοσία είναι μια απλή, ουσιαστική και αναντικατάστατη πράξη κοινωνικής ευθύνης. Και αυτό ακριβώς προσπαθούμε να κάνουμε», κατέληξε στην παρουσίασή της η κ. Ζαχαριαδάκη.
