Το Σάββατο 29/11/25 η ποιήτρια Κων/να Βασιλακοπούλου παρουσιάζει την δεύτερη ποιητική της συλλογή “Σταγόνα Αθανασίας” στην Δημόσια Κεντρική βιβλιοθήκη Πύργου, ώρα 7:00 μ.μ.
Συνέντευξη στην Έστα Παπαγεωργίου
Με την Κωνσταντίνα μας συνδέει μία πνευματική φιλία “ταξιδεύοντας” και οι δύο σε κοινά μονοπάτια. Κάθε συνάντηση μαζί της μου προσφέρει “σταγόνες αθανασίας” με τον λόγο της και το χαμόγελό της – μία αιθέρια ύπαρξη. Αυτή την φορά βρεθήκαμε “επίσημα” για να γνωρίσετε και σεις μια ποιήτρια που τιμά τον Πύργο.
-Πότε και πως συνειδητοποίησες ότι η γραφή σου δεν ήταν απλά μια «σειρά λέξεων» αλλά ποίηση -μια μορφή τέχνης δηλαδή;
Νομίζω λίγο πριν εκδώσω το πρώτο μου βιβλίο. Γράφω από τα εφηβικά μου χρόνια ξέρεις, πάντα γέμιζα τετράδια με στίχους, τραγούδια, ποιήματα, σκέψεις αλλά δεν μου περνούσε από το μυαλό πως όλα αυτά θα μπορούσαν να πάρουν την μορφή μιας ποιητικής συλλογής. Όταν αποφάσισα να στείλω κάποια ποιήματα μου σε εκδοτικούς οίκους και είδα άμεση ανταπόκριση, τότε για πρώτη φορά το σκέφτηκα σοβαρά.
-Οι σπουδές στην Γεωπονική νομίζεις ότι απέρρεαν από την ποιητική αγάπη σου για την φύση ή κάτι τυχαίο, που συνδυάστηκε;
Δεν υπήρξε τίποτα τυχαίο στην επιλογή μου.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Λάνθι, ένα υπέροχο χωριό αγκαλιασμένο από την φύση και αυτό δημιουργούσε και μεγάλωνε την ανάγκη μου να εκφράσω ποιητικά εικόνες, γεύσεις, αρώματα, αισθήσεις και συναισθήματα που είχα.
Ακόμη και τώρα εξακολουθεί να με εμπνέει και κάθε φορά που πηγαίνω πάντα θα γεννηθούν καινούργιοι στίχοι στο μυαλό μου.
-Όταν πήρες στα χέρια σου το πρώτο αντίτυπο του «Δεν θα ‘ναι Κυριακή χωρίς εσένα» ένιωσες ότι ήσουν έτοιμη για το επόμενο-αυτό που θα παρουσιαστεί το Σάββατο;
Η αλήθεια είναι πως ναι. Ένιωσα άφατη ικανοποίηση κρατώντας στα χέρια μου το πρώτο μου βιβλίο και την ίδια στιγμή ήμουν σε μεγάλη ανυπομονησία για το δεύτερο με ποιήματα που έγραφα ήδη.
-Κοινότοπο ερώτημα αλλά πως ένιωσες με τις βραβεύσεις σου, που ξεπερνούν τα «στεγανά» της περιφέρειας που ζούμε;
Χαρούμενη και έκπληκτη ταυτόχρονα. Όλοι μας επιθυμούμε μια διάκριση, ιδιαίτερα σε αυτό που αγαπάμε πολύ, όμως γνωρίζουμε επίσης πόσο δύσκολη μπορεί να είναι η επίτευξη αυτής της διάκρισης. Η τιμή που νιώθω είναι μεγάλη που ανάμεσα σε τόσους αξιόλογους Έλληνες ποιητές έχω διακριθεί και βραβευθεί επανειλημμένα.
-Μου ‘χες πει ότι θέλεις να πειραματιστείς με το μυθιστόρημα. Το προσπαθείς;
Σε βεβαιώνω πως έχω πολλές ιδέες, κάποιες από αυτές μάλιστα τις έχω αποτυπώσει σε χαρτί όμως όχι, δεν έχω ξεκινήσει να γράφω συστηματικά ακόμη, λόγω έλλειψης χρόνου.
Ελπίζω σύντομα να έχω διαφορετική απάντηση να σου δώσω.
-Μεγαλώνοντας τον γιό σου πιστεύεις ότι θα του μεταλαμπαδεύσεις κάτι από το ποιητικό κομμάτι της προσωπικότητας σου;
Καταρχάς εύχομαι και ελπίζω να του αρέσει το διάβασμα και εγώ κάνω ότι μπορώ ώστε να τον εμπνεύσω προς αυτήν την κατεύθυνση. Του διαβάζω ήδη ιστορίες, παραμύθια,μικρά ποιήματα δικά μου και όχι μόνο, αλλά η ποίηση είναι μια ψυχική κατάσταση κυρίως ,δεν εξαναγκάζεται , είναι πηγαία ανάγκη η γραφή της. Τώρα του αρέσει πολύ να ακούει και να τα επαναλαμβάνει και θα δούμε εν καιρώ αν έχει κάτι από αυτό μου το κομμάτι.
