Όποιος βλέπει μόνο χρήμα, βλέπει δωρεά, όποιος έχει και λίγο ήθος, βλέπει την εξαγορά να ξεπετιέται στη γωνίτσα …
Μπήκε κανένας στη διαδικασία να σκεφτεί «τι κερδίζει το Ίδρυμα Ωνάση» με την επένδυση που παρουσιάζει ως Δωρεά, με αντάλλαγμα τα κλειδιά του δημόσιου σχολείου;;;
Μετά τις 100 φορές που ακούσαμε τον ίδιο μας το δήμαρχο (που κατά τα άλλα είχε άγνοια για την μετατροπή, τελευταίος το έμαθε ο καημένος) να λέει «εσένα αν σου έδιναν 2 εκ. ευρώ θα τα αρνιόσουν;», με βλέμμα μικρού παιδιού που έπρεπε να πει όχι στο γλειφιτζούρι που του πρόσφερε ένας ξένος αλλά τελικά το πήρε γιατί ήταν μεγάλο , είπα να μελετήσω λίγο πιο βαθιά να καταλάβω πόσο φιλεύσπλαχνοι ευεργέτες είναι σε αυτό το ίδρυμα …
ΤΙ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΩΝΑΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΣΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΚΕΡΔΟΣ;
Για αρχή, γίνεται συνδιαμορφωτής δημόσιας πολιτικής…. Δεν είναι απλώς χορηγός, είναι εταίρος του κράτους… Αποκτά λόγο στο πώς σχεδιάζεται το σχολείο, στο τι θεωρείται «καινοτομία», στο τι ονομάζουμε «σύγχρονη παιδεία» …. Κι αυτό φίλοι μου λέγεται ήπια εξουσία , aka SOFT POWER που λένε και στας Αμέρικας που ξεκίνησε και όλο αυτό το plan! Αποκτά το σημαντικότερο κέρδος , ΘΕΣΜΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ & ΕΠΙΡΡΟΗ !
Δεύτερον, χωρίς να κάνει κομματική πολιτική, το ίδρυμα περνά μια συγκεκριμένη κοσμοαντίληψη, προβάλλει αξίες όπως η αριστεία, η εξωστρέφεια, η ανταγωνιστικότητα, και η μετρήσιμη επιτυχία, που δεν είναι απαραίτητα κακές αξίες αλλά όχι ουδέτερες και αμερόληπτες εφόσον προβάλλονται μόνο αυτές και δεν υπάρχει συμπερίληψη πάσης φύσεως μαθησιακού επιπέδου/δυσκολίας …
Το σχολείο είναι χώρος διαμόρφωσης συνείδησης, ο μικρόκοσμος της ενήλικης ζωής , η αρένα που τα ετοιμάζει όλα τα παιδιά να βγουν στην ίδια κοινωνία …
Άρα το ίδρυμα κερδίζει και συγκεκριμένο ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ , πράγμα καθόλου αμελητέο πόσο μάλλον όταν έχει και συγκεκριμένο target group…
Τρίτον, σαφέστατα προσπαθεί να κερδίσει ΔΙΕΘΝΕΣ prestige …. να αυξήσει το κύρος του και να θωρακίζεται όλο και πιο πολύ το brand name “Onassis”! Ευθυγραμμίζεται με μεγάλα διεθνή ιδρύματα όπως το Gates και το υπέρτατο των Rockefeller, και άλλων παρομοίων ιδρυμάτων που μόνο τίμια δεν είναι όπως ξέρουν μέχρι και οι κυματοθραύστες πίσω από το λιμάνι του Κατακώλου ….
Μπορούν – σα να λέμε – να φτιάξουν νέα σχολεία αλλάααααα επιλέγουν να κάνουν πειράματα με τα ήδη υπάρχοντα δημόσια και να υπάρχει αυτή η όμορφη ζέστη σχέση ανάμεσα σε Δημόσια κεκτημένα και Ιδιωτικά λόμπυ …
Τα σχολεία αυτά, είναι κάτι σαν εργαστήρι πιλοτικών μοντέλων , είναι καλά κρυμμένο αυτό πίσω από τη λέξη «πρότυπα» … λειτουργούν ως πειραματικό πεδίο και σιγά σιγά ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ (όχι το δημόσιο) συλλέγει δεδομένα και αποκτά παραπάνω ΓΝΩΣΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ από οποιοδήποτε δημόσιο φορέα !
Ωραία είναι η γνώση εξουσίας … αλλά γιατί αρνείται το κράτος να την έχει και τη δίνει σε ιδιώτες;
Κάπως έτσι με αυτό το αλισβερίσι, που γίνεται συνήθως μεταμεσονύχτια που όλοι κοιμόμαστε, το κράτος παραχωρεί το πιό «αθόρυβο» αλλά πανίσχυρο κέρδος … ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ…γιατί όταν ένα ίδρυμα συνδέεται με παιδεία, πολιτισμό και παιδιά, δύσκολα αμφισβητείται δημόσια ! Δημιουργείται ένα «ηθικό αλεξικέραυνο» , έτσι το νιώθω … είναι κέρδος συμβολικό, θεσμικό και μακροπρόθεσμο!!! Δεν το λες και λίγο ….
Εδώ έρχεται και το ΗΘΙΚΟ ΔΙΛΗΜΜΑ λοιπόν …
Ποιος ορίζει το κοινό καλό; το κράτος ή όποιος έχει τους πόρους να το χρηματοδοτήσει;
Είναι σωστό να γίνουν οι χρηματοδότες υποκατάστατο δημοκρατικής ευθύνης και ρυθμιστές του ποιος «αξίζει» και ποιος όχι , επειδή έχουν το ζεστό χρήμα να καλύψουν κενά του κράτους ;;;
Τα ανταλλάγματα της Δωρεάς βγαίνουν ένα ένα πάντως …. και δεν θα αναφέρω καν τη φοροαπαλλαγή και όλα τα δημοσιονομικά τρικ που στηρίζουν αυτά τα ιδρύματα … (κάτι σαν τα καζίνο, the house always wins!)
Κι επειδή ο προβληματισμός μου με όλα αυτά έχει πάει σε άλλο επίπεδο, κάτι τελευταίο και προκλητικό θα το βάλω στο τραπέζι του κοινωνικού διαλόγου ….αν η ελληνική πολιτεία αναγνωρίζει ότι ένα ίδρυμα, όπως το Ωνάσειο, μπορεί να έχει νομικό ρόλο και ουσιαστική παρέμβαση στη δημόσια παιδεία, τότε τίθεται εύλογα ένα θεμελιώδες ερώτημα:
Γιατί αυτή η «ευελιξία» επιτρέπεται σε ιδρύματα, αλλά όχι στους ίδιους τους γονείς;
Αν η δημόσια εκπαίδευση μπορεί να τροποποιείται, να συμπράττει και να αναδιαμορφώνεται μέσω εξωκρατικών φορέων, τότε είναι αντιφατικό να παραμένει απαγορευμένη η κατ’ οίκον διδασκαλία, ακόμη και ως εναλλακτική επιλογή υπό έλεγχο και πλαίσιο.
Η πολιτεία αποδεικνύει ότι η παιδεία δεν είναι άκαμπτη, όταν το επιλέγει…άρα το ζήτημα δεν είναι η «προστασία του παιδιού», αλλά ποιος επιτρέπεται να έχει λόγο στη μόρφωσή του, σωστά ;;;
Αν εμπιστευόμαστε λοιπόν ιδρύματα να συνδιαμορφώνουν τη δημόσια παιδεία, οφείλουμε να εμπιστευτούμε και τους γονείς, αναγνωρίζοντας το δικαίωμά τους να επιλέγουν εναλλακτικές μορφές εκπαίδευσης, με διαφάνεια, έλεγχο και σεβασμό στο παιδί.
Η παιδεία δεν μπορεί να είναι ανοιχτή προς τα πάνω και κλειστή προς τα μέσα.
Ή εξελίσσεται με κριτήριο το συμφέρον του παιδιού — ή δεν εξελίσσεται καθόλου…
Λυπάμαι πολύ που βλέπω ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας της μικρής να είναι ΥΠΕΡ αυτής της μετατροπής των δημόσιων σχολείων, μόνο και μόνο στο άκουσμα της λέξης Onassis, χωρίς καν να ψάξουν λίγο να δουν τι γίνεται έστω στα ήδη υφιστάμενα ιδρυματοποιημένα σχολεία της χώρας μας!
Προσωπικά, είμαι αντίθετη κάθετα στην απόφαση αυτή που ελήφθη εν αγνοία των πάντων, με προκλητικά αθόρυβο τρόπο και καλώ τους συμπολίτες μου να σκεφτούν καλά σε τι λένε ΝΑΙ, έτσι, με τόσο ελαφρά τη καρδία …
Το Ίδρυμα Ωνάση μπορεί να ανοίξει σχολείο στην πόλη μας, ευπρόσδεκτο να δώσει την επιλογή σε όποιον θέλει να στείλει τα παιδιά του εκεί, αλλά ΟΧΙ να πάρει τα ηνία της εκπαίδευσης του ΠΙΟ κεντρικού δημοσίου σχολείου της πόλης συνεταιρικά με το κράτος …
Ο Δημαρχός μας επικοινωνιακά και όχι μόνο απέτυχε στα δικά μου μάτια, κυρίως γιατί προσπαθεί να μας πείσει ότι πρόκειται για ΔΩΡΕΑ ! Δεν είναι επιτυχία να δεχτεί τέτοιο ξεπούλημα για να καλύψει την ανικανότητα του, επιτυχία θα ήταν να κάνει αυτά που υποσχέθηκε και όφειλε να κάνει δίχως «νταβατζήδες» με ισχυρό brand name !!! Είμαστε και Ευρωπαϊκή Ένωση πανάθεμά μας !
Δωρεά λοιπόν με αντάλλαγμα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ! ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ !
Αυτά ήθελα να πω, σαν πολίτης αυτής της πόλης, σα μάνα παιδιού στο συγκεκριμένο σχολείο, σαν Άνθρωπος που έχει έμφυτη την αντίδραση στην αδικία και φυσικά σαν το παιδί που υπήρξα και έχω ακόμα μέσα μου και δεν θα ήθελα ποτέ μα ποτέ να μπω στη διαδικασία που βάζει τα παιδιά μας αυτή τη στιγμή ο Δήμαρχος και η ομαδούλα η μικρή που αποφάσισαν για εμάς χωρίς εμάς !
Ας μας φτιάξει κολυμβητήριο το Ωνάσειο αν θέλει να μας αναβαθμίσει στην τελική !
Ελπίζω να μην δεχτεί η πλειοψηφία της πόλης αυτό το ξεπούλημα κατόπιν τέτοιου εμπαιγμού !!!!!
Και το ελπίζω ακόμα γιατί ο πατέρας μου με έμαθε να μην παίρνω γλυκά από ξένους … ακούς Δήμαρχε
Υ.Γ. Είμαι ο ενήλικας που δεν ξέχασε …
Κωνσταντίνα Α. Κομιώτη
Καλλιτέχνις-Ακτιβίστρια-Μητέρα
