Ο πολυπράγμων κυνηγός που συνδυάζει ποδόσφαιρο, ορειβασία, σπουδές και πυροσβεστική με την ίδια αγάπη για τη φύση
Είναι 24 ετών… Παίζει ποδόσφαιρο, σκαρφαλώνει σε κορυφές βουνών, σβήνει φωτιές, σπουδάζει στο πανεπιστήμιο και δεν χάνει ευκαιρία να βρεθεί στους κυνηγότοπους!
Ποδοσφαιριστής, ορειβάτης, φοιτητής και κυνηγός, ο Κώστας Μπινιώρης, από την Νέα Φιγαλεία του Δήμου Ζαχάρως Ηλείας, έχει μάθει να… ακροβατεί ανάμεσα σε καταστάσεις που δίνουν νόημα στην ζωή του. Σίγουρα, αποτελεί μια ξεχωριστή και σπάνια περίπτωση!
Από τα δέκα του χρόνια, τρέχει στα γήπεδα. Ξεκίνησε από την ακαδημία της ομάδας του, τον «Απόλλωνα» Ν. Φιλαγείας, που σήμερα αγωνίζεται στην Α΄κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος. Αν και είχε προτάσεις, δεν πηγαίνει αλλού, γιατί η «μπάλα δεν είναι προτεραιότητά του, αλλά είναι δεμένος με τη φανέλα της ομάδας του», όπως λέει και μας στέλνει μια φωτογραφία με την ενδεκάδα: Λυμπέρης Διονυσόπουλος, Γιάννης Κολώκος, Γεώργιος Μικελόπουλος, Ίλιε Μιτρόφ, Κωνσταντίνος Γιαννικόπουλος, Κωνσταντίνος Μπινιώρης, Αριστοτέλης Τσεκουράς, Ηρακλής Καρούβανης, Σπύρος Καρούβανης, Ρενάτο Μετάνι, είναι η σύνθεσή της με προπονητή τον Νίκο Δαβουρλή.
Ο Κώστας αγωνίζεται δεξί χαφ και φέτος έχει σημειώσει ως τώρα επτά γκολ.
Περίπου τόσα είναι και τα αγριογούρουνα που έχει χτυπήσει, στην ίδια περίοδο!
Δεν θα ξεχάσει ποτέ το πρώτο του, που το τουφέκισε με ένα δίκαννο που του άφησε κληρονομιά ο παππούς του, Κωνσταντίνος, λίγο πριν φύγει από την ζωή. «Ήταν ένα καπρί!», θυμάται.
Εκείνο ήταν το «βάπτισμα του πυρός», που τον έβαλε στην παρέα του πατέρα του, Γιώργου, που είναι αρχηγός της ομάδας: της γουρουνοπαρέας του σκούρου, όπως είναι γνωστή στα μέρη τους.
«Στην αρχή πήγαινα στο καρτέρι. Τώρα, στην «στάμπα». Μου αρέσει περισσότερο. Εκεί, έχω χτυπήσει τα περισσότερα γουρούνια και είμαι πάντα δίπλα στα σκυλιά. Ο αγαπημένος μου είναι ο «Αλέκος», ένα μπαράκι, στα δώδεκα πλέον, που ακόμη είναι το κορυφαίο γουρουνόσκυλο. Στην περιοχή μας είναι επτά παρέες και όλες έχουν να λένε για τα κατορθώματα του «Αλέκου», το μπαράκι του Σκούρου, όπως το αναφέρουν στις κυνηγοπαρέες. Είναι το μόνο σκυλί που έχει μπει στο κάθισμα του συνοδηγού στο αυτοκίνητο. Είναι η αδυναμία μου!», εξηγεί ο Κώστας.
Η «γουρουνοπαρέα του Σκούρου», όπου κουμανταδόρος είναι ο Γιώργος Μπινιώρης, αποτελείται: από τον Χρήστο Μπινιώρη (θείος), τον Παναγιώτη Μπινιώρη (αδελφός), τον Φώτη Μπινιώρη (ξάδερφος), τον Γιώργο Κακλαμάνη, τον Ευθύμιο Γιαννίκο, τον Θανάση Πιτσινή, τον Χρόνη Μανώλη, τον Μπάμπη Βηλαρά, τον Γιώργο Βηλαρά, τον Μιχάλη Βηλαρά, τον Γιώργο Καντερέ, τον Γιάννη Κουτσογιάννη, τον Λεωνίδα Μπενάρδο, τον Άρη Κυριακόπουλο, τον Νίκο Μπαλαδήμα και τον Θανάση Μπαλαδήμα. Είναι μια ομάδα, που, όπως συμβαίνει στην περιφέρεια, τη συνδέουν και στενοί «κύκλοι αίματος». Θα μπορούσε να την πει κανείς και «οικογενειακή υπόθεση»!
Φέτος, έκανε πραγματικότητα κι ένα ακόμη όνειρό του: έγινε πυροσβέστης! «Είμαι εποχικός, ελπίζω να γίνω μόνιμος. Το ήθελα από παιδί. Ήμουν οκτώ χρόνων όταν έπιασα για πρώτη φορά τη μάνικα από πυροσβεστικό όχημα, που μας είχαν φέρει δώρο στο χωριό, μετά τις φωτιές του 2008-2009», λέει.
Τα τελευταία δύο με τρία χρόνια, ο Κώστας έχει αρχίσει να ασχολείται και με την ορειβασία. Έχει ανέβει στον Ταΰγετο και στην Δρακόλιμνη της Τύμφης στο Πάπιγκο Ιωαννίνων. «Αν και είμαστε κοντά στον Επικούρειο Απόλλωνα, που έχει θάλασσα, εγώ προτιμώ τα βουνά και τα χιόνια. Είναι η αίσθηση της ελευθερίας και η επαφή με τη φύση που με συγκινεί και με συναρπάζει. Αυτά τα στοιχεία μου τα προσφέρουν απλόχερα και το κυνήγι και η ορειβασία. Εξάλλου, μου δίνουν και καλή φυσική κατάσταση για το γήπεδο», εξηγεί.
Ο Κώστας, υπηρέτησε στις Ειδικές Δυνάμεις και θεωρεί πως η επαφή με τη φύση είναι αυτή που τον ώθησε να θέλει να γίνει πυροσβέστης για να προσφέρει στην προστασία της.
«Είμαι στο τέταρτο έτος στο οικονομικό τμήμα του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Πιστεύω να ολοκληρώσω της σπουδές μου με καλό βαθμό. Επιθυμώ να γίνω μόνιμος πυροσβέστης. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω. Εκείνο για το οποίο είμαι σίγουρος, είναι ότι δεν θα πάψω ποτέ να βιώνω την επαφή με τη φύση ως κυνηγός!», καταλήγει ο Κώστας.
