Η 8η Μαρτίου είναι ημέρα αγώνα, μνήμης και διεκδίκησης. Είναι η φωνή των εργατριών που δεν έσκυψαν το κεφάλι και εξεγέρθηκαν, των γυναικών που πάλεψαν ενάντια στην εκμετάλλευση και την πατριαρχία, των θηλυκοτήτων που συνεχίζουν να αντιστέκονται σε έναν κόσμο χτισμένο πάνω στην ανισότητα, την επισφάλεια και τη βία.
Σήμερα οι ζωές μας μετριούνται σε μισθούς που δεν φτάνουν, σε ατελείωτες ώρες απλήρωτης φροντίδας, σε εργασιακή ανασφάλεια, σε καθημερινές διακρίσεις και σε έμφυλη βία που συχνά παραμένει αόρατη και ατιμώρητη. Οι κυβερνήσεις και οι εργοδότες μας θέλουν «ευέλικτες», πειθαρχημένες, σιωπηλές, φορτώνοντάς μας τα βάρη της κοινωνικής αναπαραγωγής ενώ στερούν δικαιώματα στο σώμα, στον χρόνο και στην αξιοπρέπεια.
Ο φεμινισμός μας είναι ταξικός, διεθνιστικός και απελευθερωτικός. Στέκεται δίπλα στις εργαζόμενες, στις άνεργες, στις μετανάστριες, στις ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητες, στις γυναίκες με αναπηρία που βιώνουν πολλαπλές μορφές αποκλεισμού, σε όλες όσες παλεύουν απέναντι σε ένα σύστημα που ζει από την ανισότητα και προάγει την ανισότητα ως πολιτική επιλογή.
Σε έναν κόσμο που φλέγεται από πολέμους, κρίσεις και αυταρχισμό, που η ελευθερία των λαών καθορίζεται από το δίκαιο του ισχυρού, που το Διεθνές Δίκαιο εκπίπτει, ο αγώνας των γυναικών για ελευθερία, ισότητα και δικαιώματα γίνεται ακόμη πιο επιτακτικός. Η απάντηση δεν είναι η σιωπή αλλά η συλλογική δράση, η αλληλεγγύη και η υπεράσπιση της ζωής.
Διεκδικούμε:
- ίσα δικαιώματα και αξιοπρεπείς μισθούς
- δημόσιες δομές φροντίδας
- προστασία από την έμφυλη βία
- ελευθερία στα σώματα και στις ζωές μας
- κοινωνικές πολιτικές που δεν αφήνουν καμία πίσω
Η 8η Μαρτίου, όπως και κάθε μέρα, είναι ένας διαρκής αγώνας: για έναν κόσμο όπου καμία δεν θα φοβάται, καμία δεν θα είναι μόνη, καμία δεν θα περισσεύει.
