Η Ελλάδα του 2025 δεν είναι -ακόμα- μια χώρα εργασιακής προόδου. Πλήθος ερευνών δείχνουν το μακρύ δρόμο που έχει να διανύσει για να «κοιτάξει στα μάτια» τις χώρες του βορρά και της δύσης. Εκεί που οι εργαζόμενοι δουλεύουν λιγότερο και βγάζουν περισσότερα.
Τα πρόσφατα ευρήματα της έρευνας για το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ αναδεικνύουν εκτός του μισθολογικού χάσματος τις διαστάσεις της χαμηλής ποιότητας και της αντικοινωνικής και αντιπαραγωγικής οργάνωσης του χρόνου εργασίας, που έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία και την ευημερία των εργαζομένων.
Παράλληλα, γινόμαστε μάρτυρες μιας περιφερειακής διαίρεσης: οι πλούσιες χώρες του βορρά και της δύσης, έχουν να επιδείξουν συντομότερες εβδομάδες εργασίας και υψηλά ποσοστά απασχόλησης που ξεπερνούν το 75%.
Στη χώρα μας οι συνολικές εβδομαδιαίες ώρες εργασίας ξεπερνούν τις 40 το ποσοστό των εργαζομένων πλήρους απασχόλησης αγγίζει το 70% και ο δείκτης αγοραστικής δύναμης (PPS) φτάνει στο 69 όταν στη Δανία είναι στο 125 με 34,5 ώρες εργασίας εβδομαδιαίως, στο Λουξεμβούργο στο 237 με 38 ώρες εργασίας, στην Ιρλανδία 213 με 36,4 ώρες εργασίας, στη Νορβηγία 171 με 35,7 ώρες εργασίας και στην Ολλανδία 133 με 33,1 ώρες εργασίας.
