1η Σεπτεμβρίου, ο Σι Τζινπίνγκ υποδέχεται περίπου 20 ηγέτες επιδιώκοντας να βάλει το Πεκίνο στο επίκεντρο ενός νέου και ξεκάθαρα αντιδυτικού διεθνούς άξονα. Η Ρωσία υπογράφει μια δεσμευτική συμφωνία με την Κίνα, μετά από χρόνια διαπραγματεύσεων, για την Ενέργεια της Σιβηρίας-2, έναν αγωγό 50 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων που θα διασχίζει τη Μογγολία, εκτρέποντας το φυσικό αέριο που κάποτε προοριζόταν για τη Δυτική Ευρώπη κατευθείαν στην κινεζική αγκαλιά.
Το ρωσικό φυσικό αέριο, η κινητήρια δύναμη των εργοστασίων της Δυτικής Ευρώπης για μισό αιώνα, που συνέβαλε στην επίτευξη της οικονομικής ανάπτυξης και στήριξε την κάποτε θέση της Γερμανίας ως κορυφαίου εξαγωγέα στον κόσμο, θα ρέει τώρα ανατολικά προς την Κίνα μέσω της Μογγολίας.
Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η Ρωσία αναμένεται να αποκομίσει καθαρά ~250 δισεκατομμύρια δολάρια από τη συμφωνία σε διάστημα 30 ετών -ξεπερνώντας τα ~180 δισεκατομμύρια δολάρια σε «χαμένα» κέρδη της Ε.Ε. κατά την ίδια περίοδο.
Σε μια πρώτη ανάγνωση, όσο περισσότερη φθηνή ενέργεια λαμβάνει η Κίνα, τόσο φθηνότερη μπορεί να παράγει με τη βιομηχανία της και όσο λιγότερο φθηνή ενέργεια λαμβάνει η Ευρώπη, τόσο πιο ακριβά μπορεί να παράγει, πράγμα που μάλλον θα την αποβιομηχανοποιήσει πλήρως.
Σε μια δεύτερη ανάγνωση, η ενεργειακή κρίση της Ευρώπης είναι αυτοπροκαλούμενη. Η κοντόφθαλμη Ευρώπη καταρρέει από τη σύγκρουση δι’ αντιπροσώπων της Ουκρανίας με τη Ρωσία, έως τις ενεργειακές κρίσεις και τους τιμωρητικούς δασμούς.
