Η κλιματική αλλαγή και η άνοδος της θερμοκρασίας των ωκεανών απειλούν με κατάρρευση σχεδόν το σύνολο των κοραλλιογενών υφάλων παγκοσμίως μέσα στα επόμενα 50 χρόνια
Σχεδόν όλα τα κοραλλιογενή οικοσυστήματα του πλανήτη αντιμετωπίζουν υψηλό κίνδυνο κατάρρευσης μέσα στα επόμενα 50 χρόνια, κυρίως λόγω της θέρμανσης των ωκεανών και των θαλάσσιων καυσώνων.
Η αξιολόγηση της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN), η οποία παρουσιάστηκε στο περιθώριο διάσκεψης του ΟΗΕ για τη βιοποικιλότητα στην Αλβανία, διαπίστωσε ότι το 96% των υφάλων σε ρηχά νερά βρίσκεται ήδη σε κρίσιμο κίνδυνο και θα μπορούσε να εξαφανιστεί έως το 2075.
Μεταξύ των περιοχών που απειλούνται περισσότερο περιλαμβάνονται ο Μεγάλος Κοραλλιογενής Υφαλος της Αυστραλίας, το Τρίγωνο των Κοραλλιών στον δυτικό Ειρηνικό και τη Νοτιοανατολική Ασία, το Μεσοαμερικανικό Σύστημα Κοραλλιογενών Υφάλων και οι ύφαλοι της Ερυθράς Θάλασσας.
«Ο κίνδυνος κατάρρευσης των κοραλλιογενών υφάλων αυξάνεται, αλλά αυτό πρέπει να λειτουργήσει ως προειδοποίηση και όχι να οδηγήσει σε απελπισία», δήλωσε ο Μισάλ Γκούντκα, επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας που εκπόνησε την αξιολόγηση. Οπως σημείωσε, ορισμένοι ύφαλοι έχουν αποδείξει ότι μπορούν να ανακάμψουν ακόμη και ύστερα από καταστροφικά επεισόδια λεύκανσης, γεγονός που καθιστά αναγκαία την προστασία τους.
Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι, που συχνά χαρακτηρίζονται «τροπικά δάση της θάλασσας», φιλοξενούν περίπου το ένα τέταρτο των θαλάσσιων ειδών και στηρίζουν παράκτιες κοινότητες και επιχειρήσεις, ιδίως στους τομείς της αλιείας και του τουρισμού. Παράλληλα, λειτουργούν ως φυσικά αναχώματα απέναντι στη διάβρωση των ακτών και τις καταιγίδες.
Οταν ένας ύφαλος καταρρέει, τα σκληρά κοράλλια εξαφανίζονται και αντικαθίστανται από φύκη, θραύσματα και σπόγγους, με αποτέλεσμα να χάνεται η ποικιλία των οργανισμών που εξαρτώνται από αυτόν, από μικρά ασπόνδυλα έως ψάρια.
Η αξιολόγηση κάλυψε 127 τροπικές και υποτροπικές οικοπεριοχές και συνολικά 188.362 τετραγωνικά χιλιόμετρα κοραλλιογενών υφάλων. Η κλιματική αλλαγή χαρακτηρίστηκε η σημαντικότερη και σταθερότερη απειλή για την υποβάθμισή τους παγκοσμίως.
Το 2024 ήταν το θερμότερο έτος στην ιστορία των μετρήσεων, με τη μέση ετήσια θερμοκρασία της επιφάνειας των ωκεανών εκτός των πολικών περιοχών να φτάνει τους 20,87 βαθμούς Κελσίου. Οι ειδικοί τονίζουν ότι, πέρα από τη μείωση των παγκόσμιων εκπομπών, η αντιμετώπιση της ρύπανσης, της υπεραλίευσης και της ανεξέλεγκτης παράκτιας ανάπτυξης μπορεί να ενισχύσει τις πιθανότητες επιβίωσης των υφάλων.
Με πληροφορίες από Associated Press
