Γράφει η Μένια Παπουτσή, Πρόεδρος ΣΕΠΕ Πύργου & Αρχ. Ολυμπίας
Η ανακοίνωση της μετατροπής του 2ου Γυμνασίου και Λυκείου Πύργου σε Ωνάσεια σχολεία, έγινε κατά τη διάρκεια των Χριστουγεννιάτικων διακοπών, αμέσως μετά το κλείσιμο των σχολείων, και δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως μια απλή διαχειριστική επιλογή. Πρόκειται για πολιτική απόφαση, για την οποία ευθύνη φέρουν τόσο η κυβέρνηση όσο και ο Δήμος που συναίνεσε, αλλά και η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης που την υλοποίησε, χωρίς ουσιαστικό διάλογο και επαρκή ενημέρωση με την εκπαιδευτική κοινότητα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, αναδεικνύεται και μια ευρύτερη σύγχυση που ταλαιπωρεί τη δημόσια συζήτηση: η αντίληψη ότι Ωνάσεια, Πρότυπα και Πειραματικά σχολεία αποτελούν παραλλαγές του ίδιου μοντέλου. Δεν ισχύει. Η ευθύνη γι’ αυτή τη σύγχυση βαραίνει την κυβέρνηση, η οποία επέλεξε να τα εντάξει κάτω από την ίδια «ομπρέλα», θολώνοντας ουσιώδεις διαφορές ως προς τον ρόλο, τη λειτουργία και τη φιλοσοφία των Ωνάσειων, των Προτύπων και των Πειραματικών σχολείων. Έτσι, διαφορετικοί θεσμοί παρουσιάζονται ως όμοιοι, με αποτέλεσμα να συγχέονται στην κοινωνική αντίληψη επιλογές με εντελώς διαφορετικό πολιτικό και παιδαγωγικό αποτύπωμα. Ως Πρόεδρος του ΣΕΠΕ Πύργου & Αρχαίας Ολυμπίας, οφείλω να τοποθετηθώ θεσμικά και συνδικαλιστικά: η στάση μου απέναντι στα Ωνάσεια σχολεία είναι ξεκάθαρα αρνητική, σε πλήρη συμφωνία με τις θέσεις της ΔΟΕ.
Ωνάσεια σχολεία
• Λειτουργούν με ειδικό συμβατικό χρηματοδοτικό πλαίσιο ιδιωτικού ιδρύματος,
• επιλογή μαθητών και διαφοροποιήσεις στη λειτουργία των σχολικών μονάδων,
• συνδέουν τη λειτουργία τους με δείκτες «αποτελεσματικότητας» και ανταγωνισμού,
• μετατοπίζουν το δημόσιο σχολείο προς ένα μοντέλο κατηγοριοποίησης.
Αυτό δεν αποτελεί απλή παιδαγωγική καινοτομία. Είναι πολιτική επιλογή που αλλοιώνει τον ενιαίο χαρακτήρα της δημόσιας εκπαίδευσης. Ταυτόχρονα, μιλώ και με την επαγγελματική μου ιδιότητα ως εκπαιδευτικός που υπηρετεί σε Πειραματικό Νηπιαγωγείο.
Πειραματικά σχολεία
• Είναι αμιγώς δημόσια σχολεία,
• χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό και τους Δήμους, όπως όλα τα δημόσια σχολεία,
• οι μαθητές εισάγονται με τυχαία διαδικασία, χωρίς εξετάσεις ή φίλτρα αποκλεισμού
Το συμπέρασμα είναι σαφές: Άλλο η επιλογή, η κατηγοριοποίηση και η συμβατική ιδιωτική χρηματοδότηση. Και άλλο η δημόσια εκπαίδευση με συμπερίληψη, τυχαιότητα και παιδαγωγική ευθύνη. Η υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου απαιτεί σαφείς διακρίσεις, γνώση και συνδικαλιστική συνέπεια. Και αυτήν την ευθύνη την αναλαμβάνω.
