Μετά τους πανηγυρισμούς για την ανάδειξη της χώρας μας σε ενεργειακό κόμβο και σε πύλη εισόδου του αμερικανικού LNG στα Βαλκάνια προς υποκατάσταση του ρωσικού φυσικού αερίου, έρχεται η ώρα της ψύχραιμης αποτίμησης των εξελίξεων.
Τι πραγματικά κερδίζει η χώρα μας και πόσο θα ωφεληθεί η ελληνική οικονομία;
Τα deals που ανακοινώθηκαν και εκείνα που θα ακολουθήσουν, συνοδεύονται από χορό δισεκατομμυρίων. Τα οποία όμως δεν αφορούν επενδύσεις, ούτε κρατικά έσοδα. Είναι οι τζίροι των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, που θα ασχοληθούν με την αγορά, μεταφορά και επαναπώληση φορτίων αμερικανικού αερίου.
Ελληνικές και αμερικανικές επιχειρήσεις του ενεργειακού τομέα, εγχώριοι κατασκευαστές και οι Ελληνες εφοπλιστές με τους μεγάλους στόλους πλοίων μεταφοράς LNG, σπεύδουν ήδη να κλείσουν μακροχrόνια συμβόλαια, προσβλέποντας σε τεράστια έσοδα-κέρδη σε βάθος 20ετίας.
Η ελληνική οικονομία γενικότερα δεν μπορεί να ελπίζει πολλά από τον διεκπεραιωτικό ρόλο που θα διαδραματίσει η χώρα μας στη μεταφορά αμερικανικού LNG.
Ως πύλη εισόδου εισόδου LNG στην ανατολική Ευρώπη η Ελλάδα γίνεται βασικός κρίκος στα σχέδια οικονομικού “στραγγαλισμού” της Ρωσίας και περιορισμού της επιρροής της στην περιοχή.
Είναι μία παράμετρος που θα καθορίσει σε σημαντικό βαθμό την “οπτική” της Ουάσιγκτον στα θέματα του Αιγαίου και των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
Η ανάγκη προστασίας των αμερικανικών συμφερόντων στην προώθηση του LNG, την “απώθηση” της Ρωσίας από την ανατολική Ευρώπη και στην εκμετάλλευση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στις ελληνικές θάλασσες, θα υπαγορεύσει προφανώς μία πολιτική “ήρεμων νερών” και επιβολής μιάς Pax Americana στο Αιγαίο.
Είναι το καλύτερο που μπορεί να περιμένει η Ελλάδα ως αποτέλεσμα του “πολέμου για την ενέργεια”
