Γράφει η Νάνσυ Αναγνωστοπούλου Μπεκρή*
Πώς ένας ενήλικας μπορεί να πιστέψει ξανά στον εαυτό του μέσα από μια ξένη γλώσσα?
Για πολλούς ενήλικες, η απόφαση να μάθουν μια ξένη γλώσσα συνοδεύεται από φόβο.
«Είναι αργά για μένα», «δεν έχω μνήμη», «στο σχολείο δεν τα κατάφερνα».
Η δυσκολία, όμως, σπάνια βρίσκεται στην ηλικία ή στις ικανότητες. Βρίσκεται στις πεποιθήσεις.
Ως καθηγήτρια Ιταλικής Γλώσσας και εκπαιδευόμενη στο life coaching και στο coaching στην εκπαίδευση, συναντώ καθημερινά ενήλικες που δεν αμφισβητούν τη γλώσσα, αλλά τον ίδιο τους τον εαυτό. Και εκεί ακριβώς ξεκινά η πραγματική δουλειά.
Από το «δεν μπορώ» στο «μαθαίνω»
Οι περισσότεροι ενήλικες κουβαλούν εμπειρίες αποτυχίας από το παρελθόν. Ένα αυστηρό σχολείο, σύγκριση, πίεση για τελειότητα. Έτσι, η εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας ενεργοποιεί φόβους και άγχος πριν καν ξεκινήσει.
Η coaching προσέγγιση αλλάζει αυτό το πλαίσιο. Αντί για έμφαση στο αποτέλεσμα, δίνεται χώρος στη διαδικασία. Οι στόχοι γίνονται ρεαλιστικοί, τα λάθη αποδεκτά και η πρόοδος μετριέται σε μικρά, σταθερά βήματα. Ο ενήλικας αρχίζει να λέει «μαθαίνω», αντί για «δεν τα καταφέρνω».
Η ξένη γλώσσα ως ασφαλής χώρος
Σε αντίθεση με ό,τι πιστεύεται, η ξένη γλώσσα μπορεί να λειτουργήσει ως ένας ασφαλής χώρος έκφρασης για τον ενήλικα. Μέσα από μια άλλη γλώσσα, αποφορτίζεται από παλιές ταμπέλες και προσδοκίες. Δεν χρειάζεται να είναι τέλειος — χρειάζεται μόνο να είναι παρών.
Σε αυτό το περιβάλλον, η μάθηση δεν γίνεται αγώνας δρόμου, αλλά προσωπικό ταξίδι. Κάθε φράση που ολοκληρώνεται, κάθε διάλογος που βγαίνει, ενισχύει την αίσθηση επάρκειας και αυτοπεποίθησης.
Coaching και μάθηση: μια σύγχρονη ανάγκη
Το coaching στην εκπαίδευση βλέπει τον μαθητή ολιστικά. Ρωτά:
• Τι σε μπλοκάρει πραγματικά;
• Τι φοβάσαι όταν εκτίθεσαι;
• Τι σημαίνει για σένα να τα καταφέρεις;
Όταν ο ενήλικας νιώθει ότι γίνεται σεβαστός και ακούγεται, απελευθερώνεται η διάθεση για μάθηση. Και μαζί της, επανέρχεται κάτι πολύ πιο βαθύ: η πίστη στον εαυτό.
Κάτι παραπάνω από μια ξένη γλώσσα:
Η εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας στην ενήλικη ζωή δεν αφορά μόνο τη γνώση. Αφορά την απόφαση να δοκιμάσεις ξανά, να εκτεθείς, να πιστέψεις ότι μπορείς. Και αυτό είναι μια πράξη θάρρους.
Τελικά, ίσως η μεγαλύτερη κατάκτηση να μην είναι το να μιλήσεις άπταιστα ιταλικά, αλλά το να ξαναπείς στον εαυτό σου:
«Μπορώ.»
*Η συγγραφέας Νάνσυ Αναγνωστοπούλου Μπεκρή είναι καθηγήτρια Ιταλικής Γλώσσας και ιδιοκτήτρια των δύο φροντιστηρίων Ιταλικής Γλώσσας ITALIAN STUDIES. Παράλληλα, εκπαιδεύεται στο Life Coaching και στο Coaching στην Εκπαίδευση, εφαρμόζοντας μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση στη μάθηση ενηλίκων, με έμφαση στην αυτοπεποίθηση και την προσωπική ανάπτυξη,ενώ εξειδικεύεται στη διδασκαλία Ιταλικών σε μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες με συμμετοχή σε συνέδρια Ελληνικών και Ιταλικών Πανεπιστημίων.
