Στις πρόβες της θεατρικής ομάδας ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ βρέθηκε η Πρωινή – Ο «Οθέλλος» λίγο πριν ανέβει στη σκηνή 

Της Νίκης Μιχαλοπούλου


Βρέθηκα σε μία από τις πρόβες της θεατρικής ομάδας ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ, που αυτή τη φορά καταπιάνεται με ένα από τα πιο γνωστά και απαιτητικά έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου: τον «Οθέλλο» του Γουίλλιαμ Σαίξπηρ.

Η παράσταση θα κάνει πρεμιέρα στις 21 Ιανουαρίου 2026 στο Δημοτικό Θέατρο Πύργου ΑΠΟΛΛΩΝ και θα παρουσιαστεί μέχρι τις 8 Φεβρουαρίου 2026.

Από την πρώτη στιγμή στην αίθουσα των προβών καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για κάτι ξεχωριστό. Οι ηθοποιοί είναι απόλυτα συγκεντρωμένοι, προσηλωμένοι στις οδηγίες του σκηνοθέτη. Δοκιμάζουν και επαναλαμβάνουν μέχρι τη στιγμή που θα αποδοθεί η σκηνή με τον σωστό τρόπο. Εκεί ακριβώς αντιλαμβάνεσαι μια απόλυτη σιωπή και ικανοποίηση, ότι το στήσιμο της σκηνής έχει πετύχει. Εκεί καταλαβαίνεις πόση δουλειά κρύβεται πίσω από αυτό που τελικά θα δούμε στη σκηνή.

Όπως δήλωσαν οι ηθοποιοί, ο «Οθέλλος» είναι για αυτούς μια μεγάλη πρόκληση. Και πράγματι, ο Σαίξπηρ δεν χαρίζεται. Ζήλια, έρωτας, εμπιστοσύνη, προδοσία. Συναισθήματα δυνατά και γνώριμα, που κάνουν το έργο διαχρονικό και, όσο κι αν γράφτηκε αιώνες πριν, απρόσμενα κοντινό στο σήμερα.

Φεύγοντας, μένει η αίσθηση ότι αυτή η παράσταση δεν φοβάται το βάρος ενός μεγάλου κλασικού έργου. Αντίθετα, το αγκαλιάζει και το μετατρέπει σε δημιουργική πρόκληση — τόσο για τους ηθοποιούς όσο και για το κοινό.

Ο σκηνοθέτης της παράστασης, Αλέξανδρος Κοέν, σημειώνει: «Το έργο μιλάει για την χωρίς λόγο κακία των ανθρώπων. Υπάρχει και αυτή η φύση των ανθρώπων που την έχουμε όλοι. Και το καλό και το κακό υπάρχουν μέσα μας σε ίσες ποσότητες, το θέμα είναι τι επιτρέπουμε στον εαυτό μας να κυριαρχήσει. Το συγκεκριμένο έργο εξετάζει πώς τελικά κάποιοι άνθρωποι αφήνουν το κακό να επικρατήσει χωρίς κανένα λόγο και αιτία. Στο συγκεκριμένο έργο, η προέλευση του κακού δεν έχει λογική εξήγηση, ανιχνεύει τις σκοτεινές περιοχές της ανθρώπινης ιδιοσυγκρασίας».

Ο Νίκος Λαϊνόπουλος – στον ρόλο του Οθέλλο – τονίζει: «Επιλέξαμε το συγκεκριμένο έργο, καθώς αποτελεί μια πρόκληση για την ομάδα και μας αρέσει να δοκιμαζόμαστε σε διαφορετικά είδη θεάτρου κάθε φορά και να μη μένουμε κολλημένοι σε ένα συγκεκριμένο είδος. Ήρθε, λοιπόν, η ώρα να δούμε ένα έργο πολύ ατμοσφαιρικό με πολλά μηνύματα και επίκαιρο. Έχει διαχρονικότητα το έργο, καθώς θίγει πολλά πράγματα για τις σχέσεις των ανθρώπων, για το πόσο ευκολόπιστος μπορεί να είναι ένας άνθρωπος, πόσο εύκολα μπορεί να δεχτεί κάτι χωρίς να το φιλτράρει, χωρίς να το διασταυρώσει και αυτό οδηγεί στην καταστροφή».

Ο Κώστας Μπιλάλης, που υποδύεται τον Ιάγο, αναφέρει: «Το έργο είναι επίκαιρο και θα είναι πάντα, γιατί πάντα θα υπάρχουν καλοί και κακοί. Από ό,τι μου έχουν πει, υποδύομαι τον πιο κακό χαρακτήρα που έχει δημιουργήσει ο Σαίξπηρ, τον Ιάγο. Μέσα στο έργο, χειραγωγώ τους πάντες σαν μαριονέτες και προσπαθώ να πετύχω τον σκοπό μου με τα πιο ύπουλα μέσα που υπάρχουν. Είναι ξεκάθαρα κόντρα ρόλος, αλλά ταυτόχρονα και μια τεράστια προσωπική πρόκληση. Σίγουρα είναι επίκαιρο έργο, καθώς συναντάμε συνεχώς τέτοιους ανθρώπους γύρω μας και θα πρέπει να προσέχουμε».

Η Πατρίτσια Κάβουρα, που ενσαρκώνει τη Δυσδαιμόνα, σημειώνει:
«Μου αρέσει πολύ ο ρόλος μου. Το έργο είναι ένα ερωτικό δράμα με πολλές συνιστώσες. Η Δυσδαιμόνα είναι μια δυναμική γυναίκα που προσπαθεί να επιβιώσει μέσα σε μια κατάσταση παθολογικής ζήλιας από τον άντρα της. Το έργο είναι διαχρονικό, καθώς υπάρχει το αντίστοιχο πρόβλημα στην ευρύτερη κοινωνία, αυτό της ζήλιας μεταξύ των ζευγαριών που πολύ συχνά φθείρει τις σχέσεις».

Η Μαρίσια Νεοφωτίστου  προσθέτει: «Στο έργο υποδύομαι την Μπιάνκα, έναν χαρακτήρα που παρότι κινείται στο περιθώριο, αποκαλύπτει με καθαρό τρόπο τις κοινωνικές ανισορροπίες και τη θέση της γυναίκας μέσα σε έναν κόσμο ανδρικής εξουσίας. Επίσης, θα ήθελα να προσθέσω πως το έργο δεν δικαιολογεί την γυναικοκτονία ·την απογυμνώνει. Δεν είναι έργο βίας, είναι έργο ευθύνης. Εξάλλου το θέατρο δεν υπάρχει για να μας κάνει να νιώθουμε άνετα, αλλά για να μας βάζει σε σκέψη. Η Δυσδαιμόνα δεν είναι ρόλος του παρελθόντος, είναι μία φωνή που δυστυχώς, παραμένει επίκαιρη. Το έργο καταδικάζει ξεκάθαρα την βία κατά των γυναικών, καθώς ακόμα και ένα χαστούκι ή ένας προσβλητικός λόγος απέναντι στη Δυσδαιμόνα γίνεται αιτία να αμφισβητηθεί ο Οθέλλος θεσμικά».

Ο Άγγελος Γκοτσίνας, στον ρόλο του Κάσιου, σημειώνει:
«Έχει γίνει μια εξαιρετική διανομή ρόλων, βασισμένη στις προσωπικότητες των μελών της ομάδας και στην εικόνα που εκπέμπουν. Το έργο είναι απαιτητικό — πρόκειται για ένα καθαρό δράμα. Παρ’ όλα αυτά, η παράσταση περιλαμβάνει αρκετούς νεωτερισμούς, που της δίνουν μια σύγχρονη ματιά».

Η Φανή Ζάγκλη, από τα παλαιότερα μέλη της ομάδας, αναφέρει: «Παίζω τον Αγγελιοφόρο, οπότε στην πορεία του έργου πληροφορώ για κάποια γεγονότα. Παράλληλα, είμαι βοηθός σκηνοθέτη και κρατάω το υποβολείο. Είμαι χαρούμενη για το πόσο πολύ οι ρόλοι έχουν δέσει μεταξύ τους, ακόμα και οι φωνές των ηθοποιών με τον ρόλο τους ταιριάζουν απίστευτα. Είναι ένα δύσκολο έργο. Ο Αλέξανδρος σκηνοθετικά το έχει «χτίσει» με πολύ λεπτομέρεια και τονίζει σημεία που ο θεατής πρέπει να είναι πολύ παρατηρητικός για να τα ανακαλύψει».

Τέλος, ο Νίκος Παπαδάτος, που υποδύεται τον Ροδερίγο, λέει: «Κατά κάποιον τρόπο ταυτίζομαι με τον ρόλο. Ο Ροδερίγος είναι ένας ερωτευμένος που προσπαθεί με νύχια και με δόντια να κατακτήσει την γυναίκα της ζωής του, αλλά εμπιστεύεται λάθος ανθρώπους και το πληρώνει πολύ ακριβά, όπως συχνά γίνεται και στις ημέρες μας. Είναι πρόκληση το εγχείρημα αυτό για εμένα, καθώς είναι η πρώτη φορά που κάνω θέατρο. Ευχαριστώ προσωπικά, τον Νίκο Λαϊνόπουλο και τον Αλέξανδρο Κοέν γι’ αυτή την ευκαιρία που μου έδωσαν. Ανυπομονώ για την πρεμιέρα».

Ο «Οθέλλος» της ομάδας ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ μάς περιμένει στο Δημοτικό Θέατρο Πύργου ΑΠΟΛΛΩΝ από 21/01 έως 08/02/2026. Και όλα δείχνουν πως θα είναι μια εμπειρία που αξίζει να τη ζήσουμε.