Τους χαρακτηρίζουν «νομάδες». Αυτή η ποιητική λέξη που «μυρίζει» μυστήριο και αέναο ταξίδι ωστόσο δεν περιγράφει την αληθινή ζωή τους. Μάλλον πιο εύστοχη θα ήταν η σκληρή λέξη «όμηροι» – μιας πολιτικής που τους θεωρεί ανταλλάξιμους κι αναλώσιμους. Οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί αυτές τις μέρες βρίσκονται και πάλι με μια βαλίτσα στο χέρι και τη ζωή τους σε κούτες, έτοιμοι για την επόμενη μετακίνηση και το σαφάρι της ανεύρεσης κατοικίας.
«Χιλιάδες αναπληρωτές προσλαμβάνονται κάθε χρόνο για την κάλυψη των εκπαιδευτικών κενών, δηλαδή το ένα τρίτο περίπου του συνόλου του προσωπικού που χρειάζονται τα σχολεία για να λειτουργήσουν επαρκώς δηλωτικό ότι οι ανάγκες είναι πραγματικά τεράστιες. Τι αναπληρώνουν; Τον ίδιο τους τον εαυτό! Με την ελπίδα να έρθει ο πολυπόθητος διορισμός και μια σταθερότητα επιλογής στη ζωή τους».
