Η έρευνα της Κάπα Research για το Ίδρυμα «Χάινριχ Μπελ», αποκάλυψε κάτι που λίγο-πολύ γίνεται εμφανές, ειδικά τα τελευταία χρόνια. Η ελληνική κοινωνία είναι μια κοινωνία σε απόγνωση. Δεν εμπιστεύεται τους θεσμούς που αποτελούν τους πυλώνες της Δημοκρατίας (κυβέρνηση, Βουλή, Δικαιοσύνη), δεν εμπιστεύεται τα κόμματα, δεν εμπιστεύεται τα ΜΜΕ, βιώνει μια διαρκώς διευρυνόμενη κοινωνική ανισότητα, δεν ελπίζει σε καλύτερες ημέρες. Αυτή η κοινωνία μαστίζεται από τη διαφθορά την οποία βλέπει παντού, αισθάνεται φόβο, οργή, βιώνει διαρκώς την αδικία.
Φυσικά όταν λέμε ελληνική κοινωνία δεν εννοούμε το σύνολο των μελών της αλλά το μεγαλύτερο μέρος της. Τα μεσαία και φτωχά λαϊκά στρώματα. Τους πολλούς, καθώς υπάρχουν και οι λίγοι που περνάνε καλά. Κι όταν υπάρχει αυτή η κατάσταση για τους πολλούς, εκείνοι περνούν ακόμα καλύτερα καθώς απομυζούν πολύ περισσότερα απ’ όσους βιώνουν σε συνθήκες ανέχειας.
Μέχρι τώρα είχαμε όντως την καταγραφή της δυσαρέσκειας και της αποδοκιμασίας της κυβερνητικής πολιτικής. Είχαμε, όμως, την αντίστοιχη αποδοκιμασία της αντιπολίτευσης που σε ορισμένες περιπτώσεις ήταν πιο ηχηρή από αυτή της κυβέρνησης, συντηρώντας επί της ουσίας την από πολλές απόψεις επικίνδυνη ανισορροπία στο πολιτικό σκηνικό.
Από την άλλη, η απογοήτευση και η «οριζόντια» αποδοκιμασία του συνόλου του πολιτικού συστήματος δίνουν σταδιακά τη θέση τους στην ελπίδα ότι μπορεί να υπάρξει μια εναλλακτική. Αυτό ακριβώς θα είναι, από εδώ και πέρα, το διακύβευμα για ένα πολιτικό σκηνικό που ήδη έχει αρχίσει να αλλάζει.
