Το 2023, το ποσοστό φτώχειας στη Γαλλία ξεπέρασε για πρώτη φορά το 15 %. Δεν είναι αποτέλεσμα του εξωτερικού χρέους ή της έλλειψης πολιτικής σταθερότητας, όπως υποστηρίζει η προπαγάνδα της ελληνικής κυβέρνησης και παπαγαλίζουν πολλά ελληνικά ΜΜΕ.
Η πολιτική του Εμανουέλ Μακρόν λειτούργησε ως επιταχυντής της ανισότητας. Από την αρχή της θητείας του, ο Μακρόν μείωσε τον φόρο στον πλούτο (ISF), μια κίνηση που ευνόησε τους πολύ εύπορους αλλά στέρησε από το κράτος σημαντικούς πόρους.
Το μήνυμα ήταν σαφές: οι πλούσιοι προστατεύονται, οι υπόλοιποι πρέπει να προσαρμοστούν. Αυτό ενίσχυσε την αίσθηση εγκατάλειψης στα φτωχότερα στρώματα.
Η περιβόητη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού, που πέρασε παρά τις τεράστιες διαδηλώσεις, αποτέλεσε πλήγμα για τους πιο αδύναμους εργαζόμενους.
Έτσι, τα πιο ευάλωτα στρώματα δεν ένιωσαν μόνο ότι αγνοούνται, αλλά και ότι τιμωρούνται όταν εκφράζουν την αγανάκτησή τους.
Με αυτό τον τρόπο, η πολιτική Μακρόν όχι μόνο δεν ανέκοψε τη φτωχοποίηση, αλλά συνέβαλε ενεργά στη δημιουργία μιας Γαλλίας πιο άνισης, πολιτικά και κοινωνικά διχασμένης.
