Το απολίθωμα των οκτώ μέτρων καταγράφει μια σειρά από απίθανες σκηνές κυνηγιού στα προϊστορικά νερά της Αυστραλίας.

Το μεγάλο ερπετό τρώει το μικρό: ένα μοναδικό απολίθωμα που ανακαλύφθηκε στην έρημο της Αυστραλίας αποτυπώνει την τροφική αλυσίδα μιας επικίνδυνης προϊστορικής θάλασσας.

Πρόκειται για το απολίθωμα ενός ιχθυόσαυρου των οκτώ μέτρων που είχε ακόμα στο στομάχι του τα υπολείμματα ενός πτερόσαυρου. Με τη σειρά του, ο θύτης έπεσε θύμα ενός ακόμα μεγαλύτερου θαλάσσιου ερπετού που ονομαζόταν κρονόσαυρος, όπως μαρτυρούν τα ίχνη από δόντια που βρέθηκαν στον σκελετό του.

«Είναι ένα από τα σαφέστερα παραδείγματα αλληλεπίδρασης θηρευτών σε τρία τροφικά επίπεδα που έχουν εντοπιστεί ποτέ» δήλωσε ο παλαιοντολόγος Ντιν Λόμαξ, αξιολογητής της μελέτης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Gondwana Research.

Το εύρημα, ηλικίας περίπου 100 εκατ. ετών, «προσφέρει μια πρωτόγνωρη εικόνα της συμπεριφοράς των ζώων στις θάλασσες της Αυστραλίας κατά την Κρητιδική Περίοδο» είπε ο Λόμαξ σε δελτίο Τύπου.

Το απολίθωμα ήρθε στο φως σε μια περιοχή του Κουίνσλαντ που βρισκόταν κάποτε στον βυθό της Θάλασσας της Ερομάνγκα.

Η αρχή έγινε το 2019, όταν τέσσερις χομπίστες παλαιοντολόγοι ανακάλυψαν μια σειρά από ογκώδη οστά κοντά στην πόλη Ρίτσμποντ και τα συγκέντρωσαν σε μια σακούλα.

Τρία χρόνια αργότερα, ο Κέβιντ Πίτερσον, επιμελητής του μουσείου Kronosaurus Korner, επισκέφθηκε το σημείο και αποκάλυψε τον υπόλοιπο σκελετό ενός πτερόσαυρου, μήκους σχεδόν οκτώ μέτρων.

Το απολίθωμα του ιχθυόσαυρου εκτίθεται στο μουσείο Kronosaurus Korner στο Ρίτσμοντ του Κουίνσλαντ
Το απολίθωμα του ιχθυόσαυρου εκτίθεται στο μουσείο Kronosaurus Korner στο Ρίτσμοντ του Κουίνσλαντ

Περίπου 600 εθελοντές και υπάλληλοι του μουσείου κλήθηκαν να βοηθήσουν στην ανασκαφή, οπότε ένας αριθμός από πετρώδη οζίδια ανακαλύφθηκαν εκεί όπου κάποτε βρισκόταν το στομάχι του ερπετού.

Αντί να σπάσουν τις περίεργες πέτρες, οι ερευνητές προτίμησαν να τις μεταφέρουν στον Αυστραλιανό Οργανισμό Πυρηνικής Επιστήμης και Τεχνολογίας, όπου χρησιμοποίησαν ένα σύγχροτρο για να τις εξετάσουν με ακτίνες Χ.

Όπως διαπιστώθηκε, οι όζοι περιείχαν τα υπολείμματα ενός ιδιαίτερου μενού: κόκκαλα από κεφαλόποδα, ψάρια και, το πιο περίεργο, τη σιαγόνα ενός πτερόσαυρου -ενός ιπτάμενου δεινόσαυρου που πιθανότατα είχε πέσει στη θάλασσα ενώ αναζητούσε τροφή.

Είναι η πρώτη ένδειξη παγκοσμίως ότι οι ιχθυόσαυροι κυνηγούσαν πτερόσαυρους, επισήμαναν οι ερευνητές.

Ο ίδιος ο πτερόσαυρος, όμως, έγινε με τη σειρά του θήραμα ενός ακόμα μεγαλύτερου ερπετού, καθώς ορισμένα τμήματά του έλειπαν και ορισμένα οστά έφεραν ίχνη δοντιών. Το μόνο πλάσμα που θα μπορούσε να είχε καταφέρει αυτά τα χτυπήματα ήταν ο κρονόσαυρος Kronosaurus queenslandicus, είπαν οι ερευνητές.

Σύμφωνα με προηγούμενες μελέτες, το θαλάσσιο ερπετό, με μήκος που έφτανε τα 13 μέτρα και βάρος 13 τόνων, ήταν κορυφαίος θηρευτής των κρητιδικών νερών γύρω από τη σημερινή Αυστραλία.

«Εντυπωσιάστηκα από το μέγεθος του ιχθυόσαυρου και σοκαρίστηκα όταν είδα ότι το σώμα του έφερε πολυάριθμα ίχνη από δαγκώματα, ενώ πίσω από το κρανίο διακρίνονταν μερικώς εκτεθειμένα λείψανα ενός πτερόσαυρου», δήλωσε ο Ματ Ουάιτ του Πανεπιστημίου της Νέας Αγγλίας, πρώτος συγγραφέας της μελέτης.

«Η ανακάλυψη εμπλουτίζει τις γνώσεις μας για αυτά τα αρχαία θαλάσσια ερπετά και αναδεικνύει τις πολύπλοκες αλληλεπιδράσεις που διαμόρφωσαν το προϊστορικό υδάτινο περιβάλλον τους» είπε.

Η μελέτη, πάντως, δεν είναι η πρώτη που περιγράφει μια σκηνή κυνηγιού με τρεις πρωταγωνιστές. Το 2012, ερευνητές στη Γερμανία ανακάλυψαν έναν ασπιδόρυγχο που είχε φάει έναν πτερόσαυρο που είχε φάει ένα ψάρι.