Την περίοδο που διανύουμε καταναλώνουμε πολύ παρελθόν. Παρά το πλήρες – και εν πολλοίς δυσώδες – παρόν (θηριώδης ακρίβεια, στεγαστική κρίση, εγκλήματα και σκάνδαλα με παραπεμφθέντες και υπό παραπομπή υπουργούς για πανάκριβους «φραπέδες» και «χασάπηδες» φίλους τους), μεγάλο μέρος της επικαιρότητας αφιερώνεται στο παρελθόν, με αφορμή τη 10η επέτειο του δημοψηφίσματος (2015).
Ας ξεκαθαρίσουμε εξαρχής κάτι. Το παρελθόν προσφέρεται για αναστοχασμό, αλλά σπανιότατα δίνει νίκες. Στο μισό αιώνα της Μεταπολίτευσης τα κόμματα και οι ηγέτες που κέρδισαν δεν το κατάφεραν ποτέ μόνο παρελθοντολογώντας. Νίκησαν γιατί καλλιέργησαν προσδοκίες…
